×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 931

Displaying items by tag: Προσδοκίες

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020 05:57

Οι Μεγάλες Προσδοκίες

Συγγραφέας: Σοφία Θέτιδα Κατρουνή

Παίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην ζωή μας. Από πού όμως έχω προσδοκίες; Έχω προσδοκίες από τον εαυτό μου, από έναν έρωτα, από την δουλειά, από το παιδί από το μέλλον, ακόμα όμως και από τον γείτονα, από το αυτοκίνητο, τον σκύλο, την ταινία… την γεύση του παγωτού! Όπως φαίνεται τις συναντάμε παντού, καθημερινά, όλη μέρα, και είναι πολλές, πάρα πολλές!

Μας κάνουν όμως δυστυχείς οι προσδοκίες μας;

Είναι λογικό να έχω προσδοκίες από τον ίδιο μου τον εαυτό. Λογικές ή παράλογες ,

εξαρτώνται όμως από εμένα. Για παράδειγμα αν αποφασίσω να φτιάξω ένα πάζλ 1000 κομματιών σε 24 ώρες , χωρίς να έχω ξαναφτιάξει ποτέ μου , το πιθανότερο είναι να

απογοητευτώ. Ίσως την επομένη να νιώθω θλίψη ,γιατί πίστευα ότι θα τα καταφέρω ,αλλά απέτυχα να ικανοποιήσω τον εαυτό μου. Το θέμα σε αυτό το παράδειγμα ήμουν Εγώ να τα βάζω με τον Εαυτό μου.

Το περίπλοκο ξεκινάει όταν έχω προσδοκίες έξω και μακριά από εμένα. Για παράδειγμα

έχω την προσδοκία ότι το παιδί μου 5 χρονών να φτιάξει μόνο του ένα πάζλ 100 κομματιών σε 10 λεπτά; Μα γιατί, όχι; Είναι τόσο εύκολο! Νιώθω ότι με απογοήτευσε, νιώθω

ανεπαρκής, σκέφτομαι ότι μάλλον είναι χαζό, μα ίδιο ο πατέρας του; Το σίγουρο είναι ότι έχω θυμώσει, τίποτα δεν μπορεί να κάνει, και το χειρότερο; Δεν προσπαθεί!

Τι απογοήτευση μας δίνει όταν οι άλλοι δεν κάνουν αυτό που θεωρούμε εμείς σωστό;

Είναι πολύ, πάρα πολύ δύσκολο να αντιληφθούμε ότι αυτή την στιγμή ,μπορούμε μόνο εμείς να σκεφτούμε με αυτό τον συγκεκριμένο τρόπο, και να κάνουμε αυτές τις

συγκεκριμένες πράξεις, για αυτούς τους συγκεκριμένους λόγους.

Είχα μια συζήτηση με τον άντρα μου, από αυτές που δεν οδηγούν πουθενά , συνήθως σε οδηγούν σε άλλες σκέψεις μακριά από την συζήτηση , και ο άλλος σου φωνάζει από μακριά, πάλι λέξη δεν άκουσες… ε ακριβώς εκεί μου καρφώθηκε στο κεφάλι η λεξούλα

‘προσδοκίες’ . προσπάθησα να την αγνοήσω , να προσέξω τι μου λέει αυτός εκεί απέναντι, αλλά μπα. Κάτω λοιπόν από την λεξούλα ‘προσδοκίες’ άρχισε να αναβοσβήνει στο κεφάλι μου το όνομα του γιου μου. Ωχ σκέφτηκα… η συνειδητοποίηση όμως του τι σημαίνει

‘προσδοκίες’ με κυρίεψε αργότερα… όταν αυτό το επίμονο φωτάκι δεν έφευγε και αναγκάστηκα να του δώσω σημασία.

Δεν ικανοποιούμαι με τίποτα από όσα κάνει, και πάντα θέλω κάτι άλλο, πάντα ξέρω

καλύτερα, και πάντα χρειάζομαι και κάτι ακόμα από αυτόν… το παράξενο είναι ότι κάθε φορά το καταλαβαίνει ( ότι είμαι απογοητευμένη) και κάθε φορά ικανοποιεί τις (πραγματικές) προσδοκίες μου και κάνει μια σειρά από πράγματα που με απογοητεύουν ή με κουράζουν ακόμα περισσότερο. Από πολύ μικρό θυμάμαι ότι τον χειρίζομαι σαν

μεγαλύτερο, και περιμένω από εκείνον κάτι, που ακόμα προσπαθεί μέχρι σήμερα ‘να γίνει’ και όλο ‘αποτυγχάνει’. Η απάντηση μου είναι στάνταρ , ‘και τι σου ζήτησα; Μόνο ένα

 

πράγμα’. Είμαι θυμωμένη κατά κύριο λόγο, με ύφος κριτή, και βλέμμα απειλητικό. Κάθε φορά νιώθω τύψεις και υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι αυτή ήταν η τελευταία φορά.

Θέλω να σταματήσω να έχω προσδοκίες, να φαντάζομαι, να νομίζω, να απαιτώ ότι ο δικός μου τρόπος, είναι ο σωστός τρόπος, ο μόνος τρόπος. Θέλω να δω τον γιο μου όπως είναι , και όχι όπως θα ήθελα να είναι. Γιατί συνειδητοποιώ ότι όσο δεν καταφέρνω να τον δω όπως είναι , καταλήγω να μην τον βλέπω καθόλου.

Σοφία Θέτιδα Καστρουνή

Τελειόφοιτη Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Σάββατο, 21 Μαϊος 2016 20:01

Ελέγξτε το θυμό σας

Εάν η ένταση και η συχνότητα του θυμού ξεπερνά τη σημασία των καταστάσεων που τον προκάλεσαν, επεκτείνεται σε πλαίσια άσχετα με τα αρχικά ερεθίσματα, εμπλέκει αθώους, γενικεύεται ή διαρκεί πέρα από το κανονικό, ανησυχείστε:

Το κοκτέιλ των ορμονών που εκλύονται, το άγχος, η αυξημένη πίεση και οι καλπάζοντες καρδιακοί παλμοί θα προκαλέσουν σε σας πολύ μεγαλύτερη ζημιά από ό,τι η ψυχολογική ή σωματική εκτόνωση εναντίον των αντιπάλων σας.

Πολύ βαθιά μέσα σας ξέρετε πως όλα είναι ζήτημα ελέγχου. Τα γεγονότα δεν έχουν την πορεία και την έκβαση που περιμένατε, πρόσωπα δεν συμπεριφέρονται σύμφωνα με τις προσδοκίες σας, τυχαία περιστατικά ανατρέπουν τους σχεδιασμούς.
Η ενδοσκόπηση θα αποκάλυπτε κι άλλα: Αρκετοί εξοργίζονται καλύπτοντας τους φόβους ή τη δειλία, άλλοι ωρύονται επειδή πληγώθηκαν, ζήλεψαν, ματαιώθηκαν, απορρίφθηκαν, αγχώθηκαν, απειλήθηκαν, επέτρεψαν να τους θυματοποιήσουν ή συνηθέστερα για να μην παραδεχτούν πως κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους.

Σίγουρα, πάντως η συμπεριφορά αυτή κάποτε ενισχύθηκε. Κάποιοι ανέχτηκαν την οργή σας, άλλοι υποχώρησαν μπροστά της, μερικοί αδιαφόρησαν ή ένιωσαν περήφανοι (πχ. γονείς, που τη νόμισαν για διεκδικητικότητα), άλλοι σας έκαναν τελικά το χατήρι.
Ενίοτε επαναλαμβάνετε σκηνικά, που έχουν αποτυπωθεί βαθιά στη μνήμη: Ανακαλείτε συμμαθητές, που κέρδιζαν με το θυμό το σεβασμό και τα υλικά αγαθά που επιθυμούσαν, καθηλώνεστε σε γονείς που έλυναν τις διαφωνίες τους με την θυμική αυτή έξαψη, μηρυκάζετε ολισθήματα δασκάλων, που θύμωναν αντί να διδάσκουν.

Γενεσιουργό αίτιο του θυμού είναι και η ενοχή, αυτή η τόσο γνώριμη συναισθηματική και γνωστική πίεση, που προκαλείται, όταν υπάρχει η πίστη πως οι πράξεις ή οι προθέσεις προκαλούν βλάβη σε πρόσωπα και αντιβαίνουν στα προσωπικά και κοινωνικά κριτήρια ηθικής. Αν οι ερινύες εμφανιστούν ως οργή για τον εαυτό, παρουσιάζονται καταθλιπτικές τάσεις, εάν εξωτερικευθούν, γίνονται επιθετικότητα.

Συνώνυμο της αρρενωπότητας για αιώνες, στους άνδρες είναι πιο ανεκτό να εκδηλώνουν θυμό. Αλλά όλοι πρέπει να τρέμουν μια οργισμένη γυναίκα, που κρύβει πίσω από τα δάκρυα ή την υποχώρηση το μένος της.
Οι επιπτώσεις του θυμού πολλές φορές είναι ανεξέλεγκτες, ειδικά αν το πρόσωπο που τον δέχεται απαντήσει με το ίδιο νόμισμα ή χειρότερα, όταν ξέρει πώς να τον χειριστεί, για να τον στρέψει εναντίον του επιτιθέμενου. Η λογική δίνει τη θέση της στον πρωτόγονο εγκέφαλο, λόγια ασυνάρτητα ή αθέλητα εκστομίζονται, πληγώνουν, στιγματίζουν, εντυπώνονται ανεξίτηλα και καμιά φορά η άσκηση βίας έρχεται ως φυσικό επακόλουθο.

Τελικά, ο θυμός είναι χαρακτηριστικό ανθρώπων με αδύναμη προσωπικότητα, μια έκπτωση της σύνεσης, της οποίας οι συναισθηματικές, βιολογικές και κοινωνικές κυρώσεις δεν θα αργήσουν να φανούν.

Ο θυμός εξελίσσεται σε αντικοινωνική παρέκκλιση όταν αισθάνεστε πως πάντα πρέπει να οργιζεσθε, για να αποκτήσετε εκείνα που επιθυμείτε, αν εκτονώνεσθε σε πρόσωπα που αγαπάτε ή σε όσους θεωρείτε αδύναμους, όταν δημιουργεί δυσεπίλυτες συγκρούσεις στον οικογενειακό, φιλικό και επαγγελματικό περίγυρο, όταν μετατίθεται, υπεραναπληρώνεται, απωθείται αχειραγώγητος. Η χρήση αλκοόλ ή άλλων ουσιών, αλλά και η ανησυχία των υπολοίπων για τις διαστάσεις του είναι σημάδια πως η παθολογία αυτή ενδεχομένως να υποκρύπτει μια πολλή βαθύτερη ανισορροπία.

Χαρακτηριστικό ατόμων με χαμηλή αυτοεκτίμηση, ευθύνεται για ψυχοσωματικά συμπτώματα, στρες και κατάθλιψη. Αν και οι περισσότεροι πιστεύουν πως η εκδήλωσή του αποφορτίζει και καθαίρει, στην πραγματικότητα η χωρίς όρια διοχέτευσή του έχει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα αυτο-διαιώνισης: Ο θυμός εκτινάσσει την επιθετικότητα, πληθύνει τις αφορμές για σύγκρουση, προκαλεί εσωτερική αναστάτωση, μολύνει τις σχέσεις, δηλητηριάζει τη σκέψη, μολεύει το συναίσθημα.
Η διαχείρισή του επίπονη, αν έχει εγκαθιδρυθεί ως ίδιον του χαρακτήρα, αλλά όχι αδύνατη.

- Αναλύστε τα βαθύτερα συναισθήματα, που βρίσκονται στο περιήλιο και στο αφήλιο του θυμού σας. Αιτία του δεν είναι οι αντιδράσεις των άλλων, αλλά ο τρόπος που εσείς ο ίδιος τις ερμηνεύετε.
-Καταγράψτε τα ερεθίσματα και τις περιστάσεις, που τον προκαλούν και αποφύγετέ τα.
- Σημειώστε τα βιολογικά σημάδια, που τον προϊδεάζουν και τις σκέψεις, που τον δυναμώνουν
- Διδάξτε στον εαυτό σας τρόπους χαλάρωσης και καταπολέμησης άγχους.
- Κάντε ασκήσεις διεκδικητικότητας και αυτοεκτίμησης
- Προβάρετε επιθυμητούς, εναλλακτικούς ρόλους σε καταστάσεις που μόνιμα σας εκνευρίζουν
- Διοχετεύστε το θυμό σας σε κοινωνικά επιθυμητές και δημιουργικές ασχολίες.

Αλλά πάνω από όλα να θυμάστε ότι αυτοί που διαθέτουν ψυχική δύναμη και συναισθηματική ευρωστία, σπάνια καταφεύγουν σε αυτόν τον τρόπο επιβολής.

Σάββατο, 21 Μαϊος 2016 19:45

Λύτρωση

Μετάλαβα την εμπειρία με τίμημα τον άνθρωπο.

Τι όμορφα τώρα να αγκαλιάζω τα παιδιά και άδολη από προβολές να είναι η αγάπη μου. Να κοιτώ τη γυναίκα και να μη θυσιάζω στη σαγήνη της, καθώς ξέβαψαν οι πόθοι στα βλέμματά μου.
Να γράφω λέξεις, σα να μην πρόκειται να διαβαστούν. Να μιλώ και ο λόγος μόνος του να κατευθύνεται, παίρνοντας τις μορφές όσων τον ακούνε. Να παρατηρώ με ίδιο θαυμασμό τη μωρία και τη σύνεση, το κάλλος και την ασχήμια, την οίηση και την αλήθεια. Όλα ιδιότητες ανούσιες, που φτιασιδώνουν τις ερμηνείες.

Και στο πρόσωπο όσων με πλησιάζουν ανάγλυφες να κραυγάζουν οι αντιθέσεις τους.
Τι όμορφα τώρα, που οι ενοχές καταλάγιασαν και εξιλεώθηκε κάθε προσδοκία.

Τώρα, που τα συναισθήματα δεν ευθύνονται για τις πορείες μου, και οι σκέψεις δεν ορίζουν τις επιλογές.Τώρα μυρίζω ανεμπόδιστος το άρωμα της ανθρωπότητας.
Το παρελθόν πνίγηκε στη νοσταλγία του. Και το αύριο δώρο, που ίσως να μην υπάρξει ποτέ.
Τώρα που είμαι ελεύθερος σταμάτησα να ζω.
Μα πάνω από όλα πόσο πιο όμορφο, που το θάνατο εγώ θα προσκαλέσω, όταν τίποτα δεν θα προμηνύει το έρεβός του, έχοντας έτσι την ψευδαίσθηση πως τον νικώ.

Published in Λογοτεχνία

Newsletter Subscribe

Όλα τα νέα και οι ενημερώσεις απευθείας στο email σας.

kyklos aspros 116x100

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΛΟΦΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΜΥΤΙΛΗΝΗ 81100

ppy@aegean.gr

22510 36520 - 36580

Ακολουθήστε μας

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Γενικά στοιχεία

Υπηρεσίες

Η ομάδα μας

Συνεργασίες

Γιατί να μας προτιμήσετε

Διαφημιστείτε σε εμάς

Νομικά ζητήματα

© 2021 psichologia.gr. All Rights Reserved. Designed by Kosnet.gr