Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2021 17:58

Ψηλαφίστε τον κόσμο πέρα από τις ιδιότητες του

Written by
Rate this item
(0 votes)

...Αν, επομένως θέλετε να θεωρείστε εραστές των αληθινών διαπροσωπικών σχέσεων και τεχνίτες των αυθόρμητων, πηγαίων συναισθημάτων, επιδιώξτε να διακρίνετε μέσα από τον παραμορφωτικό καθρέφτη των κοινωνικών συμβάσεων και ιδιοτήτων και με εναργές πνευματικό βλέμμα αναζητήστε την πηγή του ψυχικού πλούτου, την ατόφια ασπαίρουσα ύπαρξη...

Αν κάτι σφίγγει την ψυχή σα βρόχος και σαν στυγερή αγχόνη, είναι οι απρόβλεπτες συνέπειες μιας σύνθετης διαδικασίας, που βοηθά τον λογικό εγκέφαλο να ταξινομεί, να ερμηνεύει, να προβλέπει και να αναδιαρθρώνει τον κόσμο τον οποίο αντιλαμβάνεται, προδιαθέτοντας ή καθορίζοντας, όμως, ταυτόχρονα το βάθος και το είδος της κατανόησης του.

Αναφέρομαι στην κατηγοριοποίηση των ερεθισμάτων, των εννοιών και κατ' επέκταση όλου του επιστητού, σε οργανωμένα γνωστικά σχήματα, που αφομοιώνουν, επεξεργάζονται και συγκεντρώνουν πληροφορίες, διαχωρίζουν τα όμοια από τα διαφορετικά στοιχεία, δημιουργούν πρότυπα και μοντέλα, επεκτείνονται και αναπτύσσονται,  συνδέονται με συναισθήματα, διασφαλίζοντας την επιτάχυνση της αντίληψης κάθε σύνθετου περιβάλλοντος και την απρόσκοπτη προσπέλαση της μνήμης με τρόπο συστηματικό και συγκροτημένο.

Κανένα νόημα δεν μπορεί να είναι χαοτικό και άναρχο. Όλα εντάσσονται, κατατάσσονται, συγκρίνονται, επιμερίζονται, δομούνται μέσα στο μυαλό, που σταδιακά αναλύει τα πάντα, πρωτόγνωρα και οικεία ερεθίσματα, υπό το πρίσμα των κατηγοριών του, των στερεοτύπων, των όρων, των αξιών, των κοινωνικών κατασκευών, των εμπειριών, της ικανοποίησης και αθροιστικά της κοσμοθεωρίας του. 

Για να είναι όλα τούτα ταιριαστά και με καλή μορφή, συμπληρώνει τα κενά στις αναμνήσεις, απωθεί κάποιες άλλες, αναδιαρθρώνει τα σχήματα, παρατηρεί μόνο όσα μπορούν να προσεταιριστούν στην ιδεολογία του, παρακάμπτει το συνειδητό, αναμοχλεύει, περιπλέκει ή υπεραπλουστεύει, μέχρι που να μπορεί να επαναπαυθεί, γιατί προβλέπει (ή αυταπατάται ότι το πράττει) την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, πολλές φορές διαπλάθοντας την.

Ο εγκέφαλος αδιαφορεί αν η πλάση διέπεται από τον ντετερμινισμό: Το μόνο που έχει σημασία είναι, η πραγματικότητα την οποία προβάλλει, να αντικατοπτρίζει και να αντανακλά τον εαυτό του.

Τα αισθητηριακά δεδομένα δεν είναι παρά μια πρόφαση ή αφορμή, για να οικοδομήσει το δικό του απλοϊκό ή περίπλοκο σύμπαν, μέσα στο οποίο ο οργανισμός θα λειτουργήσει, θα αναπτυχθεί και θα αναπαραχθεί.

Η παραπάνω διαδικασία προσομοιάζει σε μια μινιμαλιστική αναπαράσταση της γενέσεως, επειδή η συνείδηση "γίγνεται" και δεν "υπάρχει".

Πρόκειται για δυναμική κι όχι παθητική προσπέλαση της εμπειρικής  αντίληψης, έστω κι αν κανείς οφείλει να υπερβεί τον συνεπακόλουθο σχετικισμό και τον υποκειμενισμό κάθε αλήθειας.

Παράλληλα όμως δεν μπορεί να αγνοηθεί η διαπίστωση ότι οι συμβολικές αυτές ιδιότητες, παρότι αποτελούν αποκυήματα ανωτέρων διεργασιών και αφαιρετικής σκέψης, λειτουργούν ως ετικέτες, που όταν αποδίδονται σε ανθρώπους και στις μεταξύ τους σχέσεις, παραπλανούν, όταν το αιτούμενο είναι να βιωθούν βαθιές αλληλεπιδράσεις ή να προχωρήσει βαθύτερα η ιδεατή ατραπός της αυτογνωσίας.

Αν, επομένως θέλετε να θεωρείστε εραστές των αληθινών διαπροσωπικών σχέσεων και τεχνίτες των αυθόρμητων, πηγαίων συναισθημάτων, επιδιώξτε να διακρίνετε μέσα από τον παραμορφωτικό καθρέφτη των κοινωνικών συμβάσεων και ιδιοτήτων και με εναργές πνευματικό βλέμμα να αναζητήστε την πηγή του ψυχικού πλούτου, την ατόφια ασπαίρουσα ύπαρξη.

Μερικές ιδιότητες είναι τόσο αδιαίρετα προσκολλημένες, που είναι σχεδόν αδιανόητο, ανεπιθύμητο, ακόμη και τραυματικό να διεισδύσουμε μέσα τους και να θεαθούμε τον πυρήνα όλων των πρωταρχικών αιτιών, κινήτρων και παραγόντων.

Μπορείτε να αναλογιστείτε τους γονείς σας πέρα από αυτό το ρόλο; Τη μητέρα σας ως γυναίκα που μεγαλώνει, που ερωτεύεται, που αγαπά, ζηλεύει, στέργει, ανταγωνίζεται και πολύ πιο πλατιά από αυτό, ως άνθρωπο που αγωνιά, επιβιώνει, αγωνίζεται, εξαντλείται, προσδοκά, ασθενεί, προχωρά και συναναστρέφεται;

Μπορείτε να κατανοήσετε τον πατέρα σας πέρα από μορφή συγκατάβασης ή εξουσίας, ως πλάσμα που φοβάται, επαίρεται, ενεργεί, διστάζει, πράττει, ελπίζει, εξελίσσεται, νοσεί και πεθαίνει;

Μπορείτε να υπερβείτε το ναρκισσιστικό τίτλο - πρίσμα του παιδιού τους, που ερμηνεύει κάθε τους ενέργεια, σα να είναι το επίκεντρο και η αποκλειστικότητα της ζωής τους, σα να μην υπήρξαν, πριν από τη γέννηση σας, σα να μην είχαν άλλη επιδίωξη παρά την ευημερία σας;

Μπορείτε να πάψετε για μια στιγμή τα «μαμά» και «μπαμπά» και να τους προσφωνήσετε με τα μικρά τους ονόματα, Παύλο, Μαρία, Γιώργο, Δήμητρα, Κώστα, Ευτυχία, Λήδα;

Να τους δείτε ως ψυχές, όχι ως βιολογικούς γεννήτορες, που οι αιώνες τους έφεραν δίπλα σας ως συνοδοιπόρους για λίγο, ως τέκνα της συγκυρίας και έρμαια του χρόνου, σαν μαχητές, που σας συντροφεύουν, καθώς αντιπαλεύετε τα πεπρωμένα σας;

Μπορείτε να εστιάσετε, πριν τους χάσετε, στους πόθους τους,  που ασθμαίνουν με την ηλικία, στους φόβους τους,  που απειλούν, στις ελπίδες τους, που τους ωθούν, στα μικρά παράπονα και στους πολύτιμους καημούς τους, στα μύχια τους και στα φανερά, στην έξαψη και στην καταστολή τους, στα δυνατά και στα έσχατα τους;

Μπορείτε να συνομιλήσετε σαν κατατρεγμένοι  της αιωνιότητας, που με την αγάπη αναιρούν τη σιωπή και την παγωνιά του σύμπαντος, σαν διεκδικητές της αληθινής γνώσης των ανθρώπων και των πραγμάτων;

Μπορείτε να γίνετε κοινωνοί της ψυχής τους και να συγκλονιστείτε μέσα από τη μέθεξη στην αληθινή επικοινωνία;

Υπάρχει περίπτωση να δείτε τα παιδιά σας με την καθάρια προοπτική της διαλεκτικής, με την πεποίθηση πως πρόκειται για αυτόνομα όντα και όχι συνέχειες σας;

Όσο ακόμα προλαβαίνετε, επιδοθείτε σε έναν αγώνα δρόμου για να ξεσκεπάσετε κάθε πέπλο, για να φωτίσετε τα ερέβη των παρερμηνειών και των παρεξηγήσεων, επειδή τα κρησφύγετα της ύπαρξης είναι λιγοστά και οι εχθροί της επικοινωνίας αδυσώπητοι.

Ευστράτιος Παπάνης

Read 684 times

Newsletter Subscribe

Όλα τα νέα και οι ενημερώσεις απευθείας στο email σας.
© 2022 psichologia.gr. All Rights Reserved. Designed by Kosnet.gr