Σε εκείνες, που ήδη ηττημένες από το θλιβερό τέλος τους

ξαναζούν δανεικές αυγές, τρυπώντας των μελλοντικών πόθων τις φλέβες.

Και καθορίζοντας το εύρος των προσχημάτων μας σε κάθε νέα γνωριμία και έξαψη.

Τραγικές μέσα στα σάβανα της μνήμης τους

Μα ιοβόλες μέσα στις όψιμες αιτιάσεις και ερμηνείες τους

Στράτος Παπάνης

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2022 18:42

Η αναχώρηση

Αν, όταν θα έχεις φύγει, απομείνει η μνήμη σου ορφανή, έκπληκτη να περιφέρεται στον θρήνο όσων σε λατρεύουν,

Αν στις αναφορές τους λιγοστεύεις, μέχρι και τούτοι αύτανδροι με την ιστορία σου στο έρεβος θα ναυαγήσουν,

Μην καταδεχτείς για την υστεροφημία σου επαίτης στους βωμούς ανθρώπων και θεών να γονατίσεις.

Δε σου χρειάζονται ηρωισμοί κι ανδραγαθίες και ισχύς, εμπαιγμοί ανίδεων μαθητών σε επετείους στημένες,

Ούτε η δόξα και τα πλούτη, που με το φθόνο και την άγνοια των ανθρώπων αφού αναμιχθούν, όσα υπήρξες με μένος θα στρεβλώνουν,

Μήτε καν η αγαπη τεκμήριο πως πέρασες από δω ας μην είναι: Γιατί τότε μόνο έχει αξία, όταν παύει να αναγνωρίζει ακόμα και εκείνον, που κάποτε την είχε περισώσει.

Αν κλαις, επειδή τόσο συναίσθημα και όνειρο και πνοή, δεν ήταν παρά ο περίγελος του χρόνου και ο κομπασμός μιας στάχτης στα νεφελώματα της ύλης

Τότε γίνε πιο τίποτα από το μηδέν, ανύπαρκτος κι εξορισμένος από κάθε δημιουργία.

Προσποιούμενος πως έχεις λησμονήσει

Πως στη θύμηση Εκείνου αφού ζεις, υπάρχεις και γεννιέσαι σε κάθε Σύμπαν.

Ευστράτιος Παπάνης

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2022 07:56

Βόλτα στη Μυτιλήνη

Πού να περπατήσω τούτη του Ιουλίου τη βραδιά;
Δίπλα στου Αιγαίου τις εσχατιές κι ας ήταν η αρχαία γέννηση και της ψυχής η απαρχή μας;
Εκεί να τρέξω, που της Μικράς Ασίας η δροσιά με της Ανατολής φλογίσματα κατοπτρίζει το πύρωμα της μέρας;
Σε ποια μέρη να βρεθώ;
Εκεί, που των άλλων πόλεων τα φώτα συνωμοτούν με πανσέληνους πορφυρές την πυρκαγιά της Σμύρνης στους ορίζοντες να αναπαραστήσουν;
Και κει, που των παλιών κραυγών τους αντίλαλους, οι νύχτες στου τζιτζικιού τους κώδικες ενσωματώνουν;
Πού να περπατήσω τον Ιούλιο αυτό;
Στις χαμένες πατρίδες του χρόνου να σε αναζητήσω κι ας έχεις για πάντα φύγει;
Ολοζώντανη, φορώντας τα καλά σου, να ετοιμάζεσαι το καλοκαιρινό στερέωμα να ατενίσεις;
Και ο γαλαξίας να υποκλίνεται χαμηλά στη θάλασσα με αστρόσκονη κι αρμύρα να τον χαϊδέψεις
Πού να περπατήσω, που αν ελάχιστα ανοίξω τα βλέφαρα όλα θα πάψουν να υπάρχουν

Ευστράτιος Παπάνης

Σάββατο, 09 Ιουλίου 2022 11:15

Απροσδόκητη ομορφιά

Κάθε φορά, που ήθελε ο Θεός να ελαφρώσει τους ανθρώπους, ξεχνούσε τα σοβαρά και τα ασήκωτα και έπεμπε τα πιο πορφυρά δειλινά, εκείνα που συνωμοτούν με τους καημούς και τους έρωτες, να προβάλλουν ανάμεσα στις πιο άσχημες και γερασμένες πολυκατοικίες, σε συνοικίες που χτίστηκαν από γκρίζο και κατάθλιψη.
Χωρίς ενδοιασμούς και κανόνες επέτρεπε στην ζωηρή, ανήθικη τύχη να ενδώσει στους πιο αδιάφορους και ανάξιους από την οικουμένη Του.
Άφηνε τα χρώματα να ελευθερώσουν τη μυρωδιά τους, βασιλικός για το πράσινο, κρίνος για το λευκό, κυκλάμινο για το ροζ και έβενος για το μαύρο.
Μπέρδευε τις αντιθέσεις και τα συναισθήματα αναμεταξύ τους, την αγάπη με τον οίκτο, τη θλίψη με την αναστάτωση, το πένθος με τον ενθουσιασμό, τη μάζα με το κενό, τη βαρύτητα με τον πόθο, τον πόλεμο με την αλλαγή, την έμπνευση με την ανία.
Μα πιο πολύ διασκέδαζε, όταν οι επαίτες της σαγήνης και του κάλλους, συναντούσαν την πιο ατόφια και αγνή ομορφιά σε κορίτσια θαμμένα σε άγνωστες επαρχίες.
Μια τέτοια απροσδόκητη καλλονή καθήλωσε για πάντα το λογισμό μου.
Ευστράτιος Παπάνης
 
Τετάρτη, 06 Ιουλίου 2022 19:18

Των κόσμων εκδοχές

Υπάρχουν του κόσμου εκδοχές σε αστερισμούς και γαλαξίες άλλους, όπου της ιστορίας καταραμένοι οι νεκροί ξυπνούν με ρόλους ανεστραμμένους.

Θριαμβευτής στην πόλη της Καπύης μπαίνει ο Σπάρτακος και οι Ρομανόφ στη Ρωσία εκτελούν τους Μπολσεβίκους.

Ασπάζεται στο Μανιάκι τον Ιμπραήμ ο φλογερός παπάς και ταπεινώνει ο Χίτλερ τη συμμαχία στη Γιάλτα.

Στην Κερμανσάχ στήνει τα τρόπαια ο Δαρείος ο Βασιλεύς και ο Κεμάλ την αγχόνη περιβάλλεται στου Χατζηφράγκου και στον Μπουρνόβα της Σμύρνης.

Σταυρώνει ο Ιησούς τους Πιλάτους έξω από το πραιτώριο και ο Ιούδας ξεκινά το ευαγγέλιο του.

Στα νεφελώματα εκείνα τα πυκνά και ανεξερεύνητα ο Διγενής γονατίζει το Χάρο σε κάθε αλώνι.

Γέρας και έπαθλο όσοι σας πλήγωσαν στα πόδια σας και μέλαθρα της ρώμης σας οι ήττες και οι δειλίες.

Υπάρχουν των κόσμων εκδοχές και αλλότρια σύμπαντα, όπου η μοίρα σκευωρεί και σε χλευάζει.

Γιατί όλοι γνωρίζουν, στους γαλαξίες τους σπειροειδείς και στα συστήματα, πως ηττημένος δεν είναι εκείνος που ενδίδει, αλλά ο αλαζόνας, που υπερέχει.

Ευστράτιος Παπάνης

Παρασκευή, 01 Ιουλίου 2022 13:23

Υποσυνείδητες λίμνες

Φρουρούν ακλόνητες οι λίμνες τα μυστικά των ποταμών…Και του νερού τις ορεινές τις μνήμες στα βάθη σαβανώνουν, την ακινησία ως αντίτιμο απαιτώντας.

Σαν άβυσσος στο υποσυνείδητο, που για φυλαχτά διαιωνίζει τις καθηλώσεις του και τις πρωτινές αρνήσεις του κραδαίνει.

Μόλις ξεγελαστείς απο την ομορφιά τους, θα σε πνίξουν

Στράτος Παπάνης

Υπάρχουν κάποιοι καπηλευτές των ιδιοτήτων τους και παραχαράκτες των αδυναμιών τους, που δε διστάζουν να επικαλεστούν νόσημα, αναπηρία, μειονεξία ή κακοδαιμονία, για να κερδίσουν θέσεις, να εκλεγούν σε αξιώματα, να πείσουν ότι εξαιτίας των κοινωνικών ανισοτήτων που υφίσταται η ομάδα τους, οι ίδιοι πρέπει να τις εξαργυρώσουν με εύνοια και ειδική μεταχείριση.

Έτσι γίνονται προϊστάμενοι, βουλευτές, δημοσιογράφοι, τιμητές των πάντων, επηρμένοι, σιχαμεροί και σφουγγοκωλάριοι, λαοπλάνοι, που τίποτα ουσιαστικό δεν προσφέρουν στα ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού, επειδή ακριβώς επιθυμούν τη διαιώνιση της αδικίας, για να κερδίζουν από αυτή, ως επαγγελματίες αδύναμοι. Αγνοούν, όμως, ότι οι πραγματικά αναξιοπαθούντες έχουν τόσο βαθιά υπερηφάνεια και αυτοσεβασμό, που διεκδικούν όσα τους αναλογούν, χωρίς ποτέ υποκριτικά και ανέντιμα να εκμεταλλεύονται ή να διαλαλούν την πραμάτεια των παθών τους στα πανηγύρια των αφελών ακολούθων τους. Όμως η τιμή είναι έννοια άγνωστη στους υπόδουλους της κολακείας και των συμφερόντων.

Στράτος Παπάνης

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2022 13:55

Απόγνωση

Κι αν σταλάξεις, από απόγνωση ή απροσεξία, μια σταγόνα μόνο γνώσης στο ποτό μέσα του έρωτα ή αντίληψη στα χείλη της με τα χρόνια κερδισμένης, φαρμάκι γίνονται και τίμημα, που ο θάνατος μόνο εξαργυρώνει..

Στράτος Παπάνης

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2022 13:51

Πρώτης δημιουργίας πόνοι

Όταν νιώθεις την απρόσμενη, ανοίκεια θλίψη, το πορφυρό εκείνο βασίλεμα της ομορφιάς, καθώς στο πένθος δύει,

Όταν καταρρέει ο λογισμός σε επώδυνους, μα σαν θυμιάμα ευωδιαστούς ουρανούς, που στην επήρεια τους σε αιχμαλωτίζουν,

Με ελευθερίας αντάλλαγμα την ψυχή και τα ενδόμυχα σου ως ελάχιστα λύτρα,

Και κλαις γιατί δε θα σε χωράνε τα γήινα , μόλις ο εαυτός κατασπαράξει τα στεγανά και τα πολύτιμα όρια σου,

Όταν σπαρταράς

ενώ το δάκρυ αναβλύζει, όχι σαν παλιάς αιμάσσουσας αγάπης θυσιαστήριο, μα σαν ήλος που καραδοκεί, το σθένος σου να αποκαθηλώσει,

Τις αυγές που ξυπνάς και σε διυλίζει, χειμωνιάτικης το ψύχος μέρας, το άλγος των ανθρώπων, όσο κι αν αστόχαστα το υιοθέτησες,

Τότε οφείλεις να γράψεις έστω έναν στίχο ή μιας θεατρικής παράστασης την πρώτη λέξη.

Αφού πια ξέρεις να σφαδάζεις με τον οξύ της πρώτης δημιουργίας πόνο.

Σάββατο, 28 Μαϊος 2022 11:26

Λίμνη Κρεμαστών

Κι όταν θα μοιάζουν οι μνήμες μας με παιδιά, ασφυκτικά ντυμένα σε ασήμαντα πανηγύρια,
Και ερειπωμένες οι εμπειρίες μας θα ασθμαίνουν, σαν παλιά ξενοδοχεία, ψευδαισθήσεις παθών που είχαν στεγάσει,
Όταν εξαντλημένες μας οι αλήθειες πάνω από επαρχιακές, φανταχτερές βιτρίνες, θα ακροβατούνε,
Όροφοι απόκοσμοι και παραμελημένοι.
Τότε θα καταλάβουμε πως η ύπαρξη μας είναι ένα νησί που αιωρείται
Την ώρα που στα βάθη του το φράγμα το καμπαναριό και τον στερνό αποχαιρετισμό θα καταποντίζει.
Σελίδα 1 από 7

Newsletter Subscribe

Όλα τα νέα και οι ενημερώσεις απευθείας στο email σας.
© 2022 psichologia.gr. All Rights Reserved. Designed by Kosnet.gr