Σάββατο, 28 Μαϊος 2022 11:22

Ο εφιάλτης των τηλεδιασκέψεων

Written by
Rate this item
(0 votes)

Καθώς προετοιμάζεστε να εισέλθετε σε μία ακόμη επαγγελματική τηλεδιάσκεψη μέσω zoom ή κάποιας άλλης απλής ή περίπλοκης πλατφόρμας, απόγευμα μετά τη δουλειά, αλλά ίσως και Σαββατοκύριακο, υποβαθμίζετε το γεγονός ότι οι εργασιακές-εκπαιδευτικές απαιτήσεις έχουν εισβάλει αυθαίρετα σχεδόν στο μέρος εκείνο, όπου συντελείται ένα από τα σημαντικότερα φαινόμενα της κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης, δηλαδή στην οικογενειακή σας ζωή ή στον απαραβίαστο μέχρι πρότινος ιδιωτικό σας χώρο.

Η διαδικασία αυτή, εάν γίνεται συστηματικά, θα επηρεάσει αργά ή γρήγορα, άμεσα ή έμμεσα όλα τα μέλη του στενού περιβάλλοντος, αλλά και την αίσθηση της αυτοδιαχείρισης και του ελεύθερου χρόνου.

Ο εγκέφαλος σας χρονικά και χωρικά απροετοίμαστος να εξοικειωθεί με τους συνεχόμενους ρόλους, όπως θα έκανε παλιότερα προς τη διαδρομή για την επαγγελματική διά ζώσης συνάντηση, σταματά να διαχωρίζει τις δυο καταστάσεις και δυσκολεύεται να βάλει σε τάξη τις σκέψεις και τις προτεραιότητες.

Παράλληλα, καλείται να προσηλωθεί πολλαπλές φορές μέσα στην ίδια μέρα σε μια ακόμη οθόνη, με διαρκή οπτική επαφή, εφόσον υπάρχει ανοιχτή κάμερα, όπου αντιμετωπίζεται ταυτόχρονα και ως ομιλητής και ως ακροατής, δεδομένου ότι όλοι μπορούν να βλέπουν τους πάντες ταυτόχρονα και όχι μόνο όταν μιλούν.

Ενώ σε μια κανονική συνάντηση θα υπήρχε η φυσιολογική κίνηση και πολυαισθητηριακά ερεθίσματα θα εμπλούτιζαν την επικοινωνία, κεντραρισμένοι και στατικοί σε ένα παράθυρο κοιτάμε αφύσικα τους υπόλοιπους σε απόσταση λίγων μόνο εκατοστών, που υπό άλλες συνθήκες θα μεταφραζόταν ως οικειότητα.

Επιπλέον, εάν οι κάμερες παραμένουν κλειστές, η έλλειψη μη λεκτικών σημάτων θα επιδείνωνε την εμπειρία της επικοινωνίας και θα έκανε το μυαλό να πασχίζει για περισσότερες πληροφορίες.

Η έλλειψη διαχωριστικών μεταβάσεων και ο τεχνητός οφθαλμικός φόρτος ευθύνονται εν μέρει για το φαινόμενο του zoom fatigue (εξουθένωσης από τις τηλεδιασκέψεις)

Ανάλγητοι κάποιοι ομιλητές σε τέτοιες συναντήσεις ξεχνούν ότι η προσοχή μπορεί να επικεντρώνεται για είκοσι το πολύ λεπτά κάθε φορά δίχως διάλειμμα και αρχίζουν να διαβάζουν μακρόσυρτες παρουσιάσεις, μαρτυρικά PowerPoint και ακατάληπτα σχεδιαγράμματα, που προκαλούν όχι απλώς burnout, αλλά ακατάσχετο boreout.

Εάν χαθεί το ενδιαφέρον, οι συμμετέχοντες αρχίζουν να διαβάζουν email, να απαντούν στο messenger, να ελέγχουν τα κοινωνικά τους δίκτυα, να κάνουν παράλληλες διεργασίες, που επιβαρύνουν την κόπωση.

Οι τηλεδιασκέψεις αποτελούν κολαστήριο για όσους δίνουν υπερβολική έμφαση στην εικόνα τους προς τους υπόλοιπους, επειδή μπορούν στο προβεβλημένο παράθυρο να βλέπουν τον εαυτό τους, να παρατηρούν τις κινήσεις και τις εκφράσεις του, να ακούν τον τόνο της φωνής. Ο εγκέφαλος γίνεται κριτής, ενώ παράλληλα είναι επιφορτισμένος με όλες τις υπόλοιπες γνωστικές δραστηριότητες της συνάντησης

Και μπορεί η νευρωσική, ασταμάτητη, υποχρεωτική, αναβάθμιση των προσόντων σας, η συνεχής επικοινωνία με τους συνεργάτες να αποτελεί επιταγή των καιρών, κέλευσμα της διά βίου μάθησης, αποκύημα της εργασιακής κουλτούρας, προϋπόθεση για την αυτοβελτίωση, την αποτελεσματικότητα ή ακόμα και κριτήριο για τη θωράκιση απέναντι στις νέες, ανταγωνιστικές εργασιακές απαιτήσεις, όμως η δημιουργικότητα, η ευτυχία και η ικανοποίηση πόρρω απέχουν από όλες τούτες τις τεχνολογίες, εφόσον γίνεται ανεκτή η κατάχρηση τους.

Η ουσιαστική εξοικείωση με την πληροφορική μεταβλήθηκε σε αξίωμα επιτυχίας, ενώ λίγο πριν αποτελούσε ίδιον αποκλειστικά των μυημένων.

Η υβριδική εργασία πρόκειται να γίνει ο κανόνας και αυτό θα έχει ανυπολόγιστα οικονομικά, διοικητικά και εκπαιδευτικά οφέλη, εάν τηρηθούν τα μέτρα.

Η γνήσια όμως ανθρώπινη επαφή και η επικοινωνία ποτέ δεν προκαλούν κόπωση αλλά αποτελούν τροφή για τον εγκέφαλο μας.

Ευστράτιος Παπάνης

Read 168 times
More in this category: « Τι είναι η γνώση

Newsletter Subscribe

Όλα τα νέα και οι ενημερώσεις απευθείας στο email σας.
© 2022 psichologia.gr. All Rights Reserved. Designed by Kosnet.gr