Displaying items by tag: Παπάνης

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2021 17:48

Καθαγιασμός

Ευστράτιος Παπάνης

Ο καθαγιασμός της εκπαίδευσης βασίζεται στην άρση των αντινομιών της.

Η ανάγκη για ριζική αλλαγή διαφαίνεται από τη σχέση της με την κοινωνική, οικονομική, περιβαλλοντική και τεχνολογική πραγματικότητα: Όταν οι εξελίξεις σε αυτούς τους τομείς ενσωματώνονται με αργούς ρυθμούς στις υποδομές, στη διδασκαλία, στις στάσεις των εκπαιδευτικών, στις εμπειρίες των μαθητών και στις προσδοκίες των γονέων, τότε η ανάγκη για προσαρμογή παίρνει είτε τη μορφή της σύγκρουσης και της καχυποψίας είτε της επιτακτικής αναδόμησης και των ρηξικέλευθων επιλογών.

Η παιδεία, όταν διστάζει, ασθμαίνει, οπισθοχωρεί ή αμφισβητείται, χρειάζεται καταιγιστικές και σαρωτικές αλλαγές. Κι όταν δεν είναι έτοιμη να το πράξει, λόγω της ατολμίας και της αδράνειας, οφείλει να υιοθετήσει τουλάχιστον αιτήματα και επιλογές, που επί δεκαετίες παραμένουν αδοκίμαστες, ενώ αποτελούν ισχυρή εναλλακτική.

Έννοιες, όπως -αγορά εργασίας, -ανταγωνισμός, -τεχνολογία και παγκοσμιοποίηση, -νέα γνωστικά αντικείμενα, -ιδιωτικός τομέας, -εξατομικευμένα προγράμματα σπουδών, -εκλογίκευση-εκσυγχρονισμός της ύλης και πολλαπλές πηγές μάθησης αντί ενός βιβλίου, -αυτόνομες εκπαιδευτικές-οικονομικές σχολικές μονάδες, -κατάργηση των υποχρεωτικών αναλυτικών προγραμμάτων και κατάρτιση τους από τους δασκάλους-επιστήμονες, -περιβαλλοντική συνείδηση, -έμφαση στην ψυχολογική διάσταση στη διδασκαλία και πνευματική ισορροπία των μαθητών, -εισαγωγή της τέχνης και της αισθητικής, -ανάδειξη του ρόλου του δασκάλου, -συμμετοχή των κοινωνικών ομάδων στις διαδικασίες της διδασκαλίας, -αποδοχή και συστηματοποίηση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης, -αναθεώρηση των διαδικασιών στα πανεπιστήμια και συσχέτιση τους με την κοινωνία, -μεικτή διδασκαλία και εξ αποστάσεως προοπτικές για τα μεταπτυχιακά, -αναγνώριση της επαγγελματικής και βιωματικής εμπειρίας ως ακαδημαϊκό προσόν, αναβάλλονται ως θέματα συζήτησης εις το διηνεκές, επειδή κάποιοι επικαλούνται τις δικές τους ματαιώσεις και την συμπλεγματική αγκύλωση τους σε καθηλώσεις του παρελθόντος

Αλήθεια, πότε έχουν συνομιλήσει όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης μεταξύ τους και ταυτόχρονα με την κοινωνία και μέχρι πότε θα προσποιούνται ότι είναι διαφορετικές και άμοιρες ευθυνών; Μέχρι πότε το φυσικό αντικείμενο των ερευνητικών και διδακτικών έργων θα είναι το ελάχιστο ζητούμενο μέσα στην μίζερη σωρεία των διαχειριστικών διαδικασιών και ελέγχων; Γιατί οι εκπαιδευτικοί μετατρέπονται σε ψυχαναγκαστικά εργαλεία τυπολατρείας και συμπλήρωσης εγγράφων, χάνοντας τα τεχνολογικά θαύματα που συντελούνται ακόμα και με αφορμή την πανδημία; Η εκπαιδευτική πολιτική οφείλει άμεσα να προετοιμάσει την κοινωνία για τα ακόλουθα:

1. Ενίσχυση της επικοινωνίας με τους αποδέκτες και τους συντελεστές της εκπαίδευσης, δηλαδή τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς. Οι πιο αξιόπιστες προτάσεις δεν είναι αυτές μόνο που προκύπτουν από διαλεκτικές και δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά πολύ περισσότερο εκείνες, που απαρτίζονται από εναργείς και αξιολογούμενες στρατηγικές, συνδέονται αδιαμφισβήτητα με τη φιλοσοφία της παιδείας και προβάλλουν μετρήσιμες επιδιώξεις και στόχους. Οι δημοκρατικές διαδικασίες στην εκπαίδευση ριζώνουν μόνο όταν η δημοκρατία έχει εμπεδωθεί και διδαχτεί στο σχολείο, στην οικογένεια και στην καθημερινότητα Μέχρι τότε οι σαφώς καθορισμένες και τεκμηριωμένες δράσεις, οι απαράβατοι κανονισμοί και τα λιτά, αλλά ευέλικτα πλαίσια, θα αποτελούν την μόνη εγγύηση αποτελεσματικότητας. Τα απλά, ξεκάθαρα και οριοθετημένα αιτήματα είναι τα μόνα που διευκολύνουν την επικοινωνία μεταξύ των κοινωνικών ομάδων και δεν αφήνουν περιθώρια για πολυσημίες, επικάλυψη ευθυνών και αινίγματα. Αντί οι παράγοντες να αναλώνονται στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, και στην ανάδειξη κενών θεωρητικών προσεγγίσεων, οι οποίες προβάλλονται αυθαίρετα και θρασύτατα ως κομματικά λάβαρα, ας μετατεθεί το ενδιαφέρον στην προβολή ρεαλιστικών μέτρων, που αντανακλούν τις κοινωνικές ανάγκες: Όταν η παιδεία αποτελεί το μόνο αποδεκτό μέσο ανάπτυξης, οι αοριστολογίες και τα πλαίσια διαλόγου είναι οι αναστολείς της προόδου. Αντίθετα τα επιστημονικά τεκμηριωμένα, εμπειρικά ερευνητικά ευρήματα στο ελληνικό σχολικό πλαίσιο μπορούν να υποδείξουν τα επόμενα βήματα και να μετατρέψουν τις ελλείψεις σε κινητοποίηση και καινοτομία.

2. Αποκύημα της παραπάνω διαπίστωσης είναι η έμφαση στην ποιότητα, η οποία αποτελώντας τη συνισταμένη των κοινωνικών μοντέλων και των διαδικασιών της ολικής ποιότητας, εφαρμόζεται σε όλα τα στάδια και οδηγεί στην συμβουλευτική (όχι τιμωρητική ή ενισχυτική) αξιολόγηση και στον εντοπισμό των τομέων, που χρήζουν παρέμβασης. Οι νέες κοινωνικό-πολιτισμικές αλλαγές, εξάλλου, επιτάσσουν την προσαρμογή της εκπαίδευσης στα συνεχώς μεταβαλλόμενα δεδομένα, κυρίως μέσω της θέσπισης ενιαίων ποιοτικών κριτηρίων για τη διασφάλιση της ισότιμης και αποτελεσματικής παροχής της.

3. Η εσκεμμένη μίξη επιστημονικών κριτηρίων με δήθεν πολιτικά ορθούς όρους, επικλήσεις της δημοκρατικότητας και του ψευδό-προοδευτισμού γίνεται εκ του πονηρού: Όποιος δεν μπορεί να πράξει, κρίνει. Ή αλλιώς: Δικαίωμα κριτικής και λόγου έχει μόνο εκείνος που πρώτα έχει αναλάβει πρωτοβουλίες και τις έχει εφαρμόσει παρά τις αντιξοότητες. Την εκπαίδευση την παρασιτούν οι τιμητές της με τον προσχηματικό και υποκριτικό λόγο τους, που καλύπτονται πίσω από δεοντολογίες και αναβολές.

4. Δεν υπάρχουν προτιμητέα θεωρητικά ρεύματα ή ορολογίες ή κυρίαρχες απόψεις παρά μόνο προτάσεις με λογικά ή σαθρά επιχειρήματα, ίσοι πολίτες με κοινωνικές ανάγκες ή ιδιαιτερότητες, που πρέπει άμεσα να ικανοποιηθούν. Δεν υφίστανται περιθώρια για αποκλεισμούς ή διακρίσεις στην παιδεία, αλλά πολύ περισσότερο δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή η καπηλεία των ευάλωτων ομάδων για πολιτικά οφέλη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι διαπραγματεύσιμα και η εκπαίδευση προσαρμόζεται, ώστε να τα εγγυάται.

5. Η αξία της κατάρτισης των εκπαιδευτικών μπορεί να είναι δεδομένη, όταν γίνεται έγκαιρα, έγκυρα και εφόσον τους απαλλάσσει από τα διδακτικά τους καθήκοντα όσο διαρκεί, αλλά δεν φτάνει.

6. Η πολυπλοκότητα του ρόλου των δασκάλων επιτάσσει την ενδυνάμωση της προσωπικότητας τους μέσω της εποπτείας, της συμβουλευτικής και των μεντορικών διαδικασιών. Αν ο μαθητής είναι το επίκεντρο, ο εκπαιδευτικός είναι το κεντρικό εκείνο πρόσωπο, που καθορίζει την κουλτούρα, το κλίμα, τη συναισθηματική αρμονία, τα γνωστικά επιτεύγματα και τη μεταλαμπάδευση του πολιτισμού. Σε αυτόν πρέπει να στρέψουμε τα βλέμματα κατά τα επόμενα απαιτητικά και δίσεκτα χρόνια

Published in ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2021 14:27

Ανάγλυφες αναμνήσεις

Μας ξάφνιαζαν, τα σχήματα, τα χρώματα, οι χορδές, οι λεπτομέρειες, οι λαβύρινθοι της απρόβλεπτης και ανάγλυφης ύλης.

Δονήσεις τα δευτερόλεπτα μας στροβίλιζαν στους τυφώνες του χρόνου, στα παιχνιδίσματα του ελάχιστου με το ατέρμονο.

Μας εξακόντιζαν στην ενότητα, που κατέκλυζε το σύμπαν, εκεί που δεν υπήρχε φθορά και σήψη, αλλά όλα ήταν αισθησιασμός και αινίγματα του Ενός.

Ο νους παρεμβολή στην εκθαμβωτική αρμονία, σπασμένη διόπτρα με τα δικά της αυθαίρετα στίγματα, έτσι πλανεμένος, ώστε να μαυρίζει την ομορφιά με φόβο, το πρωτόπλαστο με ανασφάλεια, με έπαρση τη βεβαιότητα και με δόγμα την απόδειξη.

Όμως ήμασταν παιδιά και ακόμα και ο λογισμός δεν ήταν παρά ένας νεογέννητος αλήτης, εκστασιασμένος με τη μαγεία και τον έρωτα της δημιουργίας.

Ήμασταν παιδιά γιατί δεν αμφιβάλαμε ούτε μια στιγμή για το θαύμα, τόσο που δεν υπήρχε για μας θάνατος.

Στράτος Παπάνης

Published in Λογοτεχνία

Κάποια βιβλία δεν γράφονται για να διαβαστούν από τους ζωντανούς.

Έτσι, αν μη τι άλλο, απελευθερώνονται από κάθε φιλοδοξία για αποδοχή, για θαυμασμό για κριτική, για διάδοση ή κέρδη. Ούτε περηφανεύονται ότι περιγράφουν, ερμηνεύουν, προβλέπουν, τέρπουν, διδάσκουν, ερευνούν ή επηρεάζουν. Εξάλλου, η αλλαγή της συμπεριφοράς είναι η μόνη πραγματική και μετρήσιμη μάθηση και η καθημερινότητα την επιβάλλει με την ανάγκη, τα κίνητρα, την προσαρμογή, την επιθυμία και την έλλειψη. Κάποια βιβλία δεν είναι παρά μια ύστατη προσπάθεια να διατηρηθούν στα επίγεια εμπειρίες ανθρώπων και γενεών, που ενέδωσαν στην υπόσχεση της αθανασίας. Ένας απλός φόρος τιμής σε όσα βίωσαν, αισθάνθηκαν, πίστεψαν, πόθησαν και ορθά ή εσφαλμένα επέλεξαν. Μια ταπεινή αναφορά σε όσα τους ταξίδεψαν, τους εξέγειραν, τους εξαπάτησαν ή τους έκαναν να αισθάνονται μοναδικοί και ανεξάληπτοι. Μια αναβολή της λησμοσύνης και μια νοσταλγική αναβίωση, μέχρι να τους συναντήσουμε ξανά.

Ο θάνατος, ο έρωτας, η ποίηση, η ψυχολογία της καθημερινότητας και η τέχνη είναι τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται το βιβλίο αυτό, έτσι όπως τα έζησαν κάποιοι, που σήμερα δεν είναι δίπλα μας. Οι προαιώνιες δυνάμεις, που κινητοποιούν και νοηματοδοτούν τη ζωή και τοποθετούν τις ψηφίδες στην ανθρώπινη περιπέτεια.

Οι έννοιες και οι λέξεις έχουν πηγές προαιώνιες- κάποιοι λένε πως υπάρχουν ανεξάρτητα από τον άνθρωπο, γιατί αναβλύζουν από τους κόσμους των ιδεών, που δε χρειάστηκαν καμιά μεγάλη έκρηξη ή αιτία, για να περικλείσουν τα πάντα. Έτσι, όταν αρχίζουν να ρέουν στις φλέβες μας, φέρουν μαζί τους τα ιζήματα του αρχέγονου πνεύματος, τα συναισθήματα, τις εμπειρίες και τις μύχιες σκέψεις όλων των γενεών και την ανυπομονησία των μελλούμενων. Το πέρασμα του χρόνου, ακόμα κι αν πρόκειται για παραίσθηση, κάνει τις έννοιες σοφότερες, αφού προσθέτει την αγωνία ολοένα και περισσότερων πλασμάτων, το μόχθο των αιώνων, το σκίρτημα κάθε νέας γέννησης, το μένος του θανάτου, που αντιμάχεται την ανάσταση. Όσο τελειώνονται αυτές, τόσο ωριμάζει και ο άνθρωπος, που μοχθεί με τη σκέψη και το λογισμό να τις φέρει στα μέτρα της γης και της ύλης. Μα υπάρχει για τον καθένα μας μια αδιάρρηκτη σχέση με όλη αυτή τη μυστική έξαψη, ένας ομφάλιος δεσμός, που συστηματικά ή σαν έμπνευση και αγάπη μας μυεί και μας καθοδηγεί στους μυστικούς μαιάνδρους και τις ατραπούς των ιδεών. Για κάποιους αυτή είναι μια στιγμή ή μια εσχατολογική κατάσταση, μια χαρά ή ένα πένθος, μια ενόραση ή η επιστημονική έρευνα, μια αποκάλυψη ή ένας γρίφος. Για μένα ήταν ένα πρόσωπο, αγαπημένο πέρα από κάθε αγάπη, που με μύθους, διηγήσεις, ποίηση, γνώση και ευαισθησία με σύστησε στον κόσμο των ιδεών και της αλήθειας. Μέχρι που χάθηκε μέσα σε αυτόν για πάντα

Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο στη μητέρα μου

Το παραμύθι μιας ανάμνησης

Εάν θέλετε να το αποκτήσετε δωρεάν στην ψηφιακή του μορφή μαζί με δυο τεύχη του περιοδικού Σύγχρονη Κοινωνία Εκπαίδευση και Ψυχική Υγεία συμπληρώστε το εμαιλ σας εδώ 

 

https://bit.ly/3vNf7zF

 

Για να μαθαίνετε για τις δωρεάν επιμορφωτικές δράσεις εγγραφείτε εδώ: 

 

https://psichologiagr.com/

Ευστράτιος Παπάνης

Published in Λογοτεχνία
Σάββατο, 17 Ιουλίου 2021 13:49

Φιλελληνισμός

Ευστράτιος Παπάνης, Μόνιμος Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
Πρόεδρος Μουσείου Στρατή Ελευθεριάδη Τεριάντ

Για να κατανοήσει κανείς το φιλελληνισμό και την απήχηση που είχε στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, πρέπει να μεταλάβει στην οικουμενικότητα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος.
Ένας καχύποπτος αναλυτής, βέβαια, θα μπορούσε να συνδέσει τη στήριξη των Ευρωπαίων με τις πολιτικές σκοπιμότητες και με τις κοινωνικές συγκρούσεις των κρατών, μέσα στις οποίες αναπτύχθηκε.
Στην πραγματικότητα όμως, το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, ως καθολικό φαινόμενο, που αιτιολόγησε και πολλαπλασίασε τα φιλελληνικά αισθήματα και τον θαυμασμό προς τους ξεσηκωμένους συνεχιστές του, μπορούσε να εκφράσει τόσο το λόγιο, όσο και το καινοτόμο, το συντηρητικό και το προοδευτικό, τη νοσταλγία με την ιδέα της αναγέννησης.
Είκοσι έως τριάντα μερόνυχτα χρειαζόταν η είδηση της εξόδου του Μεσολογγίου ή της σφαγής της Χίου για να φτάσει στο Παρίσι, όμως στο διάβα της εξέγειρε συνειδήσεις, δραματοποιείτο, έφτανε ως τραγωδία και μύθος, αποκτούσε τις διαστάσεις της πάλης του μικρού απέναντι στο τεράστιο, που το καταδυναστεύε, συνέπιπτε με τη μοίρα του θνητού, που επαναστατούσε ενάντια στο πεπρωμένο.
Και ήταν τα ρομαντικά στοιχεία του αγώνα, η μεταφυσική πλευρά του, που συμπαρέσυρε τους Ευρωπαίους (ακόμα και Ινδούς, Βαλκάνιους και Τούρκους!) στην ταύτιση με το γένος εκείνο, που αφού επιβίωσε στους αιώνες, κλήθηκε πάλι να ενσαρκώσει τον αγώνα του ανθρώπου ενάντια στο αδύνατο.
Για αυτό η τέχνη, ως το μέσο που εξακοντίζει τις αισθήσεις στο άπειρο, υπήρξε το κίνητρο, το μέσο και το αισθητήριο, που αποτύπωσε, συμβόλισε και πλαισίωσε με κάλλος την πάλη των Ελλήνων, την επιθυμία για ελευθερία ή το θάνατο.

Σήμερα η πατρίδα μας εξακολουθεί να αναζητεί την ταυτότητα της και το χρέος των Ελλήνων είναι να γίνουν Φιλέλληνες

Published in Λογοτεχνία
Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2021 18:21

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΑΣ

ΔΩΡΕΑΝ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ (χωρίς βεβαίωση ή με δίδακτρα για απόκτηση βέβαιωσης) ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ και ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ στην Ψυχολογία, τη Συμβουλευτική και τις Νέες Τεχνολογίες.

Το Εργαστήριο Νέων Τεχνολογιών “Ήρων” και η πρώτη Κοινότητα Μάθησης στο Viber “Ψυχολογία Συμβουλευτική και Εκπαίδευση” σας προσκαλούν να παρακολουθήσετε τις ΔΩΡΕΑΝ (χωρίς βεβαίωση) Διαλέξεις Ψυχολογίας, που θα διεξαχθούν κατά τη διάρκεια του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου μέσω τρίωρων βιντεοσκοπημένων streaming μαθημάτων και ασύγχρονης εκπαίδευσης στο Viber.

Χαρακτηριστικά προγράμματος

Μικτή διδασκαλία

Συνολικές ώρες διδασκαλίας 200: 81 ώρες μέσω βιντεοσκοπημένων streaming μαθημάτων και 119 ώρες μέσω ασύγχρονης διδασκαλίας στο Viber

* Δωρεάν ΧΩΡΙΣ βεβαίωση ή με τα ΔΙΔΑΚΤΡΑ που αναγράφονται ανά σεμινάριο, εάν επιθυμείτε βεβαίωση.

Παρακαλούμε επιλέξτε στη φόρμα εγγραφής.

Α. Τρίωρες βιντεοσκοπημένες διαλέξεις (streaming) στις εξής θεματικές:

1. Κλινική Ψυχολογία

2. Θεωρίες Προσωπικότητας και θετική ψυχολογία

3. Ειδική Αγωγή και Μαθησιακές Δυσκολίες

4. Κοινωνική Ψυχολογία

5. Οικογενειακή θεραπεία και Διαπροσωπικές Σχέσεις

6. Στοιχεία Προπονητικής Ζωής

7. Ειδικός ψηφιακής διαφήμισης (Digital Marketing Advertiser)

Β. Υλικό ψηφιακών σημειώσεων, που θα αναρτάται στην Κοινότητα Μάθησης ‘Ψυχολογία, Συμβουλευτική, Εκπαίδευση στο Viber.

Δηλώστε συμμετοχή στη δράση εδώ:

https://forms.gle/8h7PvK8SPJTYTFtA8

Εγγραφείτε στην Κοινότητα Μάθησης του Viber, στην οποία θα διεξαχθεί το ασύγχρονο σκέλος των μαθημάτων:

https://www.google.com/url?q=https://invite.viber.com/?g2%3DAQBZxKC0rXy1lEte%252FtwsPypz8pcw4CDDc%252FBQRAIzswzLSv0I%252BHIb4ay59W%252Bc1NR8&sa=D&source=editors&ust=1626278388793000&usg=AFQjCNECA7CACpxHwH3-6mZ50ozOlbI_kg

φωτό από https://www.collegebasics.com/

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2021 15:49

Αναίτιοι εχθροί

Τις σκληρότερες μάχες δίνουμε, όταν έπαθλο ή πρόφαση είναι η αγάπη.
Εκείνη, που θα έπρεπε να προσφέρεται αφειδώς και τη σωστή στιγμή, έτσι που να γίνεται λίπασμα για την αυτοεκτίμηση, την αποδοχή και αντίσωμα για τις ανασφάλειες.
Όμως ο εχθρός εναντίον του οποίου στρεφόμαστε σπάνια είναι εκείνος που την έχει διαφύλαξει για να την προσφέρει ή να του την υφαρπάξουμε ως τρόπαιο.
Την αγάπη άλλοι μας την χρωστούν και από άλλους πολεμούμε να την κατακτήσουμε.
Για αυτό οποιαδήποτε νίκη για την αγάπη είναι η μεγαλύτερη ήττα.

Ευστράτιος Παπάνης

Published in Λογοτεχνία
Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2021 16:48

Μυρσίνη Λασιθίου

Στράτος Παπάνης

Δεν μιλώ για άλλες αναμνήσεις παρά για εκείνες, που τις διεκδικεί μια ο θάνατος και μια η ζωή, μια η λήθη και μια το πείσμα της ύπαρξης, σαν το παιδί, που αρνείται να αποχωριστεί το παιχνίδι που διαλύθηκε, σαν το ελάχιστο πράσινο που αντιστέκεται την καλοκαιρινή ξηρασία, το ερημικό πεύκο μέσα στον ελαιώνα, την καλοκαιρινή καταιγίδα που παράταιρη βιάζεται να αδειάσει τα ύδατα της με κεραυνούς και με φοβερές, σαν την καθήλωση, που μας κρατά, κι ας μας έχει ξεπεράσει ο χρόνος και οι γενιές.

Δεν μιλώ παρά για τη θύμηση που ορφάνεψε, επειδή την πήρε μαζί του ο αγαπημένος στη σήψη, για αυτές τις εικόνες και τους ήχους και τα συναισθήματα, που τα τραβάς μια εσύ και μια ο χάρος, για να νικήσουν ή για να ηττηθούν, για να ευωδιάσουν αθανασία ή για να θα γίνουν μηδέν κι αέρας και ψευδαίσθηση.

Επειδή όλος ο βίος δεν είναι παρά τα συναισθήματα, που προκάλεσες, γέννησες ή διαφύλαξες, όταν οι καιροί ξεγύμνωσαν τα γεγονότα από τις λεπτομέρειες, τα λόγια από τις σημασίες τους, τις αιτίες από τους σκοπούς και τις προσδοκίες.

Δεν μιλώ παρά για σένα και για ένα καλοκαίρι στη Μυρσίνη, στα όρη του Λασιθίου, μέσα στις μυρτιές και στα κίτρινα, δίπλα στον Πύργο του Κορνάρου, τότε που το πέλαγος έμοιαζε να είναι αειθαλές, όπως ο ιδανικός έρωτας και ο Άγιος Νικόλαος μια σταλιά πόθος στον ορίζοντα. Δεν μιλώ παρά για να ζήσουν όσα σκορπίσανε και για το χρέος προς όλα όσα αντάλλαξαν το κάλλος με τη θνητότητα.

φωτό https://www.kritipoliskaihoria.gr/2013/09/blog-post_4076.html?m=1

Published in Λογοτεχνία

Η Αγιάσος και το Πλωμάρι μπορεί να μοιράζονται κοινή απαξιωτική μοίρα, όσον αφορά τις γυναίκες και τα μουλάρια, όμως η σφοδρή επιθυμία να συνδέσουν τις πολιτιστικές τους ιδιαιτερότητες μέσω μιας σύντομης, κακοτράχαλης, αλλά μαγευτικής διαδρομής 24 χιλιομέτρων, που τα χωρίζει, συνθλίβεται για δεκαετίες από την απροθυμία των πολιτικών να προβούν σε αυτό το λαοφίλητο αίτημα!

Published in Ταξιδιωτικά
Τρίτη, 08 Ιουνίου 2021 19:21

Ανείπωτα

Τα γεγονότα, τις καταστάσεις, τα κίνητρα, που ποτέ δεν έχουν με λόγια ειπωθεί, αν αθροίσετε,

Τις λέξεις, αν συλλέξετε, που λάθος ερμηνεύτηκαν μα πολλαπλές ή μισές σημασίες κουβαλούσαν,

Συναισθημάτων συλλέκτες αν γίνετε, που περίγραμμα ή ουσία δεν καταδέχτηκαν να πάρουν,

Με ψέματα, άπρακτες προθέσεις και τις μισές αλήθειες, αν συμφιλιωθείτε,

Σκέψεις ανομολόγητες και όσα λησμονήθηκαν, αφού αναλογιστείτε, τις επιλογές, που δεν προτιμήθηκαν, να μαζέψετε και ακόμα την ιδιόλεκτο κάθε ανθρώπου ή τις ψευδείς αναμνήσεις, αποκωδικοποιείστε,

Και σε εκείνα στέγη δώσετε, που ο λόγος αδυνατεί να περιγράψει:

Τις σκέψεις για τη σκέψη και του λογισμού τα ανεπαίσθητα σαν γρίφους να επιλύσετε,

Αν την τυχαιότητα και τα θαύματα στην αλληλουχία ως συντελεστές δεχτείτε …

Με φρίκη ή με έκπληξη θα διαπιστώσετε πως η πλάση χωρίς τα εμπρόθετα των ανθρώπων προχωράει, ότι η πλάνη πως την πορεία μας ελέγχουμε, κάνει το σύμπαν για τον άνθρωπο μοίρα.

Ευστράτιος Παπάνης

Published in Λογοτεχνία

Στράτος Παπάνης

Ο ηλικιακός ρατσισμός είναι ο κατεξοχήν δείκτης αυταρχισμού, που συσχετίζεται με τις πραγματικές -φανερές ή συγκεκαλυμμένες- αντιλήψεις απέναντι σε κάθε άλλη ρητορική μίσους ή διακρίσεων, όσο κι αν κάποιος επιχειρεί να τις καμουφλάρει με υποκρισία, προσποίηση, κοινωνικά προσωπεία και φανατισμό.

Η στάση μας, βλέπετε, προς το καθημερινό, το δεδομένο, το ασφαλές και προς εκείνο, που αφορά όλους, είναι πάντοτε το μέγιστο κριτήριο δημοκρατικότητας, ενώ οι αλαλαγμοί υπέρ του σπάνιου και του εξεζητημένου πρέπει πάντοτε να εγείρουν υποψίες για συμφέροντα ή συμπλεγματικά χαρακτηριστικά προσωπικότητας.

Όσοι προκρίνουν, επικροτούν ή διατυμπανίζουν με τη συμπεριφορά τους τα αδιαπέραστα χρονικά στεγανά, δεν πρόκειται να σεβαστούν καμιά ευάλωτη ομάδα, όσο κι αν προσποιούνται περί του αντιθέτου.

Τα παραδείγματα πάμπολλα.

Η χαμηλή απόδοση αποδίδεται πάντα στην περασμένη ηλικία, ενώ η αντίστοιχη σε νεαρούς αποδίδεται στο φόρτο εργασίας. Η κακή διάθεση και η παραξενιά είναι χαρακτηριστικό της τρίτης ηλικίας ή της εμμηνόπαυσης, ενώ αν παρουσιαστεί σε νέους, οφείλεται στο άγχος της ημέρας και στις υποχρεώσεις.

Ο παππούς μετακινείται άσκοπα με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ενοχλώντας όσους έχουν εργασία, κι ας έχει μοχθήσει ο ίδιος πάνω από σαράντα χρόνια.

Ο ηλικιωμένος δεν καταλαβαίνει από τεχνολογία κι ας είναι η γενιά του, που την εφηύρε και την εξέλιξε.

Η ελάχιστη ανεκτικότητα και η καταδικαστική αντίληψη απέναντι σε αυτούς, που δεν ανήκουν στην ίδια ηλικιακή ομάδα, είναι δηλωτική των ακραίων πεποιθήσεων, των προσωπικών ανασφαλειών, της αμυντικής αυτοεκτίμησης, της επιπολαιότητας, της αναλγησίας και της έπαρσης.

Ή απλώς είναι τα ιδανικά που υποκύπτουν στο συρμό, στον υλισμό και στα τεχνάσματα της βιομηχανίας: όλα προκατασκευασμένα για το ψευδο-κάλλος, τη νέοτητα και την υγεία, πρότυπα, υλικά αγαθά, απολαύσεις και επίπλαστοι στόχοι.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα τα χρόνια που παρήλθαν από τη στιγμή της γέννησης εντελώς αυθαίρετα γνωμοδοτούν για τη συμβολή του ατόμου στην παραγωγή και στην οικονομία, καθορίζουν τα ενδύματα, που πρέπει κάποιος να προτιμά, δαιμονοποιούν τη μουσική, που οφείλει να ακούει, επιβάλλουν τις παρέες και τα στέκια που αρμόζουν, πριμοδοτούν ή κολάζουν τη σεξουαλικότητα και την επιλογή ερωτικού συντρόφου, ερμηνεύουν τις πεποιθήσεις και τον προοδευτισμό, περιθωριοποιούν ή αναδεικνύουν, καταρρακώνουν ή γεραίρουν.

Η εμπειρία και η κρίση δεν είναι αγαθά που πρέπει να μεταλαμπαδευτούν, αφού όλα είναι τυποποιημένα, ομογενοποιημένα και προαποφασισμένα.

Άνθρωποι, ήθη, συνήθειες, συναισθήματα γρήγορα πρέπει να βγαίνουν εκτός μόδας, ώστε να ανακυκλώνονται και να ξαναπουλιούνται ως δήθεν καινοτόμα στοιχεία.

Διδάξαμε τη νέα γενιά να αναζητά την ταυτότητα της αποκλειστικά στην άρνηση της προηγούμενης.

Προς πείσμα του καταναλωτισμού παραμείνετε πάντα επίκαιροι με τις επιλογές και το πείσμα σας.

φωτό από https://www.catisart.gr/thymata-toy-ilikiakoy-ratsismoy/

Σελίδα 1 από 7

Newsletter Subscribe

Όλα τα νέα και οι ενημερώσεις απευθείας στο email σας.

Νέα & Ανακοινώσεις

PrevNext

kyklos aspros 116x100

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΛΟΦΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΜΥΤΙΛΗΝΗ 81100

ppy@aegean.gr

22510 36520 - 36580

Ακολουθήστε μας

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Γενικά στοιχεία

Υπηρεσίες

Η ομάδα μας

Συνεργασίες

Γιατί να μας προτιμήσετε

Διαφημιστείτε σε εμάς

Νομικά ζητήματα

© 2021 psichologia.gr. All Rights Reserved. Designed by Kosnet.gr