ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ Τ…

Το Αegean College διοργανώνει δύο καινοτόμα προγράμματα κατάρτισης, που απευθύνονται σε εργαζόμενους στην ψυχική υγεία...

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕ…

Σας καλωσορίζουμε στο επιστημονικό συνέδριο με θέμα: "Συμβουλευτική-Coaching-Διαμεσολάβηση και Διευκόλυνση: Γεφυρώνοντας τις διάφορες για μια...

Ετήσιο Πρόγραμμα: “Επιμόρφωση …

Τα Επαγγελματικά Προγράμματα Ενδυνάμωσης και Συμβουλευτικής του Πανεπιστημίου Αιγαίου ανακοινώνουν την έναρξη της διαδικασίας υποβολής...

ΕΤΗΣΙΑ Σεμινάρια Εισαγωγής στη…

Ανοιχτά Προγράμματα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου Έναρξη: Νοέμβριος 2017 Δίδακτρα: 150 ευρώ Λήξη εγγραφών: 31/10 /2017 Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου στα...

Μοναξιά

Η αρχή της κατ´ επιλογήν μοναξιάς μοιάζει με ελευθερία. Αποτινάσσεις από πάνω σου όλα όσα...

Ζωή

Καλώς ήλθατε στο ηλεκτρονικό παιχνίδι, που λέγεται Ζωή. Θα σας πείσουν με ευκολία πως έχετε ένα...

Μεσημέρι και το επισκεπτήριο τ…

Μεσημέρι και το επισκεπτήριο τελειώνει. Λαθραίοι συγγενείς πασχίζουν να παρατείνουν την παρουσία τους, περικυκλώνουν γιατρούς...

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ: ΣΥΝΕΔΡΙΟ…

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Ο σαμποτέρ του μυαλού μας

Το παρακάτω άρθρο εξετάζει, με βάση επιστημονικά δεδομένα για τη λειτουργία της αντίληψης, το αν...

Κυριακή, 08 Ιανουαρίου 2017 17:45

Νυχτιά του Γενάρη

Μοιάζουν κάποιες αγάπες με ακίνητα ταξί βαριεστημένα σε πιάτσα δίχως πελάτες.

Κατηγορία Λογοτεχνία
Κυριακή, 01 Ιανουαρίου 2017 23:40

Αλεξάνδρας-Πανεπιστημίου

Η επίσκεψη στην πόλη των φοιτητικών χρόνων είναι προσκύνημα, σταυροφορία, νόστος, τάμα και ανάμνηση. 

Αν και τις περισσότερες φορές εξελίσσεται σε μνημόσυνο, θρήνο για την απωλεσθείσα νεότητα, κενοτάφιο ερώτων και ηδονής, λυγμός και απώθηση.
Η Αθήνα όμως, έχει μια ιδιαιτερότητα: Γερνά μαζί μας, αντί να αναγεννάται, καθώς πια θυμίζει τη Σόφια και το Βουκουρέστι στις εποχές της μεγάλης παρακμής. 
Γιατί όχι: Και η Αριστερά μας κυβερνά με τις ονειρώξεις και την ψευτοκουλτούρα της και οι πολιτικοί, πριν από αυτούς, φρόντιζαν να χρηματοδοτούν με χρήματα δανεικά τους δικούς μας οργασμούς και ανομίες.
Γι αυτό μη διαμαρτύρεσαι για την ανεργία σου νεαρέ- ρώτα τι έκανε ο μπαμπάς σου τις εποχές, που το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ κέρδιζαν αυτοδυναμίες και με πόσους μισθούς ΔΕΚΟ χριζόταν αργυραμοιβός της ιδεολογίας και του μέλλοντός σου.
Όμως εμείς, που γνωρίσαμε το κλεινόν άστυ κατά τη δεκαετία του 80 και του 90, στις μεγάλες δόξες των μεσογειακών προγραμμάτων και των πακέτων ντελόρ, του Χρηματιστηρίου και της ρεμούλας, εμείς, που δεν βρίσκαμε ταξί από τις 23.00-00.00, επειδή οι οδηγοί κρύβονταν για να πάρουν τη διπλή ταρίφα, εμείς που εκλιπαρούσαμε για κάθισμα σε μεταμεσονύκτιες καφετέριες και πατσατζίδικα και γαλατάδικα στην Ομόνοια και εξαργυρώσαμε χρήμα και ίμερους στα ξανθά κύματα από τη Ρωσία, εμείς ξέρουμε πού κρύβεται το αθάνατο νερό, για να νεκραναστήσουμε την πρωτεύουσα. Αν βέβαια καταφέρουμε να περιμαζέψουμε τα άσπρα μαλλιά, τη μαύρη ψυχή και τις ρυτίδες, που μας κάνουν να μοιάζουμε με θαλάσσιους ελέφαντες. Οι γέροι και η θάλασσα.
Φωτογραφίες: 
1.Άγιος Σάββας και ΓΑΔΑ στην Αλεξάνδρας. Κάποτε είχα πει πως αν καταλήξω σε αυτήν την κατάσταση, θα αυτοκτονήσω. Τίποτα δεν έκανα. Γλυκιά η ζωή
2. Τιμή και δόξα στους ηρωικούς μαχητές. Αν ήξεραν μόνο την εξέλιξη..Αλλά γι αυτό είναι ήρωες..
3. Το κάλλος που δεν κατεδαφίζεται δήθεν για την ιστορική μνήμη.. Η μνήμη όμως είναι στην καρδιά μας και όχι σε αισθητικά ανοσιουργήματα.
4.Παναθηναικός και ξερό ψωμί. Πίστευες στην ΠΑΕ και μύριζες κολέγιο, ελίτ, ακριβώς όπως νιώθεις σήμερα στο ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ή κάποτε στην Κηφισίας. Η Ελλάδα όπως θα μπορούσε να ήταν..
5. Είπαμε αηδία..
6, Θέμιδος μέλαθρον. Δεκαετίες το ολοκλήρωναν από την πίσω μεριά, όπου στάθμευε το επικό Αβέρωφ-Προύσσης. Από τις λίμνες και τα χώματα είχε δημιουργηθεί ένας πολυποίκιλος βιότοπος, που έσφιζε από χλωρίδα, πανίδα και αγανακτισμένους Αθηναίους. Τώρα την περιοχή λυμαίνονται δικηγόροι και έτεροι απόγονοι του Προκρούστη.
7. Πατσάς το Αυτόφωρο. Κλασική αξία, χωρίς την αίγλη των πατσατζίδικων στο Μεταξουργείο, που αναπτέρωναν, ενδυνάμωναν, φιλοξενούσαν, εξασφάλιζαν τον αναγκαίο οίστρο, πριν το οδοιπορικό στους διάσημους οίκους της περιοχής.
8-9. Με τα νέα αναπτυξιακά μέτρα του Τσίπρα όλα τα κλειστά μαγαζιά θα ξανανθίσουν
10. Μια κόκκινο (ως φθίνον ιδιωτικό πανεπιστήμιο), άλλοτε καταπράσινο. Είπαμε η ανοησία έχει πάντα χρώμα.
10. Νερατζούλα φουντωτή
11. Σε καιρούς κρίσης αυξάνεται η κατανάλωση ειδών πολυτελείας. Εξάλλου το κοινωνικό στάτους είναι συνυφασμένο με το δήθεν και τη χλιδή
12. Ενεχυροδανειστήρια, τοκογλυφία και σπαστικές διαφημίσεις, που απαριθμούν 62 πόλεις!!
13. Νέες αριστερές τιμές βενζίνης. Καλή Κούβα και ονειρική Βενεζουέλα.
14. Μόνο το όνομα του θεάτρου φέρει το κλέος της τέχνης
15. Εγώ για άλλες χρήσεις θυμάμαι το κτίριο. Απέναντι από το διαμέρισμα του μεγάλου έρωτα της ζωής μου. Χ. Τρικούπη. Όχι πως διέφεραν και πολύ..
16. Αλφαβιλ: Μεταμεσονύκτιες με πλήθη κοινού. Ποιος δούλευε εξάλλου το πρωί;
17. Να τσακίσουμε το μέτωπο της αστικής τάξης. Είπαμε η βλακεία δεν πάει στα βουνά
18. Επιστροφή στο μέλλον
19-20. Οι ομορφιές της Αθήνας είναι κρυμμένες ανάμεσα σε αποκρουστικές λεπτομέρειες
21. Εξωτικό εμπόριο. Σαν τα εδώδιμα αποικιακά, μόνο που οι άποικοι ήλθαν εδώ.
22. Τα Ματ και Μέα ακόμα φυλάνε τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ. Γιατί άραγε; Τότε στα κρεββάτια του Παπανδρέου παιζόταν το πολιτικό παιχνίδι. Σήμερα τα ποσοστά τους δεν αξίζουν καν τα έξοδα.
23.Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το Αιγαίου είναι πιο must!!
24. Zumba για τις οικονομικά χειμαζόμενες ατθίδες.
25, Πάει κι αυτό. Τώρα η λογοτεχνία μας εκπροσωπείται από συγγραφείς, που εκδίδουν στον Ψυχογιό βιβλία με την οκά.
26-27 Η Σόλωνος χωρίς αυτοκίνητα. Σε λίγο και δίχως καταστήματα.
28. Αριστερή ανάπτυξη
29-39 Εδώ αρχίζουν οι ομορφιές
30. Η ΕΦΕΕ στεγάστηκε..αλλά οι φοιτητές με τα χάλια του κινήματος τις επόμενες δεκαετίες θα μείνουν άστεγοι
31. Ξενοδοχείο Αττική για ζευγαράκια. Τότε έδιναν και σοκολάτα στις κοπέλες, αν δεν κατάφερνες με τις επιδόσεις σου να τονώσεις τη σεροτονίνη της συντρόφου σου..

Κατηγορία Λογοτεχνία
Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016 16:01

2017...

Όταν ήμουν παιδί, ο κόσμος έμοιαζε με μία απέραντη, πυρίμορφη τοιχογραφία.


Ψηφιδωτά αεικίνητα οι άνθρωποι και ζωντανό το κάθε χρώμα. Οι λεπτομέρειες πίνακες μαγικοί, ανεξερεύνητοι, που με έσπρωχναν να βυθιστώ μες το επόμενο θέμα.
Κι άλλοτε τα νοήματα μού αποκαλύπτονταν ως ενόραση και θαύμα και έκπληξη, κι άλλοτε έπρεπε εγώ να τα ανασυνθέτω: Όπως ήθελα, όπως φανταζόμουν, σα μελωδία ή αντανάκλαση, σαν καθρέφτης και πείραμα ή σαν τα νερά μιας λίμνης, που κατόπτριζαν μορφές εξιδανικευμένες, αναλλοίωτες και άφθορες.
Όταν ήμουν παιδί, ο κόσμος ήταν αγνός και διάφανος, ώστε να φεγγοβολά μόνο τις άδολες πτυχές του.

Όχι από αφέλεια ή σκευωρία ή άγνοια, αλλά γιατί, κάθε που οι μπογιές μου σκούραιναν, τόσο πολύ ανακατευόταν με στοργή και δεητικό θυμίαμα, που οι αποχρώσεις τους αποκτούσαν γλυκύτητα και θαλπωρή και συγκατάβαση.
Ακόμα και οι κηλίδες της μοναξιάς ή της θλίψης, μετουσιώνονταν και έδεναν με ανθισμένα χαμόγελα και εβένινα, άτρωτα στηρίγματα. Σαν χάρη αναβαπτίζονταν, καθώς διυλίζονταν στις προθέσεις του ποιητή της.
Λιμένες προσήνεμοι τα μπλε, ατόφια τα ερυθρά, καθάρια τα πράσινα, με ουράνια τόξα και προσδοκίες πάλλονταν και ακτινοβολούσαν.
Γιατί αίρεση ο πόνος και παραφωνία η λύπηση.


Τότε!
Όταν ήμουν παιδί, στα πινέλα ανακάτευα συναισθήματα και στις σπάτουλες πανηγύριζαν οι ελπίδες.

Η πλάση ήταν στόρηση κι αναγέννηση, επειδή χωρούσε όλους τους ανθρώπους. Κι ο πίνακας, σαν παραμυθία και λήθη, απεικόνιζε ιστορίες, όνειρα και αφηγήσεις και μύθους και ραψωδίες.
Όταν ήμουν παιδί το απερίγραπτο κάλλος δε με άφηνε να διακρίνω πως η τοιχογραφία είχε όψεις πολλαπλές, αινίγματα πολύσημα και φρίκη και οδύνη και έρεβος.
Πως βλοσυρός ζωγράφος η μοίρα μυριάδες σκαρφιζόταν συμπληγάδες και Κύκλωπες, για να αφανίσει ανυποψίαστους ταξιδιώτες. Εκείνους που σε καμιά Ιθάκη δεν έφτασαν και για καμιά Ελένη δεν πρόλαβαν να παλέψουν.
Όταν ήμουν παιδί δεν έβλεπα πως η οικουμένη ήταν ένα απέραντο σφαγείο. Πώς οι ψηφίδες βάλτος μετακινούμενος, που ανέμενε να καταπιεί τους επίδοξους της ζωής καλλιτέχνες, χωρίς αιδώ, χωρίς ενδοιασμό, χωρίς δικαιολογία.
Και κανείς δεν μου είπε, όταν ήμουν παιδί, πως άσχετα από τι επιλέξεις να δεις ή να αγνοήσεις στον πίνακα, στο τέλος το φως και οι αντάγειες και οι λαμπηδόνες μετατρέπονται σε θάμπος και θάνατο και Κέρβερο.
Μα τώρα πια ξέρω πως μία η λύση και ένα το ξόρκι και το αντίδοτο: Το χρώμα το ανεξίτηλο της αγάπης, που το γκρεμό της τοιχογραφίας σε αιωνιότητα μετατρέπει, πέρα από τη σοφία, πέρα από την έμπνευση, την ομορφιά, το πένθος και τη Μοίρα.

Κατηγορία Λογοτεχνία
Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016 12:47

Μαμά και μπαμπά πρόσεχε!

Μ’ αυτά που έχεις (ξεχώρισέ τα) και τα άλλα που θάρθουν (κράτησέ τα) Φοβέρισε την αδυ- ναμία σου.

Τον θλιβερό της ψυχής σου μαρασμό. χαιρέτησε, παντοτινό χαιρετισμό. Το Άπειρο αγκάλιασε. Μάθε να τραγουδάς και με τη ζωή σου μάθε να αγαπιέσαι. (Νατάσα Καράπαππα)
Πού γίνονται αγαπητοί γονείς τα μεγαλύτερα Ρίχτερ; Με αλλεπάλληλες μετασεισμικές δονήσεις; Ίσως καταλάβατε ότι πρόκειται για το χώρο στον οποίο κινούνται το δίκαιο, η τιμή, η ευθύ- νη το φιλότιμο, η αλήθεια, η συνέπεια και το καθήκον. Στην ψυχή του παιδιού συνεχώς και ασταμάτητα θα επαναλαμβάνω την αξία που έχει το προσωπικό μας παράδειγμα στη διαμόρφωση του χαρακτήρα των παιδιών μας. Κι όμως δεν θα είναι ποτέ αρκετό το παράδειγμα αν πρώτα δεν ανεβούμε τα σκαλιά της αυτογνωσίας. Γνωρίζοντας τον εαυτό μας θα βοηθήσουμε το παιδί μας. Ας αφαιρέσουμε από πάνω μας τα φκιασίδια τις υποκρισίες και ότι άλλο μας φόρτωσε η ζωή, απαλλαγμένοι από τους φόβους τα άγχη μας και τις φιλοδοξίες και ας στοχαστούμε! Ποιες είναι οι αγαπημένες ενέργειες που διαμορφώνουν το ασυνείδητο κομμάτι του εαυτού μας; Παίρνω, ζητάω, διεκδικώ, απαιτώ, αποκτώ, κατακτώ! Το συνειδητό όμως κομμάτι του εαυτού μας είναι πιο ισχυρό. Αυτό δεν είναι παρά η πνευματικότητά μας, ο ηθικός μας κώδικας, το άγρυπνο μάτι που παρακολουθεί τις πράξεις μας, τις σκέψεις μας, ώστε να μην ξεπερνάει τα όρια που χάραξε μέσα μας αυτός ο πολύτιμος ηθικός κώδικας. Τέτοιον που μας δίδαξαν οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι ρίζες μας, ολόκληρη η σοφία του ανθρώπινου γένους. Όταν εξετάζουμε τον εαυτό μας θα ήταν καλό να αναρωτηθούμε: «Αν ζούσα με τον εαυτό μου, θα τον άντεχα συνέχεια δίπλα μου;» Και θέλω τώρα εδώ να σταθώ.

Στο σημείο από το οποίο ξεκινάει η ανθρώπινη ευτυχία! Στην ικανότητα να συμβιώνουμε, να συνεργαζόμαστε, να επικοινω- νούμε, να γινόμαστε φίλοι με άλλους ανθρώπους. Μέσα στη μικρή κοινωνία που ζω παρατηρώ τους ανθρώπους που σαν μωσαϊκό προσωπικοτήτων κινούνται στο χώρο και συνθέτουν τον μικρόκοσμό μας. Αν τους παρατηρήσεις από ψηλά, τους βλέπεις να ζουν για ορισμένα ιδανικά, σκοπούς και στόχους, Επίσης ενδιαφέρονται για τον διπλανό τους ενώ ταυτόχρονα καλλιεργείται ένας τυπικός αλληλοσεβασμός. Η επιρροή του ενός με τον άλλο είναι τεράστια σε ότι έχει να κάνει με πράξεις, ενέργειες, αισθήματα. Αποκτούν ίδιες συνήθειες τρό- πους, σκέψεις. Πότε η αλληλεπίδραση αυτή είναι δημιουργική όταν κινείται ανάμεσα σε καλλιεργημένους χαρακτήρες που ξέρουν τι θέλουν, τι ζητούν και πότε καταστροφική όταν αναπτύσσεται ανάμεσα σε δόλιους, ύπουλους χαρακτήρες, που κοιτάνε το συμφέρον τους, χωρίς ανώτερα ιδανικά και στόχους. Αν πλησιάσεις λίγο πιο κοντά παρατηρείς μια εσωτερική ερήμωση. Τυπικές σχέσεις, με μικρές δόσεις καχυποψίας και δυστυχώς αρκετή κατάκριση. Τέτοια που μοιάζει με μαστίγωμα. Η κρίση δεν είναι δικαίωμα του ανθρώπου, είναι μία αντικοινωνική πράξη. Κανείς δεν γνωρίζει το κίνητρο με το οποίο κάποιος κάνει διάφορες πράξεις. Αυτοί όμως που τις βλέπουν τις κρίνουν λάθος ανάλογα με τα δικά τους προσωπικά δεδομένα. Ας πούμε ένα παράδειγμα: Ένας άντρας αργά το βράδυ στέκεται έξω από ένα σπίτι. Τρεις άνθρωποι τον κοιτούν.

Ο ένας πιστεύει ότι θέλει να κλέψει, ο άλλος λέει πως είναι ύποπτος για πονηρή πράξη, ενώ ο τρίτος κρίνει με αγαθή πρόθεση λέγοντας ότι είναι επισκέπτης και περιμένει κάποιον. Δεν πρέπει λοιπόν να είμαστε περίεργοι ερευνώντας αμέτρητες ώρες τη ζωή των άλλων. Μας αφαιρεί χρόνο από τη διαπίστωση των δικών μας πράξεων. Γι’ αυτό και η κρίση αυτή δεν είναι ποτέ ασφαλής. Ο κρίνων ζημιώνεται και προδίδει το χαρακτήρα του. Όταν κρίνεις τον συνάνθρωπό σου δεν συνειδητοποιείς τη δική σου επάρκεια αλλά και στερείσαι τη δυνατότητα να κερδίζεις από τα θετικά του άλλου αν ξέρεις να τα διακρίνεις. Όταν συνεχώς ασχολείσαι με τις αρνητικές πλευρές του άλλου εμποδίζεις τη δική σου αυτοσυνειδησία. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα είσαι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων με μετριοπάθεια, που αποφεύγει τις συγκρούσεις και προσπαθεί να τα πάει καλά με όλους. Που μέσα του βράζει και δεν εξωτερικεύει την αρνητική άποψη για τους άλλους. Και σας ρωτώ: Μπορούμε να ζήσουμε μόνοι; Πόσες φορές μετά από τέτοιες καταστάσεις είτε σαν κρίνοντες είτε σαν κρινόμενοι δεν θελήσατε να κρυφτείτε σε μια σπηλιά! Μακριά από την κοσμικότητα! Κι ύστερα πάλι συνειδητοποιήσατε πως η ατομικότητα δεν συνάδει με την πορεία της ανθρωπότητας. Ο ένας ο άλλος όλοι μαζί κάνουμε το εμείς. Το εμείς εκπέμπει χαρά! Τo εμείς έχει συγνώμες, τρυφερότητα, άγγιγμα. Το εμείς είναι η βροχή που ποτίζει τη γη. Το εμείς δεν έχει λόγια που πληγώνουν. Έχει κατανόηση της προσωπικότητας του άλλου, του χαρακτήρα του, όπως αυτός διαμορφώθηκε στην πορεία της ζωής ανάλογα με τις αντιξοότητές του. Πάντα πρέπει άλλωστε να τρέφουμε βαθύ σεβασμό για τα δικαιώματα, τις απόψεις και τα αισθήματα του άλλου. Αλήθεια πόση χαρά σε πλημυρίζει όταν δίνεις φιλία, αφοσίωση, χρόνο! Αξίζει τον κόπο να ασχολιόμαστε εκτός από την οικογένειά μας και τον εαυτό μας, με τη γειτονιά μας και τον τόπο μας. Αυτή είναι η ιδανική ισορροπία του εαυτού μας καθήκον. Άρα δεν είναι το μήλο κάτω από τη μηλιά που θα πέσει… αλλά η παγωνιά που θα συναντήσει στο διάβα του. Ο καθένας μας χωριστά έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ζεστασιάς και ενδιαφέροντος γι’αυτούς που αγαπάμε.

Δημοσιεύθηκε Τεύχος 32 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2012

Tatiana Karagiannidou

Κατηγορία Άρθρα Μελών

Τις περισσότερες φορές οι πληροφορίες που προέρχονται από το διαδίκτυο είναι ανώνυμες και ανεξέλεγκτες.

Κατά πολλούς αυτό συνιστά την πρωτοτυπία και τη δυναμική τού ιντερνέτ. Απόπειρες φίμωσής του αλλοιώνουν τη φύση του και περιορίζουν τη χρηστικότητά του. Οι ερευνητές όμως, πριν βασιστούν σε δεδομένα που αντλούν από ιστοσελίδες, θα πρέπει να φιλτράρουν τις πληροφορίες θέτοντας ορισμένα επιστημονικά κριτήρια και αναλαμβάνοντας την ευθύνη των επιλογών τους.
Ίσως το βασικότερο κριτήριο επιλογής είναι η επωνυμία των συγγραφέων και των συντακτών των υπό εξέταση ιστοσελίδων. Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, ο ερευνητής πρέπει να εστιάσει στην ύπαρξη βιβλιογραφίας, στους υπερσυνδέσμους που οδηγούν σε άλλες αξιόπιστες σελίδες και στον τρόπο με τον οποίο προσπέλασε την ιστοσελίδα (εάν ο σύνδεσμος προερχόταν από κάποιο έγκυρο site). Εάν τίποτα από τα παραπάνω δεν υπάρχει, τότε θα πρέπει να αναζητηθούν βιογραφικά στοιχεία του ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας, πραγματικές διευθύνσεις, τηλέφωνα και ηλεκτρονικές διευθύνσεις που λειτουργούν.

Μερικές φορές η αξιοπιστία ενός διαδικτυακού κειμένου κρίνεται από το κατά πόσο πληροί ποιοτικά χαρακτηριστικά του οργανισμού/φορέα που το φιλοξενεί. Κείμενα τα οποία βρίσκονται σε ιστοσελίδες διεθνών, ευρωπαϊκών και κρατικών ιστοσελίδων, σε sites πανεπιστημίων, ηλεκτρονικών επιστημονικών περιοδικών κ.λπ. σε γενικές γραμμές θεωρούνται έγκυρα, ακόμα κι αν δεν αναφέρεται ο συγγραφέας, εφόσον συνάδουν με τη φιλοσοφία του οργανισμού. Ο ερευνητής μπορεί να βεβαιωθεί ότι το κείμενο έχει αυτά τα χαρακτηριστικά συγκρίνοντας την ηλεκτρονική διεύθυνση του κειμένου με του οργανισμού και διακριβώνοντας ότι η θεματολογία του κειμένου σχετίζεται με το γνωστικό αντικείμενο του συγγραφέα. Λιγότερο αξιόπιστα (αλλά όχι αναγκαστικά μη αξιόλογα) είναι κείμενα που βρίσκονται σε προσωπικές ιστοσελίδες ή ιστολόγια.
Παρ’ όλα αυτά, ενδεχομένως κάποια κείμενα που φιλοξενούνται σε διεθνείς φορείς, που είναι έντονα πολιτικοποιημένοι ή απηχούν συγκεκριμένες κοινωνικές απόψεις, μπορεί να μη συνεισφέρουν στην ανεπηρέαστη και ουδέτερη επιστημονική έρευνα, επειδή είναι έντονα πολωμένα προς μια κατεύθυνση. Ο ερευνητής αν ίσως θελήσει να μελετήσει το οικολογικό κίνημα, τα δικαιώματα των γυναικών, τις πολιτικές για τους μετανάστες, την τρομοκρατία κ.λπ., μπορεί να βρεθεί σε έντονα προκατειλημμένες παρουσιάσεις που φιλοξενούνται σε επίσημους διαδικτυακούς τόπους.

Η αμεσότητα και η τεράστια εξάπλωση του διαδικτύου το έχει μετατρέψει σ’ έναν κόσμο προπαγάνδας, διαφημιστικών εκστρατειών και παραπλάνησης. Για παράδειγμα, οι επιχειρήσεις μπορεί να παρουσιάζουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους με τον πλέον θετικό τρόπο ή να συμμετέχουν σε δημοσκοπήσεις και μετρήσεις, των οποίων τα αποτελέσματα είναι αμφισβητήσιμα. Έτσι, μια φαρμακευτική εταιρεία μπορεί να υπερτονίζει τους κινδύνους της κατάθλιψης στο γενικό πληθυσμό για να προωθήσει αντικαταθλιπτικά φάρμακα, μια εταιρεία κινητής τηλεφωνίας ενδεχομένως να αποκρύπτει έρευνες που επισημαίνουν τους κινδύνους της ακτινοβολίας. Πολλές φορές εξτρεμιστικές τάσεις υποκρύπτονται επιμελώς σε ιστοσελίδες με εκπαιδευτικό περιεχόμενο και παιδοφιλικές αποκλίσεις σε ιστοσελίδες με παιδικά βίντεο και κινούμενα σχέδια.
Όταν κάποιος αντλεί πληροφορίες από το διαδίκτυο, θα πρέπει να έχει κατά νου ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί εύκολα να δημοσιεύει σ’ αυτό παραπάνω από μία προσωπικές του απόψεις. Όμως, εφόσον ο συγγραφέας φαίνεται να είναι γνώστης των πηγών στις οποίες παραπέμπει, παρουσιάζει όλες τις πιθανές αντιλήψεις για ένα θέμα και κάνει αναφορές σε γνωστές σχολές σκέψης ή τεχνικές και στην αρχή του άρθρου θέτει τα κριτήρια προσέγγισης ενός θέματος, τότε μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη.

* Ο Ευστράτιος Παπάνης είναι επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Σελίδα 1 από 7

 

Μία σελίδα των Προγραμμάτων Ψυχικής και Κοινοτικής Υγείας του Πανεπιστημίου Αιγαίου

Logo Aegean 0

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…