×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 931

Displaying items by tag: Λογοτεχνία

Σάββατο, 21 Μαϊος 2016 19:37

Η ηχώ, που όλα τα επιστρέφει

Στη Λήδα μου..

Γκρίζα η λιμνοθάλασσα κι ο ήλιος χλωμός. Τα σπιτάκια με τις ρίζες στο νερό λικνίζονταν στο κατοπτρικό δείλι. Δεν θα ήσουν τριών χρονών. Πόσα λίγα από όλα αυτά τα σπουδαία και σημαδιακά θα θυμάσαι.

Κι όταν θα έχω φύγει, θα κουβαλάς τις εικόνες και τα λόγια, εκεί που η ψυχή ανταμώνει τα φρόνιμα και τα ξεμυαλίζει με το αιώνιο και τα χρωματίζει με το αψήφιστο και φουντώνει ο νους και αμέρωτος πια και δραπέτης απαρνείται τις σταθερές του.
Και τότε, όπως τώρα, στο στερνό αναστεναγμό της δύσης, με το Μεσολόγγι για μοτίβο, και τη γαλήνη τη μεταφυσική να λούζει τις εκφράσεις σου, ίσως να γεννηθούν μέσα σου εκείνα, που οριστικά θα ξεχωρίσουν τα ακριβά από τα ανούσια.
Και γω θα κρατώ φυλαχτό την αγνότητα, για να την καταθέσω στα πόδια του Πλάστη και θα του πω: Να, αξίζει να είσαι άνθρωπος για αυτή μόνο τη στιγμή, που ένα παιδάκι μού έμαθε πώς να Σε ψηλαφίζω και μου φανέρωσε τα ακρογιάλια, που παφλάζουν οι καημοί Σου.

Κι αν είμαι χώμα, η αποκάλυψη ετούτη, τόσο θα μοσχομυρίσει μια άνοιξη, που χίλια άνθη θα μαρτυρούν πως κάποτε την είχαμε ζήσει μαζί.

Είχες πρώτη φορά ακούσει τον αντίλαλο να γυρνά το γέλιο σου. Και τόσο παράξενο σου είχε φανεί, όπως οι ατίθασοι γλάροι, που διεκδικούσαν το παγωτό σου. Και καθώς έψαξες να βρεις της φωνής σου την επανάληψη και οι φθόγγοι σου πεισμωμένοι τον περιπαικτικό τον φταίχτη αναζητούσαν, με τα μάτια σκληρά σαν έβενο, με ρώτησες τι είναι αυτό.

Η ηχώ σού είχα πει, που όλα τα επιστρέφει. Κι όταν η καρδιά σου τόσο ασύνορη θα γίνει, που την οικουμένη ολάκερη θα περικλείει και την οδύνη, θα έρχεσαι εδώ, στη λιμνοθάλασσα τούτη την ασάλευτη, κι ό,τι πόθησες και για πάντα έχασες, πίσω θα ξαναπαίρνεις.

Παπάνης Ευστράτιος

 

Published in Λογοτεχνία
Σάββατο, 21 Μαϊος 2016 19:24

Η μυστική λειτουργία

Στην εκκλησία του χωριού μου κάποιες χειμωνιάτικες βραδιές, την ώρα που ο εσπερινός τελειώνει και οι πόρτες της κλειδώνουν απέξω το κρύο και την ακινησία, ξεκινά η μυστική λειτουργία.

Κίτρινα φώτα στους δρόμους διυλίζουν τη βροχή, τους φόβους, την ερημιά.
Από νωρίς έχουν κλειστεί στα σπίτια τους οι κάτοικοι μαζί με τις έγνοιες τους και ο αέρας διαπερνά τα σοκάκια,τις αυταπάτες, τις γρίλιες και τις κερκόπορτές τους.
Μα ο νους, που ερωτεύτηκε τα άυλα, ακούει στο σφύριγμά του ανέμου τα αόρατα σήμαντρα να καλούν για το μεγάλο απόδειπνο. Ιερείς από αλλοτινές εποχές ντύνονται τα άμφια των αιώνων και παίρνουν τις θέσεις τους στο ιερό, στα εξαπτέρυγα, που λαμποκοπούν ζωντανεμένα, στο θυσιαστήριο, στην πρόθεση.

Στα στασίδια γνώριμες μορφές, που από καιρό έχουν πεθάνει. Οι γέροντες και οι γριές των παιδικών μου χρόνων, όσοι εξαλείφθηκαν τόσο αιφνίδια μες τη ζωή μου και λιγόστεψαν στη μνήμη, πρόσωπα, που ξεθώριασαν στον ασβέστη του χρόνου, σύντροφοι, που κάποτε, πλανεμένος από τη νεότητα, τους θεώρησα παντοτινούς και αναλλοίωτους.

Άλλοι κρατούν τη σύνοψη με τις σταλαγματιές τις κίτρινες και σιγοψέλνουν, άλλοι ξεριζώνουν τα κεριά από τα μανουάλια και άλλοι σηκώνονται στο πέρασμα του θυμιάματος και του διάκου. Η περιφορά αγιάζει όσα υπήρξαν. Και όσα πέρασαν δέονται για αυτά που θα έλθουν. Και όλοι μαζί ετούτοι που νήστεψαν τα επίγεια μεταλαμβάνουν την οδύνη του ανθρώπου μπροστά στην ωραία πύλη.

Παιδιά μικρά που χάθηκαν από αρρώστια ή ατύχημα, ιεροπαίδες ντύνονται την αθωότητα, τα στιχάρια και τα οράρια κρατώντας τους σταυρούς του μαρτυρίου.

Οι θύρες ανοίγουν και πληθαίνει το φοβερό εκκλησίασμα. Στις εικόνες οι προφήτες και οι άγιοι και οι βιβλικές σκηνές πυρπολούνται από θείο φως και ενσαρκώνονται. Ο ναός όλος κινείται και ανυψώνεται και αιωρείται μαζί με μελίσματα βυζαντινά, φθόγγους αρχαίους και μοιρολόγια παλιά, αιολικά.

Οι ψαλμοί γίνονται θρόισμα, που λικνίζει τις κανδήλες, ισοπεδώνει την έπαρση, πριν κατευθυνθεί προς την Παναγία την απροσμάχητη.

Κι εκεί κάτω από τον άμβωνα, οι δικοί μου νεκροί, οι αγαπημένοι απόντες, εκείνοι που με τη στοργή τους ανεξάληπτα καθόρισαν οτιδήποτε έμελε να γίνω, κρατούν από το χέρι ένα αγέννητο παιδάκι.
Η νύχτα προχωρά και οι ψυχές οι κατανυκτικές ανασκιρτούν στην έλευση του Κυρίου. Προχωρά ο Χριστός και αγάλλεται η χειμερινή εκκλησία και το κοιμισμένο χωριό και οι ψυχές δέχονται τη συγκατάβαση και την ευλογία Του.
Υπάρχουν κάποιες βραδιές ερημικές που ο καθένας στη ζωή του θα ακούσει τα αόρατα σήμαντρα της μυστικής λειτουργίας. Αρκεί ο νους του να έχει ερωτευτεί τα άυλα και τα αφανέρωτα.

Παπάνης Ευστράτιος

Published in Λογοτεχνία
Σάββατο, 21 Μαϊος 2016 19:02

Κριτική λογοτεχνίας

Οι άνθρωποι, αγαπημένοι μου συγγραφείς ή εραστές της γραφής, καλλιτέχνες και δημιουργοί, αρέσκονται στα μετα δεδομένα κι όχι στα δεδομένα αυτά καθ´ αυτά.

Δηλαδή, περισσότερο τους κεντρίζει σε αρχικό στάδιο η γνώμη των ειδικών και μη για ένα βιβλίο, η άποψη του φίλου, που έτυχε να το διαβάσει, η δημοσίευση σε ένα περιοδικό, η κριτική, κυρίως η αρνητική, τα σχόλια σε μια ανάρτηση στο Ίντερνετ, ο κύκλος των δικών τους, παρά το ίδιο το περιεχόμενο. Ο αναγνώστης, ο ακροατής, ο καταναλωτής των πνευματικών σας τέκνων πρέπει να απορροφήσει ένα ελάχιστο πληροφοριών περί του δημιουργήματός σας και, αφού το εσωτερικεύσει, να σχηματίσει τη δική του γνώμη, που θα την πει βίωμα, μέθεξη, απόρριψη. Αν ανήκει και στους γιαλαντζί κουλτουριάρηδες, θα δημιουργήσει άθελά του νέα μετα δεδομένα για χάρη σας..
Γι αυτό οι επαγγελματίες συγγραφείς δίνουν μεγάλη σημασία στην έξωθεν καλή μαρτυρία, επειδή οι άνθρωποι δεν αντέχουν τα ακατέργαστα, αλλά αγελαία οι πιο πολλοί ακολουθούν τους διαμορφωτές γνώμης..
Κι όλα ετούτα τα έγραψα επειδή καμιά φορά αγωνίζεσθε με λάθος τρόπο να περάσετε τα μηνύματά σας κι απορείτε γιατί οι ανοησίες που γίνονται συρμός ενθουσιάζουν και η δική σας ιστορία καταδικάζεται στην αφάνεια..Το μυστικό είναι η θεατρικότητα και τα δίκτυα και φυσικά η έμπνευση και ο μόχθος..

Published in Λογοτεχνία
Τρίτη, 17 Μαϊος 2016 19:23

Ο χρόνος ο παλιός

Αποδιοπομπαίος τράγος ο χρόνος ο παλιός φορτώνεται τα κρίματα της ανθρωπότητας, τις καταστροφές τις φυσικές, τα δυστυχήματα, τους νεκρούς του και τις απώλειες, τις ελπίδες που διαψεύστηκαν, τις ενοχές και τα τιμήματά τους, τα λόγια τα άστοχα ή τα πικρά και αποχωρεί γηρασμένος, λησμονημένος, απόκληρος. Χαρά από όλους για τη δύναμη της κάθαρσης, τραγούδια για την ενδυναμωμένη ορμή, λες και θα ζούμε ες αεί την επανάληψη της άφεσης.

Ο εξιλασμός έχει επιτευχθεί, με κόστος ασήμαντο - ένας αριθμός που πέρασε, μια ευκαιρία ακόμα γεννιέται.

Το άσπιλο του καινούριου επανασυνδέει με όσα δεν τολμήσαμε, με όσα ποθούμε, με τον ανθρωπισμό μας. Όπως και στις αρχαίες εποχές, τελετουργικά, δεήσεις, ευχές συνοδεύουν το ξεκίνημα ή την επίφασή του.
Μέχρι ο πρόωρος απολογισμός να αποδείξει πως στους αιώνες αυτούς οι εξορκισμοί έχουν χάσει τη λυτρωτική τους αξία.

Νέος έτος και η σειρά των σβησμένων μας κεριών μακραίνει. Κι ας προσποιούμαστε πως τα μπροστινά μας είναι πιο λαμπερά και πως με ζωηρό φως θα μας περιλούζουν..

Ευστράτιος Παπάνης

Published in Λογοτεχνία
Σελίδα 5 από 5

Newsletter Subscribe

Όλα τα νέα και οι ενημερώσεις απευθείας στο email σας.

kyklos aspros 116x100

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΛΟΦΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΜΥΤΙΛΗΝΗ 81100

ppy@aegean.gr

22510 36520 - 36580

Ακολουθήστε μας

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Γενικά στοιχεία

Υπηρεσίες

Η ομάδα μας

Συνεργασίες

Γιατί να μας προτιμήσετε

Διαφημιστείτε σε εμάς

Νομικά ζητήματα

© 2020 psichologia.gr. All Rights Reserved. Designed by Kosnet.gr