Μοναξιά

Η αρχή της κατ´ επιλογήν μοναξιάς μοιάζει με ελευθερία. Αποτινάσσεις από πάνω σου όλα όσα...

Ζωή

Καλώς ήλθατε στο ηλεκτρονικό παιχνίδι, που λέγεται Ζωή. Θα σας πείσουν με ευκολία πως έχετε ένα...

Μεσημέρι και το επισκεπτήριο τ…

Μεσημέρι και το επισκεπτήριο τελειώνει. Λαθραίοι συγγενείς πασχίζουν να παρατείνουν την παρουσία τους, περικυκλώνουν γιατρούς...

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ: ΣΥΝΕΔΡΙΟ…

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Ο σαμποτέρ του μυαλού μας

Το παρακάτω άρθρο εξετάζει, με βάση επιστημονικά δεδομένα για τη λειτουργία της αντίληψης, το αν...

Η πιο θεσπέσια ομορφιά

Η πιο θεσπέσια ομορφιά την παρακμή ενδύεται, τη φθίση και την ασχήμια, περιμένοντας -πολύτιμος λίθος...

Επαγγελματικά Προγράμματα Ενδυ…

Προκηρύξεις Νέων Τμημάτων Περισσότερο από απλά σεμινάριa κατάρτισης. Σχεδιασμένα για προγύμναση μεταπτυχιακών προγραμμάτων ή μία ανταγωνιστική...

Πανεπιστήμιο Αιγαίου: ΕΤΗΣΙΟ Π…

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ

Πανεπιστήμιο Αιγαίου: Ετήσιο Π…

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ

Τόσες οι ηθικές των ανθρώπων, όσες και οι περιστάσεις.

Κάποτε στη μνήμη αναβαπτίζονται των παιδικών των χρόνων. Μπερδεύεται τότε η αναπόληση με το πρέπον, η μνήμη με των γονιών τη συμβουλή ή το μάλωμα και γίνονται νοσταλγία περισσότερο κι απωθημένο, παρά δεοντολογία και εξάντας σωτήριος για την κοινωνία.

Άλλοτε προσχήματα ζητούν οι ανθρώπινοι κανόνες σε ό,τι ιερότερο υπάρχει, τα παιδιά, τη θρησκεία, την αγάπη, το λαό, σε μια ρακή ή σ´ ένα όρκο. Και μιαίνονται μεμιάς τα δώρα τούτα, αφού το δίκαιο για κίνητρο την πρόφαση επικαλείται, αντί από μόνο του να είναι ουσία.

Παιδί της ανάγκης η ηθική εύκολα σε αποπαίδι της φιλοδοξίας και της ανευθυνότητας μετατρέπεται.

Προϋπόθεσή της η γνώση, η ευφυία, η επιλογή, το δίλημμα, η αμφιβολία, η αλληλεγγύη.

Μα με πόση ελαφρότητα βολεύεται στη συνήθεια και το συμφέρον και μεταλλάσσεται σε σύστημα, υποκρισία, νόμο, ετυμηγορία.

Προηγείται της πράξης. Κι όμως οι πιο πολλοί στα καλούπια των συνεπειών επιχειρούν να τη στριμώξουν ή την αρμονία της αντιλαμβάνονται ως Νέμεση και Ερινύα.

Άλλες οι προσταγές της για τον εαυτό και μ´ άλλες κρίνει τους υπολοίπους.

Και προς το τέλος μόνο ή στη φώτιση, καθώς αντιλαμβάνεται του Θανάτου την απόλυτη δικαιοσύνη, σβήνει η ανθρώπινη αυτή ιδιοτροπία, που βλαστήμησε νομίζοντας πως θα μοιάσει στα Θεία.

Ευστράτιος Παπάνης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Διαβάστηκε 1335 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)
Μοιραστείτε αυτό το άρθρο
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Εμπειρίες

 

Μία σελίδα των Προγραμμάτων Ψυχικής και Κοινοτικής Υγείας του Πανεπιστημίου Αιγαίου

Logo Aegean 0

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…