Displaying items by tag: Παπάνης

Κάποια βιβλία δεν γράφονται για να διαβαστούν από τους ζωντανούς.

Έτσι, αν μη τι άλλο, απελευθερώνονται από κάθε φιλοδοξία για αποδοχή, για θαυμασμό για κριτική, για διάδοση ή κέρδη. Ούτε περηφανεύονται ότι περιγράφουν, ερμηνεύουν, προβλέπουν, τέρπουν, διδάσκουν, ερευνούν ή επηρεάζουν. Εξάλλου, η αλλαγή της συμπεριφοράς είναι η μόνη πραγματική και μετρήσιμη μάθηση και η καθημερινότητα την επιβάλλει με την ανάγκη, τα κίνητρα, την προσαρμογή, την επιθυμία και την έλλειψη. Κάποια βιβλία δεν είναι παρά μια ύστατη προσπάθεια να διατηρηθούν στα επίγεια εμπειρίες ανθρώπων και γενεών, που ενέδωσαν στην υπόσχεση της αθανασίας. Ένας απλός φόρος τιμής σε όσα βίωσαν, αισθάνθηκαν, πίστεψαν, πόθησαν και ορθά ή εσφαλμένα επέλεξαν. Μια ταπεινή αναφορά σε όσα τους ταξίδεψαν, τους εξέγειραν, τους εξαπάτησαν ή τους έκαναν να αισθάνονται μοναδικοί και ανεξάληπτοι. Μια αναβολή της λησμοσύνης και μια νοσταλγική αναβίωση, μέχρι να τους συναντήσουμε ξανά.

Ο θάνατος, ο έρωτας, η ποίηση, η ψυχολογία της καθημερινότητας και η τέχνη είναι τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται το βιβλίο αυτό, έτσι όπως τα έζησαν κάποιοι, που σήμερα δεν είναι δίπλα μας. Οι προαιώνιες δυνάμεις, που κινητοποιούν και νοηματοδοτούν τη ζωή και τοποθετούν τις ψηφίδες στην ανθρώπινη περιπέτεια.

Οι έννοιες και οι λέξεις έχουν πηγές προαιώνιες- κάποιοι λένε πως υπάρχουν ανεξάρτητα από τον άνθρωπο, γιατί αναβλύζουν από τους κόσμους των ιδεών, που δε χρειάστηκαν καμιά μεγάλη έκρηξη ή αιτία, για να περικλείσουν τα πάντα. Έτσι, όταν αρχίζουν να ρέουν στις φλέβες μας, φέρουν μαζί τους τα ιζήματα του αρχέγονου πνεύματος, τα συναισθήματα, τις εμπειρίες και τις μύχιες σκέψεις όλων των γενεών και την ανυπομονησία των μελλούμενων. Το πέρασμα του χρόνου, ακόμα κι αν πρόκειται για παραίσθηση, κάνει τις έννοιες σοφότερες, αφού προσθέτει την αγωνία ολοένα και περισσότερων πλασμάτων, το μόχθο των αιώνων, το σκίρτημα κάθε νέας γέννησης, το μένος του θανάτου, που αντιμάχεται την ανάσταση. Όσο τελειώνονται αυτές, τόσο ωριμάζει και ο άνθρωπος, που μοχθεί με τη σκέψη και το λογισμό να τις φέρει στα μέτρα της γης και της ύλης. Μα υπάρχει για τον καθένα μας μια αδιάρρηκτη σχέση με όλη αυτή τη μυστική έξαψη, ένας ομφάλιος δεσμός, που συστηματικά ή σαν έμπνευση και αγάπη μας μυεί και μας καθοδηγεί στους μυστικούς μαιάνδρους και τις ατραπούς των ιδεών. Για κάποιους αυτή είναι μια στιγμή ή μια εσχατολογική κατάσταση, μια χαρά ή ένα πένθος, μια ενόραση ή η επιστημονική έρευνα, μια αποκάλυψη ή ένας γρίφος. Για μένα ήταν ένα πρόσωπο, αγαπημένο πέρα από κάθε αγάπη, που με μύθους, διηγήσεις, ποίηση, γνώση και ευαισθησία με σύστησε στον κόσμο των ιδεών και της αλήθειας. Μέχρι που χάθηκε μέσα σε αυτόν για πάντα

Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο στη μητέρα μου

Το παραμύθι μιας ανάμνησης

Εάν θέλετε να το αποκτήσετε δωρεάν στην ψηφιακή του μορφή μαζί με δυο τεύχη του περιοδικού Σύγχρονη Κοινωνία Εκπαίδευση και Ψυχική Υγεία συμπληρώστε το εμαιλ σας εδώ 

 

https://bit.ly/3vNf7zF

 

Για να μαθαίνετε για τις δωρεάν επιμορφωτικές δράσεις εγγραφείτε εδώ: 

 

https://psichologiagr.com/

Ευστράτιος Παπάνης

Published in Λογοτεχνία
Σάββατο, 17 Ιουλίου 2021 13:49

Φιλελληνισμός

Ευστράτιος Παπάνης, Μόνιμος Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
Πρόεδρος Μουσείου Στρατή Ελευθεριάδη Τεριάντ

Για να κατανοήσει κανείς το φιλελληνισμό και την απήχηση που είχε στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, πρέπει να μεταλάβει στην οικουμενικότητα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος.
Ένας καχύποπτος αναλυτής, βέβαια, θα μπορούσε να συνδέσει τη στήριξη των Ευρωπαίων με τις πολιτικές σκοπιμότητες και με τις κοινωνικές συγκρούσεις των κρατών, μέσα στις οποίες αναπτύχθηκε.
Στην πραγματικότητα όμως, το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, ως καθολικό φαινόμενο, που αιτιολόγησε και πολλαπλασίασε τα φιλελληνικά αισθήματα και τον θαυμασμό προς τους ξεσηκωμένους συνεχιστές του, μπορούσε να εκφράσει τόσο το λόγιο, όσο και το καινοτόμο, το συντηρητικό και το προοδευτικό, τη νοσταλγία με την ιδέα της αναγέννησης.
Είκοσι έως τριάντα μερόνυχτα χρειαζόταν η είδηση της εξόδου του Μεσολογγίου ή της σφαγής της Χίου για να φτάσει στο Παρίσι, όμως στο διάβα της εξέγειρε συνειδήσεις, δραματοποιείτο, έφτανε ως τραγωδία και μύθος, αποκτούσε τις διαστάσεις της πάλης του μικρού απέναντι στο τεράστιο, που το καταδυναστεύε, συνέπιπτε με τη μοίρα του θνητού, που επαναστατούσε ενάντια στο πεπρωμένο.
Και ήταν τα ρομαντικά στοιχεία του αγώνα, η μεταφυσική πλευρά του, που συμπαρέσυρε τους Ευρωπαίους (ακόμα και Ινδούς, Βαλκάνιους και Τούρκους!) στην ταύτιση με το γένος εκείνο, που αφού επιβίωσε στους αιώνες, κλήθηκε πάλι να ενσαρκώσει τον αγώνα του ανθρώπου ενάντια στο αδύνατο.
Για αυτό η τέχνη, ως το μέσο που εξακοντίζει τις αισθήσεις στο άπειρο, υπήρξε το κίνητρο, το μέσο και το αισθητήριο, που αποτύπωσε, συμβόλισε και πλαισίωσε με κάλλος την πάλη των Ελλήνων, την επιθυμία για ελευθερία ή το θάνατο.

Σήμερα η πατρίδα μας εξακολουθεί να αναζητεί την ταυτότητα της και το χρέος των Ελλήνων είναι να γίνουν Φιλέλληνες

Published in Λογοτεχνία
Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2021 18:21

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΑΣ

ΔΩΡΕΑΝ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ (χωρίς βεβαίωση ή με δίδακτρα για απόκτηση βέβαιωσης) ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ και ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ στην Ψυχολογία, τη Συμβουλευτική και τις Νέες Τεχνολογίες.

Το Εργαστήριο Νέων Τεχνολογιών “Ήρων” και η πρώτη Κοινότητα Μάθησης στο Viber “Ψυχολογία Συμβουλευτική και Εκπαίδευση” σας προσκαλούν να παρακολουθήσετε τις ΔΩΡΕΑΝ (χωρίς βεβαίωση) Διαλέξεις Ψυχολογίας, που θα διεξαχθούν κατά τη διάρκεια του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου μέσω τρίωρων βιντεοσκοπημένων streaming μαθημάτων και ασύγχρονης εκπαίδευσης στο Viber.

Χαρακτηριστικά προγράμματος

Μικτή διδασκαλία

Συνολικές ώρες διδασκαλίας 200: 81 ώρες μέσω βιντεοσκοπημένων streaming μαθημάτων και 119 ώρες μέσω ασύγχρονης διδασκαλίας στο Viber

* Δωρεάν ΧΩΡΙΣ βεβαίωση ή με τα ΔΙΔΑΚΤΡΑ που αναγράφονται ανά σεμινάριο, εάν επιθυμείτε βεβαίωση.

Παρακαλούμε επιλέξτε στη φόρμα εγγραφής.

Α. Τρίωρες βιντεοσκοπημένες διαλέξεις (streaming) στις εξής θεματικές:

1. Κλινική Ψυχολογία

2. Θεωρίες Προσωπικότητας και θετική ψυχολογία

3. Ειδική Αγωγή και Μαθησιακές Δυσκολίες

4. Κοινωνική Ψυχολογία

5. Οικογενειακή θεραπεία και Διαπροσωπικές Σχέσεις

6. Στοιχεία Προπονητικής Ζωής

7. Ειδικός ψηφιακής διαφήμισης (Digital Marketing Advertiser)

Β. Υλικό ψηφιακών σημειώσεων, που θα αναρτάται στην Κοινότητα Μάθησης ‘Ψυχολογία, Συμβουλευτική, Εκπαίδευση στο Viber.

Δηλώστε συμμετοχή στη δράση εδώ:

https://forms.gle/8h7PvK8SPJTYTFtA8

Εγγραφείτε στην Κοινότητα Μάθησης του Viber, στην οποία θα διεξαχθεί το ασύγχρονο σκέλος των μαθημάτων:

https://www.google.com/url?q=https://invite.viber.com/?g2%3DAQBZxKC0rXy1lEte%252FtwsPypz8pcw4CDDc%252FBQRAIzswzLSv0I%252BHIb4ay59W%252Bc1NR8&sa=D&source=editors&ust=1626278388793000&usg=AFQjCNECA7CACpxHwH3-6mZ50ozOlbI_kg

φωτό από https://www.collegebasics.com/

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2021 15:49

Αναίτιοι εχθροί

Τις σκληρότερες μάχες δίνουμε, όταν έπαθλο ή πρόφαση είναι η αγάπη.
Εκείνη, που θα έπρεπε να προσφέρεται αφειδώς και τη σωστή στιγμή, έτσι που να γίνεται λίπασμα για την αυτοεκτίμηση, την αποδοχή και αντίσωμα για τις ανασφάλειες.
Όμως ο εχθρός εναντίον του οποίου στρεφόμαστε σπάνια είναι εκείνος που την έχει διαφύλαξει για να την προσφέρει ή να του την υφαρπάξουμε ως τρόπαιο.
Την αγάπη άλλοι μας την χρωστούν και από άλλους πολεμούμε να την κατακτήσουμε.
Για αυτό οποιαδήποτε νίκη για την αγάπη είναι η μεγαλύτερη ήττα.

Ευστράτιος Παπάνης

Published in Λογοτεχνία
Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2021 16:48

Μυρσίνη Λασιθίου

Στράτος Παπάνης

Δεν μιλώ για άλλες αναμνήσεις παρά για εκείνες, που τις διεκδικεί μια ο θάνατος και μια η ζωή, μια η λήθη και μια το πείσμα της ύπαρξης, σαν το παιδί, που αρνείται να αποχωριστεί το παιχνίδι που διαλύθηκε, σαν το ελάχιστο πράσινο που αντιστέκεται την καλοκαιρινή ξηρασία, το ερημικό πεύκο μέσα στον ελαιώνα, την καλοκαιρινή καταιγίδα που παράταιρη βιάζεται να αδειάσει τα ύδατα της με κεραυνούς και με φοβερές, σαν την καθήλωση, που μας κρατά, κι ας μας έχει ξεπεράσει ο χρόνος και οι γενιές.

Δεν μιλώ παρά για τη θύμηση που ορφάνεψε, επειδή την πήρε μαζί του ο αγαπημένος στη σήψη, για αυτές τις εικόνες και τους ήχους και τα συναισθήματα, που τα τραβάς μια εσύ και μια ο χάρος, για να νικήσουν ή για να ηττηθούν, για να ευωδιάσουν αθανασία ή για να θα γίνουν μηδέν κι αέρας και ψευδαίσθηση.

Επειδή όλος ο βίος δεν είναι παρά τα συναισθήματα, που προκάλεσες, γέννησες ή διαφύλαξες, όταν οι καιροί ξεγύμνωσαν τα γεγονότα από τις λεπτομέρειες, τα λόγια από τις σημασίες τους, τις αιτίες από τους σκοπούς και τις προσδοκίες.

Δεν μιλώ παρά για σένα και για ένα καλοκαίρι στη Μυρσίνη, στα όρη του Λασιθίου, μέσα στις μυρτιές και στα κίτρινα, δίπλα στον Πύργο του Κορνάρου, τότε που το πέλαγος έμοιαζε να είναι αειθαλές, όπως ο ιδανικός έρωτας και ο Άγιος Νικόλαος μια σταλιά πόθος στον ορίζοντα. Δεν μιλώ παρά για να ζήσουν όσα σκορπίσανε και για το χρέος προς όλα όσα αντάλλαξαν το κάλλος με τη θνητότητα.

φωτό https://www.kritipoliskaihoria.gr/2013/09/blog-post_4076.html?m=1

Published in Λογοτεχνία

Η Αγιάσος και το Πλωμάρι μπορεί να μοιράζονται κοινή απαξιωτική μοίρα, όσον αφορά τις γυναίκες και τα μουλάρια, όμως η σφοδρή επιθυμία να συνδέσουν τις πολιτιστικές τους ιδιαιτερότητες μέσω μιας σύντομης, κακοτράχαλης, αλλά μαγευτικής διαδρομής 24 χιλιομέτρων, που τα χωρίζει, συνθλίβεται για δεκαετίες από την απροθυμία των πολιτικών να προβούν σε αυτό το λαοφίλητο αίτημα!

Published in Ταξιδιωτικά
Τρίτη, 08 Ιουνίου 2021 19:21

Ανείπωτα

Τα γεγονότα, τις καταστάσεις, τα κίνητρα, που ποτέ δεν έχουν με λόγια ειπωθεί, αν αθροίσετε,

Τις λέξεις, αν συλλέξετε, που λάθος ερμηνεύτηκαν μα πολλαπλές ή μισές σημασίες κουβαλούσαν,

Συναισθημάτων συλλέκτες αν γίνετε, που περίγραμμα ή ουσία δεν καταδέχτηκαν να πάρουν,

Με ψέματα, άπρακτες προθέσεις και τις μισές αλήθειες, αν συμφιλιωθείτε,

Σκέψεις ανομολόγητες και όσα λησμονήθηκαν, αφού αναλογιστείτε, τις επιλογές, που δεν προτιμήθηκαν, να μαζέψετε και ακόμα την ιδιόλεκτο κάθε ανθρώπου ή τις ψευδείς αναμνήσεις, αποκωδικοποιείστε,

Και σε εκείνα στέγη δώσετε, που ο λόγος αδυνατεί να περιγράψει:

Τις σκέψεις για τη σκέψη και του λογισμού τα ανεπαίσθητα σαν γρίφους να επιλύσετε,

Αν την τυχαιότητα και τα θαύματα στην αλληλουχία ως συντελεστές δεχτείτε …

Με φρίκη ή με έκπληξη θα διαπιστώσετε πως η πλάση χωρίς τα εμπρόθετα των ανθρώπων προχωράει, ότι η πλάνη πως την πορεία μας ελέγχουμε, κάνει το σύμπαν για τον άνθρωπο μοίρα.

Ευστράτιος Παπάνης

Published in Λογοτεχνία

Στράτος Παπάνης

Ο ηλικιακός ρατσισμός είναι ο κατεξοχήν δείκτης αυταρχισμού, που συσχετίζεται με τις πραγματικές -φανερές ή συγκεκαλυμμένες- αντιλήψεις απέναντι σε κάθε άλλη ρητορική μίσους ή διακρίσεων, όσο κι αν κάποιος επιχειρεί να τις καμουφλάρει με υποκρισία, προσποίηση, κοινωνικά προσωπεία και φανατισμό.

Η στάση μας, βλέπετε, προς το καθημερινό, το δεδομένο, το ασφαλές και προς εκείνο, που αφορά όλους, είναι πάντοτε το μέγιστο κριτήριο δημοκρατικότητας, ενώ οι αλαλαγμοί υπέρ του σπάνιου και του εξεζητημένου πρέπει πάντοτε να εγείρουν υποψίες για συμφέροντα ή συμπλεγματικά χαρακτηριστικά προσωπικότητας.

Όσοι προκρίνουν, επικροτούν ή διατυμπανίζουν με τη συμπεριφορά τους τα αδιαπέραστα χρονικά στεγανά, δεν πρόκειται να σεβαστούν καμιά ευάλωτη ομάδα, όσο κι αν προσποιούνται περί του αντιθέτου.

Τα παραδείγματα πάμπολλα.

Η χαμηλή απόδοση αποδίδεται πάντα στην περασμένη ηλικία, ενώ η αντίστοιχη σε νεαρούς αποδίδεται στο φόρτο εργασίας. Η κακή διάθεση και η παραξενιά είναι χαρακτηριστικό της τρίτης ηλικίας ή της εμμηνόπαυσης, ενώ αν παρουσιαστεί σε νέους, οφείλεται στο άγχος της ημέρας και στις υποχρεώσεις.

Ο παππούς μετακινείται άσκοπα με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ενοχλώντας όσους έχουν εργασία, κι ας έχει μοχθήσει ο ίδιος πάνω από σαράντα χρόνια.

Ο ηλικιωμένος δεν καταλαβαίνει από τεχνολογία κι ας είναι η γενιά του, που την εφηύρε και την εξέλιξε.

Η ελάχιστη ανεκτικότητα και η καταδικαστική αντίληψη απέναντι σε αυτούς, που δεν ανήκουν στην ίδια ηλικιακή ομάδα, είναι δηλωτική των ακραίων πεποιθήσεων, των προσωπικών ανασφαλειών, της αμυντικής αυτοεκτίμησης, της επιπολαιότητας, της αναλγησίας και της έπαρσης.

Ή απλώς είναι τα ιδανικά που υποκύπτουν στο συρμό, στον υλισμό και στα τεχνάσματα της βιομηχανίας: όλα προκατασκευασμένα για το ψευδο-κάλλος, τη νέοτητα και την υγεία, πρότυπα, υλικά αγαθά, απολαύσεις και επίπλαστοι στόχοι.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα τα χρόνια που παρήλθαν από τη στιγμή της γέννησης εντελώς αυθαίρετα γνωμοδοτούν για τη συμβολή του ατόμου στην παραγωγή και στην οικονομία, καθορίζουν τα ενδύματα, που πρέπει κάποιος να προτιμά, δαιμονοποιούν τη μουσική, που οφείλει να ακούει, επιβάλλουν τις παρέες και τα στέκια που αρμόζουν, πριμοδοτούν ή κολάζουν τη σεξουαλικότητα και την επιλογή ερωτικού συντρόφου, ερμηνεύουν τις πεποιθήσεις και τον προοδευτισμό, περιθωριοποιούν ή αναδεικνύουν, καταρρακώνουν ή γεραίρουν.

Η εμπειρία και η κρίση δεν είναι αγαθά που πρέπει να μεταλαμπαδευτούν, αφού όλα είναι τυποποιημένα, ομογενοποιημένα και προαποφασισμένα.

Άνθρωποι, ήθη, συνήθειες, συναισθήματα γρήγορα πρέπει να βγαίνουν εκτός μόδας, ώστε να ανακυκλώνονται και να ξαναπουλιούνται ως δήθεν καινοτόμα στοιχεία.

Διδάξαμε τη νέα γενιά να αναζητά την ταυτότητα της αποκλειστικά στην άρνηση της προηγούμενης.

Προς πείσμα του καταναλωτισμού παραμείνετε πάντα επίκαιροι με τις επιλογές και το πείσμα σας.

φωτό από https://www.catisart.gr/thymata-toy-ilikiakoy-ratsismoy/

Τρίτη, 11 Μαϊος 2021 19:41

Aσίγαστoν

Με πόση προθυμία των ασίγαστων παθών τις ηδονές, τις μάχες και την έξαψη θα αντάλλασσα για το χαμένο, ήσυχο χαμόγελο εκείνης, που δίχως τιμήματα την αζήτητη ευτυχία μού προσέφερε.

Με πόση μετάνοια θα την αναζητούσα κι ας έκρυβε τη δοτικότητα της σε περιτύλιγμα, που ποτέ δεν κατάλαβα τον άδολο έρωτα πως ανέβλυζε.

Στράτος Παπάνης

Published in Λογοτεχνία
Κυριακή, 09 Μαϊος 2021 17:42

Ζήτησα από το Θεό

Στράτος Παπάνης

Ζήτησα από το Θεό να με γυρίσει πίσω στις Εδέμ της παιδικής μου ηλικίας. Τότε, που τα μικρά περιέκλειαν το πελώριο, οι λεπτομέρειες στα μάτια μας φάνταζαν πιο ακέραιες από το τέλειο, και η ώρα χωρούσε δυο αιωνιότητες και ένα θαύμα.

Να με αποθέσει απαλά σε εκείνους τους καιρούς, που η σταθερότητα υποδυόταν την υπόσχεση για ασφάλεια παντοτινή και ο θάνατος ήταν πιο προσωρινός από τον ύπνο. Τότε που τίποτα δεν τελείωνε, αλλά άρχιζε ξανά το επομενο πρωί, ενώ είχε τη γεύση του καινούργιου, του τερπνού, του πρωτόγνωρου και του αδοκίμαστου. Να μου ξαναδειξει την εποχή, που διακωμωδούσαμε τα σοβαρά, γιατί μπορούσαμε να νιώσουμε το παράλογο στην οίηση των ανθρώπων και υποδυόμασταν τις τραγωδίες του κόσμου σα να ήταν παραμύθι με προδιαγεγραμμένο αίσιο τέλος.

Στα χρόνια που οι απορίες μας δεν λογίζονταν ως προπατορικά αμαρτήματα και ο μύθος ήταν η πιο ασφαλής και αυτονόητη ερμηνεία. Να με πάει πίσω στους τόπους, που όλα είχαν ψυχή, τα πράγματα, τα ζώα, οι στιγμές, οι καταστάσεις και εκείνοι που αγαπούσα ζωντανοί και παραστάτες.

-Με την καρδιά θες να σε πάω ή με το νου;

-Με το Νου,Του απάντησα και με το λογισμό, για να μπορώ καταλαβαίνω πως όλα τα θνητά τελειώνουν και να κατανοώ την ευτυχία που δεν εκτίμησα.

-Όμως, μου απάντησε ο Θεός, μόλις διάλεξες την κόλαση σου. Γιατί έτσι είναι γραμμένο, οι Εδέμ να πλάθονται, μόλις κάποιος τις δει με τα μάτια της καρδιάς του. Και καθαρτήριο να γίνονται αν κάποιο προσπαθήσει με το μυαλό να τις μολέψει.

φωτό από https://www.shutterstock.com/

Published in Λογοτεχνία
Tagged under
Σελίδα 1 από 7

Newsletter Subscribe

Όλα τα νέα και οι ενημερώσεις απευθείας στο email σας.

Νέα & Ανακοινώσεις

PrevNext

kyklos aspros 116x100

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΛΟΦΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΜΥΤΙΛΗΝΗ 81100

ppy@aegean.gr

22510 36520 - 36580

Ακολουθήστε μας

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Γενικά στοιχεία

Υπηρεσίες

Η ομάδα μας

Συνεργασίες

Γιατί να μας προτιμήσετε

Διαφημιστείτε σε εμάς

Νομικά ζητήματα

© 2021 psichologia.gr. All Rights Reserved. Designed by Kosnet.gr