Μοναξιά

Η αρχή της κατ´ επιλογήν μοναξιάς μοιάζει με ελευθερία. Αποτινάσσεις από πάνω σου όλα όσα...

Ζωή

Καλώς ήλθατε στο ηλεκτρονικό παιχνίδι, που λέγεται Ζωή. Θα σας πείσουν με ευκολία πως έχετε ένα...

Μεσημέρι και το επισκεπτήριο τ…

Μεσημέρι και το επισκεπτήριο τελειώνει. Λαθραίοι συγγενείς πασχίζουν να παρατείνουν την παρουσία τους, περικυκλώνουν γιατρούς...

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ: ΣΥΝΕΔΡΙΟ…

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Ο σαμποτέρ του μυαλού μας

Το παρακάτω άρθρο εξετάζει, με βάση επιστημονικά δεδομένα για τη λειτουργία της αντίληψης, το αν...

Η πιο θεσπέσια ομορφιά

Η πιο θεσπέσια ομορφιά την παρακμή ενδύεται, τη φθίση και την ασχήμια, περιμένοντας -πολύτιμος λίθος...

Επαγγελματικά Προγράμματα Ενδυ…

Προκηρύξεις Νέων Τμημάτων Περισσότερο από απλά σεμινάριa κατάρτισης. Σχεδιασμένα για προγύμναση μεταπτυχιακών προγραμμάτων ή μία ανταγωνιστική...

Πανεπιστήμιο Αιγαίου: ΕΤΗΣΙΟ Π…

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ

Πανεπιστήμιο Αιγαίου: Ετήσιο Π…

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ

"Δεν υπάρχουν σαφείς διαχωριστικές διαφορές μεταξύ αυτού που είναι πραγματικό και αυτού που δεν είναι,

ούτε του αληθούς και του αναληθούς. Δεν είναι απαραίτητο κάτι να είναι ή αλήθεια ή ψέμμα. Μπορεί να είναι και τα δύο".
Harold Pinter, 1958

Τελευταίες ώρες του 2016... Αναλογιζόμαι τα λόγια του Pinter και την ουσία τους σε μία μεταμοντέρνα εποχή. Δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι για την επόμενη ημέρα, για το τι είναι πραγματικό ή όχι, αληθές ή ψευδές, ναρκισσιστικό ή αυθεντικό. Δεν είμαι καν βέβαιη πια αν τα προαναφερθέντα είναι τα άκρα των δύο πόλων ή αν -δημιουργικά συνδυαζόμενα- συνθέτουν το τώρα και κατά συνέπεια το αύριο.

Η αλήθεια ολόκληρη μπορεί να διαφεύγει ωστόσο υπάρχει μία αρχετυπική πανανθρώπινη ελπίδα που επιβιώνει: Η δυνατότητα για αυτοπραγμάτωση του υποκειμένου σε οποιαδήποτε συνθήκη, σε οποιαδήποτε εποχή, παρά τα πλείστα (ή και όχι) εμπόδια στο δρόμο του.

Mπορεί η απώλεια να γίνει πόθος για ζωή; Το τραύμα, αντί για άβυσσος που θα ρουφήξει, να γίνει ουσιαστική ώθηση για την υπέρβαση; Η ανεπιφύλακτη αυτο-αποδοχή να ενσταλαχθεί στην ψυχή μας και να μετουσιωθεί σε ψυχικό "χώρο" αποδοχής και των Άλλων;

Ας εκπλήξουμε το Εγώ μας με τον Eαυτό μας, αυτόν τον εαυτό που αφημένος στην λήθη πασχίζει μέσα από την επανάληψη να γίνει αλήθεια. Την επόμενη φορά που θα τα βάλουμε με τον εαυτό μας ως Άλλος Πιντερικός Στάνλεϋ («...Σαβουρώνεις ξένη φρυγανιά...» «...Μαγαρίζεις τις γυναίκες» «...Γιατί δεν πληρώνεις το νοίκι;» «...Γιατί σκαλίζεις τη μύτη σου;» - « ...Τι λες για την Ιρλανδία;») ας απαντήσουμε κιόλας μέσα από βαθιά αισθήματα αποδοχής και αγάπης: "«Δεν αλλάζουν τίποτα οι ενοχές, την επόμενη φορά θα προσέξω πιο πολύ». Μέχρι που θα φτάσει η στιγμή που θα έχουμε μάθει τα βήματα του πιο μαγικού χορευτικού: Της ίδιας της ζωής!

Με αυτές τις ευχές καλωσορίζω το 2017 : Παρά τις αντιξοότητες, παρά τις πολλαπλές πραγματικότητες, παρά τα "γυαλιά" αισιοδοξίας ή απαισιοδοξίας που μπορεί να θολώνουν την κρίση μας, η αυτοπραγμάτωση να μας εύρει!

Μίρκα Β. Καρατζά

 

Διαβάστηκε 584 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
Μοιραστείτε αυτό το άρθρο
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Αλεξάνδρας-Πανεπιστημίου Νυχτιά του Γενάρη »

 

Μία σελίδα των Προγραμμάτων Ψυχικής και Κοινοτικής Υγείας του Πανεπιστημίου Αιγαίου

Logo Aegean 0

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…