KosNet

KosNet

Ελένη Κωφονικολού   Δασκάλα

Το εάν υπάρχει Θεός αποτελεί  ένα από τα πιο σημαντικά ερωτήματα του ανθρώπου που  τόσο  η  Φιλοσοφία όσο η Θεολογία αλλά και η Επιστήμη προσπάθησαν να δώσουν απάντηση.

  Ο άνθρωπος ως σκεπτόμενο ον θέτει το ερώτημα «περί υπάρξεως του Θεού» κι έχει τη δυνατότητα να δεχτεί ή να μη δεχτεί την ύπαρξή Του. Βέβαια την ύπαρξη του Θεού κανένας δεν μπορεί να την αποδείξει λογικά έτσι όπως αποδεικνύει τις φυσικές αλήθειες. Το ζήτημα της ύπαρξης του Θεού είναι ένα ζήτημα πίστεως Ο άνθρωπος αποδέχεται το Θεό με την πίστη του. Όμως επειδή είναι σκεπτόμενο ον προσπαθεί να τεκμηριώσει και με επιχειρήματα την πίστη του αυτή. Έτσι διαμόρφωσε διάφορους λογικούς συλλογισμούς . Οι συλλογισμοί αυτοί δεν είναι αποδείξεις αλλά ενδείξεις , λογικοφανή επιχειρήματα για τη ύπαρξη του Θεού.

Στη διάρκεια του Λατινικού Μεσαίωνα αναπτύχθηκαν και παρουσιάστηκαν επιχειρήματα για την ύπαρξη του Θεού.. Τα επιχειρήματα περί ύπαρξης Θεού που αναπτύχθηκαν θεωρούνται ορθά γιατί γίνεται προσπάθεια να αποδειχθούν και να ερμηνευτούν με τη λογική.

Η πνευματική ζωή στο Μεσαίωνα καλύπτει πάνω από 11 αιώνες ιστορίας και κυριαρχείται από τη σύγκρουση του Λόγου με την Πίστη. Αυτή την εποχή  γίνεται μια προσπάθεια να συμβιβαστεί ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός με τη χριστιανική θρησκεία και αυτή την ανάγκη εξυπηρέτησαν τα επιχειρήματα για την ύπαρξη του Θεού.

Οι αντιλήψεις για τη σχέση πίστης και λόγου θεμελιώθηκαν από τον Αυγουστίνο ο οποίος εισάγει στο Χριστιανισμό τη Λογική.

Ήταν καλλιεργημένος θεολόγος που έζησε τις τελευταίες δεκαετίες του 4ου αιώνα και των αρχών του 5ου αιώνα . Είχε αφομοιώσει την αρχαία κληρονομιά και συμφιλίωσε το χριστιανισμό με ένα μεγάλο μέρος της.

Σύμφωνα με τον Αυγουστίνο η αλήθεια της επιστήμης βασίζεται στη θεία φώτιση επειδή τα πάντα προέρχονται από το Θεό.  Ο Θεός ως καθαρή μορφή συμβολίζεται με τη μεταφορά του φωτός. Διατύπωσε το δόγμα της διπλής αλήθειας (θρησκείας κι Επιστήμης) το οποίο οδήγησε στην αρχή της παντοδυναμίας του Θεού. Με βάση τις γενικές του θέσεις διαμορφώθηκαν οι ιδιαίτερες δυτικές χριστιανικές αντιλήψεις υπέρ της επιστήμης σχετικά με την αξιοποίηση ή μη της αρχαίας ελληνικής σκέψης και της σχέσης Πίστης και Λόγου σε σχέση με τη Θεία Αποκάλυψη. Ο Θεός μέσω της «θείας φώτισης» αποδίδει εγκυρότητα στις εμπειρικές και λογικές γνώσεις για τον υλικό κόσμο και οδηγεί στην αλήθεια. Η επιστημονική γνώση έχει κατώτερη θέση σε σχέση με την πίστη. Ο Ορθός Λόγος έχει θέση στην εξέταση της φύσης όχι όμως στο πλαίσιο της θείας φώτισης.

Παρά το γεγονός ότι αρκετά λίγοι διανοούμενοι γνώριζαν το έργο του αυτό ωστόσο αποτέλεσε αφετηρία για όλους τους σημαντικούς στοχαστές ως το 12ο αιώνα. Οι πρώτοι μεγάλοι Άραβες στοχαστές που επηρεάστηκαν από τον Αριστοτέλη ήταν οι AL Kindi και AL Farabi 8ος  και 10ος αιώνας αντίστοιχα. Οι Άραβες δημιούργησαν την πρώτη γέφυρα μεταφοράς της Ελληνικής Φιλοσοφίας στη Δυτική Ευρώπη . Ο AL Farabi  Αριστοτελιστής και νεοπλατωνιστής φιλόσοφος ανέπτυξε μια σειρά επιχειρημάτων για την ύπαρξη του Θεού που επηρέασαν αργότερα τη Δύση. Ο ισλαμικός Θεός απέκτησε μια λογική διάσταση και περιορίστηκε σε μεταφυσικές και λογικές αναγκαιότητες.

Από τον 9ο ως το 12ο αιώνα οι μεταφράσεις καθώς και η διάδοση των αριστοτελικών συγγραφέων στη Δύση αποκτούν μεγάλη σημασία. Οι Δυτικοί σπούδασαν τις Αριστοτελικές θέσεις οι οποίες διδάσκονταν στα Πανεπιστήμια . Οι αριστοτελικές θέσεις έρχονται σε σύγκρουση με την αλήθεια της χριστιανικής πίστης και δημιουργούνται διαμάχες.

Ο Άνσελμος (1033-4-1109) ήταν ο πρώτος στοχαστής του Μεσαίωνα που πίστευε ότι για να αποδείξει κάποιος την ύπαρξη του Θεού πρέπει να χρησιμοποιήσει τη λογική. Η ύπαρξη του Θεού ήταν ένα αξίωμα υπεράνω αμφισβήτησης , αλλά η λογική μπορούσε να ατσαλώσει την πίστη.

Βασίστηκε στη μέθοδο της εις άτοπον απαγωγής και προσπάθησε να απαντήσει στο μεγάλο ερώτημα εάν υπάρχει Θεός. Χρησιμοποίησε τη Λογική κι επινόησε το οντολογικό επιχείρημα προκειμένου ν’ αποδείξει την ύπαρξη του Θεού. Ορίζει το Θεό ως αυτό του οποίου τίποτα το μεγαλύτερο δεν μπορούμε να συλλάβουμε , επειδή ο Θεός υπάρχει πέραν της ανθρώπινης κατανόησης.  Παρά την απόδοση ιδιαίτερου λόγου στη λογική , ο Άνσελμος πάντα υπέτασσε τη λογική στην πίστη . Αν και οι περισσότεροι  μεταγενέστεροι στοχαστές του 12ου αιώνα και των αρχών του 13ου αιώνα απομακρύνθηκαν από τον Άνσελμο για να υιοθετήσουν μια πιο επιστημονική προσέγγιση , στα τέλη του 13ου αιώνα η σκέψη του άσκησε  σημαντική επίδραση υπέρ της αναβίωσης μιας νεοαυγουστίνειας άποψης σε αντίθεση με τους αριστοτελικούς.

Κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα παρατηρούνται κοινωνιολογικές και πολιτισμικές καινοτομίες  που επιδρούν στην πνευματική ζωή της Δύσης. Ιδρύονται Πανεπιστήμια και διδάσκονται τα έργα του Αριστοτέλη στην ανώτερη παιδεία.

Ο Ορθολογισμός του Αριστοτέλη δημιουργεί κρίση στις θεολογικές απόψεις των χριστιανικών κειμένων.  Η εκκλησία αντέδρασε.  Οι διανοούμενοι του 13ου αιώνα διαισθάνονταν ότι με τη συνεχή επιστροφή στα κλασικά κείμενα βρίσκονταν κοντά  στη συμφιλίωση του κόσμου της ύλης με τα προστάγματα της θρησκευτικής αποκάλυψης.

Ο Θωμάς Ακινάτης  (1225-1274) υπήρξε ένας μεγάλος χριστιανός φιλόσοφος του Μεσαίωνα ο οποίος έστρεψε τους θεολόγους στον αριστοτελισμό. Υποστήριξε ότι ο λόγος είναι σε θέση να οδηγήσει στο Θεό μέσω του στοχασμού της φύσης. Στα πιο πολλά του έργα συμφωνεί με τη φιλοσοφία του Αριστοτέλη.

Χρησιμοποίησε αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού.  Έδωσε έμφαση στη λογική του ανθρώπου κι άνοιξε το δρόμο στην πεποίθηση ότι οι άνθρωποι μπορούν μόνοι τους να ρυθμίσουν τη ζωή τους. Τόσο η λογική όσο και η πίστη για τον Ακινάτη  είχαν τις αρμόζουσες σφαίρες  τους , οι οποίες ήταν συμπληρωματικές. Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο της ύλης και παρεμβαίνει προσωπικά σ’ αυτόν. Τα ανθρώπινα όντα όμως μπορούν με  τη λογική μόνο να κατακτήσουν απλώς μια μερική αλήθεια. Για να κατανοήσουν το θείο κόσμο και την αιώνια αλήθεια χρειάζονται την πίστη και τη χάρη. Η απόδειξη του Ακινάτη εμπεριέχει αρκετές υποθέσεις που δέχτηκαν επικρίσεις από τους στοχαστές του 14ου αιώνα.

Τελειώνοντας την αναφορά στα επιχειρήματα για την ύπαρξη του Θεού που αναπτύχθηκαν και παρουσιάστηκαν στη διάρκεια του αραβικού και λατινικού Μεσαίωνα γίνεται κατανοητό ότι η πίστη επηρέασε θετικά το λόγο των φιλοσόφων . Οι αθεϊστικές απόψεις ήταν πολύ σπάνιες κατά το  Μεσαίωνα. Τα επιχειρήματα για την ύπαρξη του Θεού συνέβαλλαν στο διαχωρισμό της θρησκείας από τη λογική κι επηρέασαν το έργο των επόμενων θεολόγων. Επίσης βοήθησαν στο να διευρυνθούν τα όρια της ελεύθερης σκέψης κατά την Αναγέννηση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ross, W. D. (2010). Αριστοτέλης (μτφ. Μαριλίζα Μήτσου). Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης

Ακινάτης, Θ.(1998). Περί του όντος και της ουσίας. Αθήνα: Δωδώνη

Βαλλιάνος , Γ.(2008). Οι επιστήμες  της φύσης και του ανθρώπου στην Ευρώπη.  Β’τόμος . Πάτρα: ΕΑΠ.

Τατάκης, Β, Ν(1977).  Η Βυζαντινή φιλοσοφία. Μετάφραση Εύας Καλπουρτζή, Αθήνα : εταιρεία σπουδών νεοελληνικού πολιτισμού και γενικής παιδείας.

Χατζηγιάγκου, Ε. (2015). Η Ορθόδοξη Πίστη μας. Αθήνα: Κύπρης & ΣΙΑ Ο.Ε.

Παπανούτσος, Ε. Π. (1971). Το Θρησκευτικό Βίωμα στον Πλάτωνα. Αθήνα: Εκδόσεις Δωδώνη.

Στείρης, Γ. (20011). Η θεμελίωση της Μεσαιωνικής Πρακτικής Φιλοσοφίας . Η περί ηθικής και πολιτικής φιλοσοφία του Al- Farabi. Καρδαμίτσα.

Δευτέρα, 26 Απριλίου 2021 16:51

Κρίση πανικού - Αφύπνιση ή τιμωρία;

Στις μέρες μας ακούμε πολύ κόσμο να μιλάει για κρίσεις πανικού, που μπορεί να βίωσε ή βιώνει. Τα συμπτώματα ποικίλουν, αλλά ένα παραμένει ίδιο σε όλους, ο φόβος του θανάτου.

Κι όμως κανείς δεν αναρωτήθηκε, αν άλλοι πιο μικροί καθημερινοί θάνατοι ίσως είναι πιο οδυνηροί από τον ίδιο τον θάνατο. Κι ενώ πιστεύεις πως η ζωή σου κυλά φυσιολογικά εσύ πεθαίνεις. Πεθαίνεις μέσα σε ένα δυσλειτουργικό, ακόμα και κακοποιητικό γάμο, πεθαίνεις μέσα σε μια αέναη άρνηση απογαλακτισμού, πεθαίνεις μέσα σε όνειρα και στόχους που έμειναν κλεισμένα σε ένα ερμάριο του νου, πεθαίνεις γιατί δε μιλάς. Δε μιλάς σε εσένα για το τι χρειάζεσαι. Κι έτσι ό,τι δε λέει το στόμα το λέει κάποια στιγμή το σώμα. Αντιδρά αιφνίδια μέσα από αυτόν τον απρόσκλητο επισκέπτη, την κρίση πανικού, που προσπαθεί να σε αφυπνίσει. Να σε βγάλει από τον λήθαργο και να αλλάξεις ό,τι σε πεθαίνει.

Δεν είναι τιμωρία να μην μπορείς να ανασάνεις, δεν είναι τιμωρία να νιώθεις την καρδιά σου να χτυπά σαν τρελή, δεν είναι τιμωρία να μη σου φτάνει το οξυγόνο, όπως πιστεύεις. Τιμωρία είναι να μένεις αγκιστρωμένος σε σαθρές επιλογές, που κατακερματίζουν την αυτοαξία σου και δε σου επιτρέπουν να ζήσεις!

Ας δούμε λοιπόν αυτήν τη δύσκολη, την αφόρητη κατάσταση ως μια δίοδο για να ιχνηλατήσουμε τον εαυτό μας και να ανακαλύψουμε τις απαντήσεις πίσω από τα γιατί, που δεν τολμήσαμε ποτέ να μας θέσουμε. Γιατί παραμένω σε έναν γάμο που δεν είμαι ευτυχισμένος-η; Γιατί συνεχίζω να εργάζομαι σε μια δουλειά που δε με ικανοποιεί; Γιατί ζω ακόμα κάτω από την ίδια στέγη με τους γονείς μου; Γιατί πιστεύω πως δεν έχω καταφέρει τίποτα στη ζωή μου και την άφησα να φύγει μέσα από τα χέρια μου; Γιατί ζηλεύω τους άλλους για τα επιτεύγματά τους; Γιατί έχω τόσο θυμό ;Γιατί δε με αγαπώ;

Η κρίση πανικού δεν είναι απειλητική για τη ζωή, ωστόσο μπορεί να επηρεάσει την ποιότητά της. Η κατανόηση της πηγής άγχους και στρες που πυροδότησε την εμφάνιση της κρίσης, αποτελεί και την εσωτερική αφύπνιση με μοναδικό σκοπό να απαλλαγούμε από αυτή την αυτοτιμωρία.

Ας στρέψουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και ας εκφέρουμε τη λυτρωτική φράση «Μίλησέ μου»!

Νίκα Χαρά

Σύμβουλος Ψυχικής Υγεία( Πιστοποιημένο μέλος της Ελληνικής   Εταιρείας Συμβουλευτικής και της European Association For Counselling)

Συγγραφέας ( Μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος)

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2021 13:32

Αντίδωρον

Οι άνθρωποι που μας ερωτεύτηκαν, εκείνοι, που για χάρη τους ούτε μια αντιφεγγιά πόθου δεν προσποιηθήκαμε πως είχαμε φυλάξει, έρχεται στιγμή που ανασταίνονται, σα νοσταλγία, σαν αδικία ή σαν σπαταλημένη δυνατότητα, ζητώντας το μερτικό στην αυτοεκτίμηση, με την οποία χτίσαμε τους συναισθηματικούς μας θριάμβους.

Στράτος Παπάνης

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2021 14:57

Ψηφιδωτό

Οι μόνοι νεκροί εδώ μέσα είναι ο χρόνος και το Εγώ. Ίσως και εγώ.

Μοιράζομαι μαζί τους μια ιδιότυπη παράλληλη πραγματικότητα, ένα ενωτικό παρόν: Είμαστε τώρα εδώ, όλοι μαζί στον ίδιο χώρο, την ίδια στιγμή, ανεξάρτητα από δημογραφικά, ιδιότητες συμβατικότητες και ύλη.

Κανείς δεν μπορεί να ορίσει την ύπαρξη από το μηδέν, το κεκοιμημένο από το ζωντανό, την αυταπάτη από την αλήθεια, το ανόργανο από το συνειδητό και το πνεύμα.

Όλοι τώρα εδώ, σε αυτό τον αδηφάγο κήπο, από διαφορετικές εποχές, από άλλα πλαίσια, με φαινομενικά διαφορετικές εμπειρίες αντιλήψεις, βιώματα.

Όμως πάντα με τα ίδια κίνητρα και ανάγκες, με ίδιους πόθους και μύχιες επιδιώξεις. Κι ας είναι σιγασμένες ή χαίνουσες, αναμνήσεις ή ψευδαίσθηση.

Αν ξαφνικά ξυπνήσουμε όλοι, θα βιώσουμε την ίδια συνέχεια, παρά τις διαφορετικές αφετηρίες. Σα να μη μεσολάβησαν οι αιώνες και το τίποτα.

Οι ημερομηνίες ακινητούν και χάνουν το νόημα.

Η μεγαλύτερη αυταπάτη ο εαυτός.

Δεν χωρίζει ο θάνατος, αλλά μαζεύει τις ψηφίδες, τη ζωή του καθενός, για να τις ενώσει στη μεγάλη έγερση.

Κοιμητήριο Αγιάσου

Ευστράτιος Παπάνης

Η αίσθηση κατωτερότητας και χαμηλής αυτοεκτίμησης είναι μια συνηθισμένη συναισθηματική κατάσταση που βιώνουν πολλοί άνθρωποι.

Σκέψεις και φράσεις όπως «δεν είμαι αρκετά ικανός», «δεν πετυχαίνω τίποτα..», «οι άλλοι είναι καλύτεροι από εμένα», είναι αυτές που ταλανίζουν το μυαλό, δημιουργώντας λανθασμένα, την αίσθηση ανικανότητας και μειωμένης αξίας. Αυτό που υποβόσκει πίσω από αυτές τις φράσεις, πέραν της χαμηλής αυτοεκτίμησης, είναι ο φόβος της αποτυχίας και της απόρριψης,  που συντελούν στο σύμπλεγμα κατωτερότητας. Το σύμπλεγμα κατωτερότητας ορίζεται ως μια γενική αίσθηση ανεπάρκειας και μη ρεαλιστική αίσθηση μειονεξίας που έχει κάποιος για τον εαυτό του.  Ο όρος σύμπλεγμα δηλώνει τη συναισθηματική διέγερση, που όταν εξελίσσεται αρνητικά έχει ως συνέπεια την υπερβολική αίσθηση κατωτερότητας ή υπεροχής.

Το αίσθημα κατωτερότητας τις περισσότερες φορές, προέρχεται από την παιδικά ηλικία και συνδέεται με έναν αυταρχικό και καταπιεστικό τρόπο διαπαιδαγώγησης από το οικογενειακό περιβάλλον.  Συχνά οι γονείς έχοντας την αίσθηση του ανικανοποίητου, καταπιέζουν τα παιδιά συγκρίνοντάς τα με συνομήλικούς τους και αποφεύγουν να τα επιβραβεύουν στις επιτυχίες τους. Έτσι τα παιδιά αισθάνονται ελλιπείς και εγκλωβίζονται σε μια ατέρμονη προσπάθεια για την κατάκτηση του «επάθλου» και της επιβράβευσης. Το άγχος και το στρες που προκαλούνται σε αυτές τις περιπτώσεις, διογκώνονται μέσα στα χρόνια και έτσι τα άτομα νιώθουν συνεχώς ότι είναι ανεπαρκείς σε πολλούς τομείς της ζωής τους. Σε ένα άλλο επίπεδο, το σύμπλεγμα κατωτερότητας, συνδέεται με την ανάγκη για «τελειότητα» η οποία συνοδεύεται από αισθήματα απαισιοδοξίας και αρνητισμού σε περίπτωση μη επιδίωξης του στόχου.

Σύμφωνα με τον Adler, όλοι οι άνθρωποι διαθέτουν αδυναμίες και πρέπει να αναπτύξουν υψηλή αυτοεκτίμηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό ώστε να τις ξεπεράσουν. Όταν αυτό δεν επιτυγχάνεται, το άτομο γίνεται  δέσμιο του αισθήματος ανεπάρκειας και ανικανότητας. Επιπλέον ο παράγοντας της σύγκρισης, προκαλεί αναπόφευκτα στον άνθρωπο μειωμένη αυτοπεποίθηση. Ο κάθε ένας είναι μοναδικός και διαφορετικός με ιδιαίτερες ικανότητες και βιώματα. Αμφιβολίες ή τυχόν αμφισβητήσεις, οφείλουν να αντικατασταθούν με την αφοσίωση στους προσωπικούς στόχους, την αυτοεκτίμηση και την εμπιστοσύνη στον εαυτό. Η αυτογνωσία και η αναγνώριση των ικανοτήτων και επιτυχιών μας είναι πολύ πιο σημαντικές από τις γνώμες των «άλλων».

Όσον αφορά  τον τρόπο έκφρασης του ατόμου που βιώνει αισθήματα ανεπάρκειας και κατωτερότητας, συνήθως εκφράζεται  με υπερβολική ευθιξία.  Πολλές φορές νιώθει ότι οι άλλοι του επιτίθενται, τον μειώνουν και τον υποτιμούν, με αποτέλεσμα να αμύνεται εκφράζοντας έναν έντονο και επιθετικό χαρακτήρα. Αισθάνεται επίσης ανασφάλεια, θεωρώντας ότι οι άλλοι του προκαλούν αυτά τα συναισθήματα και παρουσιάζει μια εικόνα αντίθετη του χαρακτήρα του. Συχνά επιδιώκει να ξεπεράσει τα όρια και τις δυνάμεις του, προκειμένου να αποδείξει ότι είναι ικανός.  Ακόμη, είναι χαρακτηριστικό στοιχείο η συνεχής αναζήτηση για επιβεβαίωση, καθώς θέλει να πείσει τον εαυτό του πως είναι κοινωνικά αποδεκτός.  Είναι πραγματικότητα, πως άνθρωποι που βιώνουν το αίσθημα κατωτερότητας έχουν οι ίδιοι διαστρεβλωμένη εικόνα για τον εαυτό τους, για αυτό επιζητούν το ενδιαφέρον των άλλων.

Συμπερασματικά,  το σύμπλεγμα κατωτερότητας  δημιουργείται από ένα συνονθύλευμα παραγόντων είτε εσωτερικών είτε εξωτερικών και ο βαθμός που επηρεάζει τον κάθε άνθρωπο εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο. Η αναγνώριση της προσωπικής αξίας, των ικανοτήτων και η πίστη στον εαυτό θα συμβάλλει στην αύξηση της αυτοεκτίμησης. Ο Adler έχει επισημάνει  πως κάποιοι αντιμετωπίζουν το σύμπλεγμα κατωτερότητας ως προκλήσεις που χρειάζεται να αντιμετωπιστούν και κάποιοι άλλοι ως πρόβλημα στο οποίο πρέπει να αμυνθούν και να απωθήσουν. Έτσι λοιπόν, κρίνεται καλύτερη επιλογή να αντιμετωπιστεί ως μια πρόκληση και  πρέπει να εκλαμβάνεται  ως κίνητρο για αυτοβελτίωση και εκπλήρωση στόχων.

Αντιγόνη Κολιού

Δευτέρα, 19 Απριλίου 2021 18:13

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Ακούγοντας κάποιος τη φράση το τρίτο πρόσωπο, πάει ο νους του σε εκείνον τον άνθρωπο, που βρίσκει χώρο και μπαίνει ανάμεσα στο ζευγάρι ή καλύτερα που προσκαλείται από το ένα μέλος του ζευγαριού, για να ισορροπήσει τη σχέση ή τον γάμο του. Τι θα γινόταν όμως αν στρέφαμε το βλέμμα μας στο πιο ουσιαστικό τρίτο πρόσωπο, που δεν είναι άλλο από την ίδια τη σχέση;

 Ως σύντροφοι μπαίνουμε σε μια σχέση για να καλύψουμε τις ανάγκες μας άλλοτε με τρόπο που δείχνει να σεβόμαστε την παρουσία του απέναντι και άλλοτε στρέφοντας τον εσωτερικό μεγεθυντικό μας φακό μόνο πάνω σε μας και στο τι θέλουμε εμείς. Ξεχνάμε λοιπόν, πως αν δεν ακούμε και τι χρειάζεται ο άλλος, δεν απαξιώνουμε μόνο εκείνον αλλά και την ίδια τη σχέση.

Ναι, λοιπόν υπάρχει ακόμα ένα πρόσωπο, που πρέπει να φροντίσουμε, αυτό το τρίτο πρόσωπο, που αποκτά ταυτότητα μέσα από την αλληλεπίδραση των άλλων δύο προσώπων, του ζευγαριού. Η γέννηση αυτού του νέου μέλους και τα χαρακτηριστικά του αποκαλύπτονται μέσα από την πιο απλή, αλλά έντιμη ως προς τον εαυτό μας ερώτηση: «Πώς θα χαρακτήριζα τη σχέση μου, ποια στοιχεία του χαρακτήρα μου εντοπίζω μέσα σε αυτή, τι χρειάζεται να διατηρήσω και πόσο είμαι διατεθειμένος-η να αλλάξω ό,τι δε μου αρέσει;»

 Για να χτίσουμε λοιπόν αυτή την τριάδα πάνω σε γερά θεμέλια, χρειάζεται να αντικαταστήσουμε το εγώ με το εμείς και να φροντίσουμε αυτό το νέο πρόσωπο, που φέρει κομμάτια της δικής μας ιδιοσυγκρασίας, όπως ένα μικρό παιδί, που μεγαλώνει ακολουθώντας τις δικές μας αξίες.

Ας μην ξεχνάμε πως η σχέση είναι κι αυτή ένας ζωντανός οργανισμός, που άλλοτε είναι υγιής, άλλοτε νοσεί και άλλοτε πεθαίνει. Είναι στο χέρι μας λοιπόν να της προσφέρουμε την προσοχή και τη φροντίδα, που χρειάζεται για να την κρατήσουμε ζωντανή!

Νίκα Χαρά

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας (Πιστοποιημένο μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Συμβουλευτικής και της European Association For Counselling)

Συγγραφέας (Μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος)

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2021 14:28

Καθαγιασμένα

Όσο πιο καθαγιασμένος είναι ο ναός, της γνώσης, της θρησκείας, της πολιτικής, τόσο περισσότερο εξαχρειωμένα είναι τα ζιζάνια και οι ξενιστές, που τον παρασιτούν.
Όσο πιο βαρύγδουπες οι λέξεις, που εκστομίζονται, στα λατρευτικά, στην επιστήμη, στη δημοκρατία, τόσο πιο διεφθαρμένοι είναι εκείνοι, που τις επικαλούνται.
Όσο πιο χαμερπή τα ανδρείκελα, που με ανάστροφες υποκλίσεις τους υπηρετούν, τόσο χάνουν το μέτρο της αδικίας, οι κίβδηλοι προστάτες της δεοντολογίας και της ηθικής.
Επειδή οι αργυραμοιβοί και οι καταχραστές βιώνουν μια αναπάντεχη ψευδαίσθηση παντοδυναμίας και οίησης, που τελικά, γάγγραινα, τους αποσαθρώνει.
Καμία φορά από αυτούς σε προστατεύει ο λαός, άλλοτε η δικαιοσύνη, μα πάνω απ´ όλα η αλήθεια, που έχει τη μανία να εμφανίζεται άτρωτη, εκεί όπου επιχειρούν οι κουστωδίες των βδελυρών να τη βιάσουν.

Στράτος Παπάνης

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021 18:22

Πολιτισμικοί θρύλοι

Μύθοι, ιστορίες, θρύλοι, διηγήσεις, ήθη και έθιμα αποτελούν τα άτυπα στοιχεία κάθε έθνους, που επιθυμεί να διαιωνίσει στο χρόνο την ταυτότητα, τη συνεισφορά και το στίγμα του.

Όχι για να κυριαρχήσει, αλλά για να επιβιώσει είτε ως μνήμη είτε ως θετική επιρροή.

Ένα τεράστιο κομμάτι γνώσης κρύβεται σε αυτά κι ας μην παρουσιάζονται ποτέ σε επιστημονικά περιοδικά και συνέδρια. Μέσα στα παραμύθια και στις παραβολές κρύβονται οι πολιτισμικοί ψίθυροι και τα κληροδοτήματα κάθε προηγούμενης γενιάς προς τις επόμενες. Ειδικά τώρα, που η παγκοσμιοποίηση ευαγγελίζεται την ομογενοποίηση των πάντων για την ευχερέστερη πώληση προϊόντων και υπηρεσιών.

Γι αυτό οι πολυεθνικοί σχηματισμοί γνωρίζουν καλά πως η επιτυχία εξαρτάται από την ενσωμάτωση των τοπικών χαρακτηριστικών και της παράδοσης της κάθε χώρας, στην οποία δραστηριοποιούνται, για να πείθουν και να μοιάζουν οικείες.

Λαοί, που τα χλευάζουν ή ψάχνουν με τη λογική να τα ανασκευάσουν, είναι καταδικασμένοι να προσηλυτιστούν από άλλες κουλτούρες, ισχυρότερες, που σεβάστηκαν τα δικά τους πανάρχαια και πολύτιμα διαφοροποιητικά στοιχεία.

Στην Ελλάδα της οίησης και του δήθεν περίσσεψαν οι ανόητοι και οι σοφιστές των πληκτρολογίων, που όλα επιχειρούν να τα ανατρέψουν, για να μολύνουν με την κενότητα των επιχειρημάτων και του μυαλού τους, τους αφελείς που θα νομίσουν πως η πίστη μπορεί ποτέ να καταρρεύσει από μωρίες διατυπωμένες στο Facebook και τις εφημερίδες.

Στράτος Παπάνης

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021 18:14

Πόσο γελάστηκα.

Ψηλά μου έμαθαν πως βρίσκονται οι αξίες. Στα δύσβατα σε προσμένει το τέλειο, τα ιδανικό.

Αισθήσεις απρόσιτες και κόσμοι μαγεμένοι. Αέναοι πόθοι, δοξασίες λυτρωτικές

Εκεί, πάνω από όλους, όσα πρέπει ν' αγαπήσεις. Εκεί, πέρα απ' το χρόνο, το κακό και τη φθορά. Χωρίς σύνεση κι εγώ βιάστηκα να τρανέψω.

Χωρίς φρόνηση να πιαστώ, να απλώσω, να κρατηθώ. Άλλοτε σε ώμους φίλων μου, σε έρωτες φλογισμένους κι άλλοτε από παροτρύνσεις συμμάχων ιδεατών.

Και κάποτε ακόμα πάσχιζα σε μνήμες αγαπημένων,σε απαντοχές και σε φενάκες να στηριχτώ.

Και κάποτε ακόμα ονομάτιζα την ήττα προσμονή.

Έτσι μεγάλωσα κι ανέμιζα το χέρι να τις αγγίξω.

Μα ξεγελάστηκα, καθώς η μέρα μόλευε τη σκέψη.

Μα ξεγελάστηκα κυνηγώντας τα υψηλά. Πώς παραστράτησε η ματαίωση την κρίση, πώς πλάνεψε η λάμψη την αρετή.

Γιατί εκείνα που οι άνθρωποι έλεγαν πως αξίζουν, κάτω από τα πόδια μου βρίσκονταν μια ζωή.

Σέρνονταν στο χώμα σαν τα φίδια που ελλοχεύουν, κονιορτός μιας πλάνης περαστικής.

Κι εκεί ψηλά ένας ήλιος που κατοπτρίζει την τραγωδία και του κόσμου την οιμωγή.

Ένα εμπόδιο ο ουρανός και σύνορο γαλάζιο, που κρύβει, Θεέ μου, την μόνη αλήθεια. Που κρύβει, Θεέ μου την κραυγή την πιο σπαρακτική. Κι όσοι από σας σπεύσετε να γιορτάσετε την ανάσταση του Ιησού, την ίδια θα πάρετε απάντηση:

Δεν είναι εδώ..

Γιατί ο Κύριος βρίσκεται μέσα στην αμφιβολία των επιλογών, που από δειλία δεν προκρίναμε, στο κενό των ανθρώπων, που αγνοήσαμε, στην ηχώ της απόγνωσης, που δεν ακούσαμε και στην κατάνυξη των χρόνων που δεν αξιοποιήσαμε..γιατί ο Χριστός αφού συνάντησε τους μαθητές για τελευταία φορά, μεταμορφώθηκε στην ερημιά του απελπισμένου, στην αθωότητα μιας παιδικής απορίας και στον κατατρεγμό του ξένου, που εκδιώξαμε.

Γι αυτό τον Κύριο δεν θα τον βρείτε στο άρατε πύλας και στο ανέσπερο φως, αλλά στο καντήλι του αρρώστου, που τρεμοσβήνει και στον ιδανικό εαυτό μας, που λησμονημένος μες την καθημερινή ματαιότητα ψυχομαχεί..

Στράτος Παπάνης

Δευτέρα, 08 Φεβρουαρίου 2021 04:56

Νέκυια

Νεκροστολίσαμε τους αγαπημένους με έθιμα προσευχές, ιεροτελεστίες, κτερίσματα και υποκριθήκαμε πως κάτι από εκείνους διαφυλάξαμε κοντά μας.

Εξανθρωπίσαμε το θάνατο με ξόρκια και θρήνους με παρακάλια και δέηση, για να μην μας τρομάζει η απειλή και η παντοτινή του αγκάλη.

Τους πεθαμένους βαθιά στη γη συγκαλύψαμε, έτσι που να μη μας αηδιάζει η αποφορά και η ήττα.

Όμως μία αντίσταση τις ψυχές αντρειώνει:

Σα να μην υπήρξες ποτέ μπροστά στο τέλος να στέκεσαι, σα να ήταν περισσή η ζωή σου, που χάνεις.

Οι άνθρωποι δε συναινούν σε ειμαρμένες που οι ίδιοι δεν όρισαν, οι άνθρωποι με τους θεούς συζητούνε ως ίσοι.

Στράτος Παπάνης

Σελίδα 1 από 6

Newsletter Subscribe

Όλα τα νέα και οι ενημερώσεις απευθείας στο email σας.

kyklos aspros 116x100

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΛΟΦΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΜΥΤΙΛΗΝΗ 81100

ppy@aegean.gr

22510 36520 - 36580

Ακολουθήστε μας

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Γενικά στοιχεία

Υπηρεσίες

Η ομάδα μας

Συνεργασίες

Γιατί να μας προτιμήσετε

Διαφημιστείτε σε εμάς

Νομικά ζητήματα

© 2021 psichologia.gr. All Rights Reserved. Designed by Kosnet.gr