Edu Seminar's Team - ΣΒΙΕ: Σεμ…

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Σε μια πρωτοποριακή σύμπραξη της ακαδημαϊκότητας με τον επαγγελματισμό και την ευελιξία του ιδιωτικού...

Πανεπιστήμιο Αιγαίου: ΔΩΡΕΑΝ σ…

Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου στo πλαίσιο των Επαγγελματικών Προγραμμάτων Ενδυνάμωσης και Συμβουλευτικής, ανταποκρινόμενο στο αίτημα για...

ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ Τ…

Το Αegean College διοργανώνει δύο καινοτόμα προγράμματα κατάρτισης, που απευθύνονται σε εργαζόμενους στην ψυχική υγεία...

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕ…

Σας καλωσορίζουμε στο επιστημονικό συνέδριο με θέμα: "Συμβουλευτική-Coaching-Διαμεσολάβηση και Διευκόλυνση: Γεφυρώνοντας τις διάφορες για μια...

Ετήσιο Πρόγραμμα: “Επιμόρφωση …

Τα Επαγγελματικά Προγράμματα Ενδυνάμωσης και Συμβουλευτικής του Πανεπιστημίου Αιγαίου ανακοινώνουν την έναρξη της διαδικασίας υποβολής...

ΕΤΗΣΙΑ Σεμινάρια Εισαγωγής στη…

Ανοιχτά Προγράμματα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου Έναρξη: Νοέμβριος 2017 Δίδακτρα: 150 ευρώ Λήξη εγγραφών: 31/10 /2017 Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου στα...

Μοναξιά

Η αρχή της κατ´ επιλογήν μοναξιάς μοιάζει με ελευθερία. Αποτινάσσεις από πάνω σου όλα όσα...

Ζωή

Καλώς ήλθατε στο ηλεκτρονικό παιχνίδι, που λέγεται Ζωή. Θα σας πείσουν με ευκολία πως έχετε ένα...

Μεσημέρι και το επισκεπτήριο τ…

Μεσημέρι και το επισκεπτήριο τελειώνει. Λαθραίοι συγγενείς πασχίζουν να παρατείνουν την παρουσία τους, περικυκλώνουν γιατρούς...

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016 16:37

Αιώνιες Ακροπόλεις

Δύσκολη περίοδος ο Δεκαπενταύγουστος για όσους έχουν εμμονή με την εργασία. Το Δημόσιο, τα μαγαζιά και τα αντανακλαστικά υπολειτουργούν, οι περισσότεροι ματαιώνονται από τις προσδοκίες τους για χαλάρωση ή μελαγχολούν στην επιστροφή, μα πάντα υπάρχουν κι αυτοί, που μένουν πίσω…

Χρόνια τούς παρατηρώ τον Αύγουστο στην Αθήνα…

Τύποι φθαρμένοι από το σύστημα, τις επιλογές τους, από τις συγκυρίες, κάποιοι αποκλίνοντες, άλλοι εριστικοί, φευγάτοι, μερικοί που επέλεξαν ενσυνείδητα τη μοναξιά ή επιλέγησαν από αυτήν, πένητες και αναχωρητές, εγκαταλελειμμένοι και περαστικοί, όλοι θαμώνες μιας πόλης, που φυλλορροεί, που προδίδεται, για να επανέλθει σαν επαναλαμβανόμενος χρησμός μιας Πυθίας περιπλανώμενης και απαξιωμένης μες την ερημιά των δρόμων.

Απέραντοι δρόμοι δίχως διαβάτες και κτίρια υπεροπτικά χωρίς τις φωνές της ζωής, άνθρωποι που υπομένουν τους καύσωνες του χρόνου κι όλα μια οδυνηρή και αμετάκλητη υπενθύμιση της φθοράς και της καρτερίας για αναγέννηση.

Αγαπώ την Αθήνα τον Αύγουστο, εγώ ο γεννημένος σε νησί, όσο μισώ τα αλλοτριωμένα και κίβδηλα και αργυρώνητα τοπία το καλοκαίρι. Κι αγαπώ όλους αυτούς που μένουν πίσω, σαν τα παιδιά που κλαίνε στους γονείς που προπορεύονται, γιατί κουβαλούν ιστορίες ζωής και εμπειρίες πολύτιμες, που σαν κοσμήματα λάμπουν κάτω από τις ανέμελες θερινές ενδυμασίες.

Αλήθεια, αν κάποιος μπορούσε να συλλέξει, σαν τον ώριμο καρπό, αυτά τα σκόρπια βιώματα, αν έσκυβε στις οδούς της πόλης να δρέψει τα πάθη, τον πόνο, τις ελπίδες, το φόβο και τη συγκατάβαση κι αν όλο αυτό γινόταν κρασί γλυκόπιοτο και καλοκαιρινό να μεθά τους πεινασμένους για Παιδεία και Πολιτισμό, πόσες πιο υπέροχες και αιώνιες Ακροπόλεις δεν θα υπήρχαν στην Αθήνα μας; Λουσμένες στο φως των ψυχών, που πέρασαν και θα υπάρξουν, λαξευμένες σε σταθμούς του μετρό και στα καταγώγια από γλύπτες και μύστες του ανθρώπινου θαύματος.

Κατηγορία Λογοτεχνία
Σάββατο, 06 Αυγούστου 2016 18:32

Το άγχος των διακοπών

Γράφει ο Διονύσης Σουρέλης,
Ψυχολόγος, M.Sc., υπ. Διδάκτωρ συμβουλευτικής ψυχολογίας και ψυχοθεραπείας, παν/μίου Middlesex, Λονδίνου
Εκπαιδευτής προγραμμάτων ψυχικής και κοινοτικής υγείας, παν/μίου Αιγαίου.

 

Το άγχος είναι μια (φυσιολογική) ψυχοσωματική αντίδραση σε ερεθίσματα τα οποία ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ως απειλητικά ή απαιτητικά. Ως εκ τούτου, ενεργοποιεί μηχανισμούς των οποίων κύριος σκοπός τους είναι να αφυπνίσουν, να αμυνθούν κι εν τέλει να προστατεύσουν το άτομο από μια ενδεχόμενη απειλή. Σε κάποιους ανθρώπους το άγχος πυροδοτεί πληθώρα ψυχικών και σωματικών συμπτωμάτων (όπως οι επίμονες σκέψεις, σωματική ένταση, πόνους κλπ.) όσο και συναισθημάτων (θυμός, απογοήτευση, φόβος θλίψη κλπ.)

Όπως καταλαβαίνουμε το ζήτημα της οντότητας του άγχους είναι τόσο πολύ-παραγοντικό όσο και πολύπλοκο. Αυτό από την μια σημαίνει πως μπορούμε να το συναντήσουμε παντού και από την άλλη πως μπορούμε να το πλαισιώσουμε (και να το μελετήσουμε) με ποικίλους τρόπους. Στο κείμενο αυτό θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το άγχος, που πολλοί άνθρωποι βιώνουν, κατά τη διάρκεια των διακοπών τους.

Καταρχάς να υπενθυμίσουμε πως το άγχος είναι μια φυσιολογική αντίδραση. Θα μπορούσαμε να πούμε πως μας δίνει ένα «μήνυμα» το οποίο καλούμαστε να ακούσουμε. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε πως δεν χρειάζεται πάντα να εξηγούμε εις βάθος το «μήνυμα» του άγχους. Συχνά ο λαβύρινθος των εξηγήσεων μπορεί να προκαλέσει ακόμα εντονότερη αίσθηση του στρες και κάποιες φορές ο χρόνος και ο χώρος δεν είναι ιδανικός (ή αρκετός) για ενδεχόμενες και πολύπλοκες σκέψεις και επιλύσεις. Επίσης ορισμένες φορές ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα είδος άγχους που απλά «υπάρχει». Αυτό μπορεί να είναι άγχος αποφόρτισης (μετά από περιόδους έντονων δυσκολιών) ή απλά κομμάτι της ύπαρξης μας (υποσυνείδητο ή ασυνείδητο άγχος που συνδέεται με πολύ βαθύτερες εσωτερικές διεργασίες).

Ένας εκ των βασικών λόγων του στρες των διακοπών είναι η έντονη προσδοκία να περάσουμε καλά. Συχνά, οι σκληρές απαιτήσεις της καθημερινότητας συρρικνώνουν τον διαθέσιμο χρόνο των διακοπών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει έντονη προσδοκία να προκαλέσουμε τις συνθήκες που θα μας κάνουν να περάσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα. Αυτό φυσικά δεν είναι λάθος. Παρ ‘όλα αυτά υπάρχουν διάφοροι λειτουργικοί τρόποι για να προσπαθούμε να προκαλέσουμε τα ερεθίσματα και να προετοιμάσουμε τις συνθήκες. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να υπενθυμίσουμε και να προετοιμάσουμε τη σκέψη μας πως το σώμα και ο νους μας θα υποστούν αλλαγές. Αυτό είναι εύλογο καθώς θα αλλάξουν οι συνήθειες της καθημερινής μας ρουτίνας. Αλλαγή των ερεθισμάτων σημαίνει αλλαγή των αντιδράσεων (είτε του σώματος είτε του νου και κατά συνέπεια της συμπεριφοράς). Είναι δύσκολο για το σώμα μας να αντιδράσει άμεσα στις νέες συνθήκες όταν το έχουμε «προγραμματίσει» (και πιέσει) να δρα κάτω από ένα συγκεκριμένο μοτίβο για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να «αγκαλιάσουμε» το άγχος αυτό, να το ερμηνεύσουμε ως φυσιολογικό, και να μας δώσουμε τον κατάλληλο χρόνο και χώρο να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες. Για να το επιτύχουμε αυτό θα πρέπει να διερευνήσουμε και να συναντήσουμε τις πραγματικές μας ανάγκες (π.χ. αν θέλουμε να κοιμηθούμε περισσότερο, να ακολουθήσουμε έναν πιο χαλαρό τρόπο ζωής, να έχουμε ένα πλάνο διακοπών ή αντίθετα να βγούμε περισσότερο, να μην έχουμε συγκεκριμένο πρόγραμμα, να μην διακόπτουμε διαδικασίες που μας αρέσουν μόνο και μόνο επειδή είχαμε προγραμματίσει κάτι άλλο κλπ.).

Φυσικά οι διακοπές συχνά περιλαμβάνουν και τις προσδοκίες σημαντικών (ή μη) άλλων. Οι σύντροφοι, τα παιδιά, οι φίλοι έχουν τις δικές τους ανάγκες τις οποίες καλούμαστε (ή μας καλούν) να προσεγγίσουμε. Το κομμάτι των ανθρώπινων σχέσεων είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο και φυσικά δεν μπορεί να αναλυθεί σε λίγες γραμμές. Παρ ‘όλα αυτά, η λέξη κλειδί είναι η «επικοινωνία». Καλούμαστε να βρούμε τον τρόπο να επικοινωνήσουμε εποικοδομητικά προκειμένου να διαχειριστούμε τον χρόνο, τις ανάγκες μας, τα όρια και τους περιορισμούς μας. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι οι άνθρωποι γύρω μας δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν τις πραγματικές μας ανάγκες. Θα πρέπει λοιπόν να τις εκφράσουμε και να τους ζητήσουμε ευγενικά να τις λάβουν υπόψιν τους. Έπειτα θα ακούσουμε τις δικές τους και θα προσπαθήσουμε να βρούμε κάτι που θα ικανοποιήσει και τις δύο πλευρές. Έτσι κι αλλιώς πάντα θα υπάρχουν περιορισμοί. Κάποιοι πιθανώς πιο ελεγχόμενοι, κάποιοι άλλοι όμως προερχόμενοι από εξωτερικούς (και μη ελεγχόμενους από εμάς) παράγοντες (π.χ. ασθένειες, οικονομική κατάσταση κλπ.). Η λύση για τους περιορισμούς που (πάντα) θα προκύπτουν προέρχεται πάλι από την επικοινωνία και την διαχείριση που θα επιλέξουμε να προκύψει.

Ας συσχετίσουμε τις σχέσεις με έναν «χορό». Ο χορός χρειάζεται συγχρονισμό, χρειάζεται το ταίρι σου να κάνει ένα βήμα πίσω εκεί που κάνεις εσύ κάνεις ένα βήμα μπροστά (και το αντίστροφο). Οι διαφωνίες είναι υγιές μέρος της επικοινωνίας, δεν χρειάζεται όμως να παίρνουν την διάσταση «καυγάδων» ή κουραστικών διαπληκτισμών. Οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να βρίσκουμε τρόπους εποικοδομητικής επικοινωνίας αν νιώσουμε ασφαλείς, αποδεκτοί και ευπρόσδεκτοι. Καλό θα ήταν λοιπόν να μοιραζόμαστε τις διακοπές μας με ανθρώπους που γνωρίζουμε ότι έχουν τα χαρακτηριστικά και την διάθεση να συζητούμε και να βρίσκουμε μαζί τις λύσεις. Η αποδοχή των αναγκών των άλλων και ο συγχρονισμός τους με τις δικές μας είναι σίγουρα μια επίπονη διαδικασία. Μην ξεχνάτε όμως πως οι περισσότερες διαδικασίες που μας εξελίσσουν και κάνουν τις σχέσεις μας ποιοτικότερες είναι επίπονες.

Κατηγορία Άρθρα Μελών

Ποτέ δεν υπήρξαμε έθνος με κουλτούρα διακοπών, αν και τουριστική χώρα. Οι προπάτορές μας δεν είχαν ούτε την πολυτέλεια ούτε τη διάθεση. Αστική η ανάγκη αυτή, εξάλλου. Οι καιροί κύκλους κάνουν και έτσι μένουμε φέτος με τη θέληση να εκδράμουμε, χωρίς επαρκείς πόρους, όμως, και με την απειλή της αβεβαιότητας να επικρέμαται σε κάθε νοικοκυριό.

Υπάρχουν οικονομικές λύσεις: Έγκαιρος προγραμματισμός, πακέτα ευκαιρίας, επίσκεψη στον τόπο καταγωγής, προορισμοί στην ενδοχώραμε μικρό κόστος, εναλλακτικές διαδρομές, ολιγοήμερες αποδράσεις, φιλικά σπίτια. Η σχέση του Ελληνα με την επαρχία δεν διακόπηκε ποτέ, απλά μεταφέρθηκε με τραγελαφικές ενίοτε εκδοχές στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Το ερώτημα πάντως παραμένει: Διακοπές από τι.. Η κρίση μας ακολουθεί μαζί με τις ευρεσιτεχνίες των πολιτικών για αφαίμαξη. Η προπαγάνδα σύνορα δεν έχει και οι πομφόλυγες των τηλε-αστέρων και των μεγαλοπρεπών σχολιάζονται με την ίδια θέρμη παντού.Όπως και η επιρροή του Διαδικτύου, νοηματοδοτεί πλέον την κοινωνικότητα και την επικοινωνία. Αγανακτισμένοι έφηβοι ερμηνεύουν την οικογενειακή περιπέτεια ως άχθος, μεγάλα και μικρά παιδιά με κινητά, tablets και υπολογιστές ψάχνουν απεγνωσμένα για σήμα. Είμαστε διαρκώς πια δικτυωμένοι, ζούμε παράλληλες πραγματικότητες, μεταφέρουμε τη συμβολική μας ουτοπία παντού.

Οι ανάγκες που δημιούργησαν την επιθυμία για διακοπές διατηρούνται, αλλά ο τρόπος έκφρασης τους εκφυλίζεται ή επαναπροσδιορίζεται. Η σταθερότητα των αναφορών μας είναι μία βασική προϋπόθεση: Επαγγελματική, οικογενειακή, κοινωνική και οικονομική ζωή πρέπει να μην βρίσκονται υπό αίρεση, ώστε η απομάκρυνση από αυτές για ένα μικρό διάστημα να είναι επιβεβλημένη. Όταν τα πάντα κλυδωνίζονται, οι διακοπές και η σημασία τους υποβαθμίζονται.

Σύμφωνα με τις έρευνες η προσμονή, η εμπειρία και οι αναμνήσεις είναι τρεις ψυχολογικές μεταβλητές που επηρεάζουν τη στάση μας απέναντι στις διακοπές. Συνηθέστερα το στάδιο της προσμονής, όσο και αν αυτό ακούγεται περίεργο, είναι το καθοριστικότερο, αλλά και το πιο ευχάριστο από τα υπόλοιπα δύο. Το πρόβλημα ξεκινά όταν οι ελπίδες υπερβαίνουν τις δυνατότητες και όταν η πραγματικότητα υπολείπεται της φαντασίας: Κουνούπια, ανεπαρκή ξενοδοχεία, εγκαύματα από τον ήλιο, μέλη της οικογένειας με διαφορετική αντίληψη για τις ιδανικές στιγμές χαλάρωσης, καυγάδες, συνωστισμός, πενιχρά οικονομικά, καθώς και μια επίπλαστη κουλτούρα περιπέτειας είναι δυνατόν να διαταράξουν και να διασκεδάσουν τις επιθυμίες, οδηγώντας στη ματαίωση και την εξάντληση. Μερικές φορές οι πιθανές αναποδιές αποτελούν τις καλύτερες αναμνήσεις και πηγή για ατέλειωτες αφηγήσεις κατά την επιστροφή, αλλά το πρόβλημα είναι ότι αυτό δεν γίνεται αντιληπτό τη στιγμή που οι αντιξοότητες ταλανίζουν τους παραθεριστές: Κατά το στάδιο της ανάμνησης οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να εξιδανικεύουν τα θετικά στοιχεία των διακοπών τους και να υποβαθμίζουν τα αρνητικά. Οι επιστήμονες αποκαλούν το φαινόμενο αυτό ιδεατή μνήμη. Περιγράφει την αποσύνδεση των αναμνήσεων από τα συνοδευτικά συναισθήματα και εξηγεί γιατί οι περισσότεροι θεωρούν τις διακοπές ευχάριστες, ενώ ίσως δεν τις βίωσαν ως τέτοιες. Αργότερα, παρατηρείται η τάση περιφραστικής περιγραφής τους: Αυτές ήταν οι διακοπές που κόντεψα να πνιγώ, η τότε που γνώρισα τη σύζυγό μου. Το συμπέρασμα σε κάθε περίπτωση είναι ότι η αναμονή και η ανάμνηση, περισσότερο από τις ίδιες τις διακοπές, είναι τα ισχυρότερα αναλγητικά, που μας ωθούν να σχεδιάζουμε τις επόμενες εξορμήσεις μας.

Κατά τη διάρκεια των διακοπών πολλοί εργαζόμενοι, υπό την πίεση του να περάσουν οπωσδήποτε ευχάριστα, επιτείνουν το άγχος τους, με αποτέλεσμα να μην απολαμβάνουν τις μικρές στιγμές και να κοιτούν απελπισμένοι τις μέρες να ξοδεύονται, χωρίς η πολυπόθητη ευχαρίστηση να επέρχεται. Οι περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι οι μεγαλύτερες διακοπές δεν είναι και οι καλύτερες. Αντίθετα, τα περισσότερα θετικά συναισθήματα αναδύονται, όταν έχουν σχεδιαστεί μικρές εξορμήσεις. Η εναλλαγή των στιγμών χαλάρωσης στις βραχυπρόθεσμες διακοπές με την ολιγοήμερη επιστροφή στην πραγματικότητα οξύνει την αντίθεση και οδηγεί τους ανθρώπους να εκτιμούν περισσότερο τον ελεύθερο τους χρόνο.
Πολλοί λίγοι καταφέρνουν να πετύχουν θεαματικές αλλαγές κατά την περίοδο των διακοπών, ενώ αντίθετα οι περισσότεροι μεταφέρουν αυτούσιες τις συνήθειες και το άγχος τους στη νέα τοποθεσία. Οι ψυχολογικές αυτές αποσκευές, ειδικά των εργασιομανών, οδηγούν σε εμμονές και ιδεοληψίες που αναστέλλουν την ηδονή: Ψυχαναγκαστικές προσωπικότητες, που πανικοβάλλονται εάν δεν έχουν μεταφέρει όλη την οικοσκευή στις αποσκευές, που φρίττουν με την ιδέα πως δεν θα είναι εφικτή η ευρυζωνική σύνδεση στο απόμερο μέρος που θα επισκεφθούν, που νιώθουν προδομένοι από το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας και απογοητευμένοι από την έλλειψη καταστήματος καλλυντικών στο παραμεθόριο νησί, απλώς ψάχνουν μια πρόφαση να μείνουν σπίτι τους και να αντισταθούν μέχρις εσχάτων στην αλλαγή. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι άντρες απολαμβάνουν τις διακοπές λιγότερο σε σύγκριση με τις γυναίκες και θα ήταν προθυμότεροι να τις τερματίσουν και να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Οι γυναίκες συνδέουν το ύψος των χρημάτων που ξοδεύουν για διακοπές με την προσμονή της ευχαρίστησης που θα αντλήσουν.

H κατάθλιψη αμέσως μετά τη λήξη των διακοπών, συμβαίνει επειδή οι περισσότεροι δεν μπορούν να ενσωματώσουν τις νεοαποκτηθείσες από τις διακοπές εμπειρίες στην καθημερινότητα τους και μεμψιμοιρούν αναλογιζόμενοι αυτά που έχασαν. Οι Fritz και Sonnentag (2006) ανακάλυψαν ότι η διαρκής ενασχόληση με εργασιακά ζητήματα κατά τη διάρκεια των διακοπών μειώνει την ευχαρίστηση που προέρχεται από αυτές. Συγκεκριμένα, ο αναμενόμενος φόρτος εργασίας κατά την επιστροφή συσχετίζεται άμεσα με το άγχος και την ένταση.

Η σύγχρονη καταναλωτική εποχή έχει επιβάλει μία άνευ προηγουμένου τυποποίηση στο στυλ των διακοπών. Ο αστικός πληθυσμός βομβαρδιζόμενος από τις διαφημίσεις και τα life style περιοδικά, προσπαθεί να προσαρμόσει τις διακοπές του στις επιταγές της κοσμικής ζωής και όχι στη προσωπικότητα του με ολέθρια αποτελέσματα: τα πρότυπα βασίζονται στον άκρατο καταναλωτισμό και ευδαιμονισμό, ο οποίος απαιτεί ισχυρό οικονομικό υπόβαθρο.
Μπορούμε να διακρίνουμε δύο βασικούς τύπους παραθεριστών : τον οργανωτικό, ο οποίος αντλεί ευχαρίστηση από τον προσεχτικό σχεδιασμό των διακοπών και που προσπαθεί να προβλέψει κάθε πιθανή λεπτομέρεια και τον αυθόρμητο – περιπετειώδη τύπο, που αρέσκεται να αντιμετωπίζει ακραίες και απρόβλεπτες καταστάσεις. Σε κάθε περίπτωση η σύγκρουση επέρχεται εάν αυτοί οι δύο τύποι αποφασίζουν να πάνε από κοινού διακοπές. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η έννοια των διακοπών δεν υπήρχε μέχρι τα πρόσφατα χρόνια στο συλλογικό υποοσυνείδητο του λαού, αλλά επεβλήθη από τον αστικό τρόπο ζωής και τα ΜΜΕ. Στην πραγματικότητα, οι διακοπές πρέπει να κατανέμονται καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και να μην συσχετίζονται με συγκεκριμένες τουριστικές περιοχές και modus vivendi. Το τελικό ζητούμενο είναι η ευτυχία και ειδικότερα η υποκειμενική αντίληψη της, η οποία δε συνδέεται αναγκαστικά με την αλλαγή του τρόπου ζωής.

Συμβουλές:
-Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες από τις διακοπές
-Να μένετε σε επαφή με τα αληθινά αισθήματα και επιθυμίες σας. Εκφράστε τα ελέυθερα.
-Χρησιμοποιείστε τμήματα του εγκεφάλου σας, που δεν αξιοποιούνται κανονικά το υπόλοιπο έτος. Αυτό το επιτυγχάνετε με το να ανακλύψετε και να ασχολειθείτε με δραστηριότητες, που δεν βρίσκονται στο καθημερινό ρεπερτόριό σας. Εάν οι διακοπές σας ενέχουν το στοιχείο του πρωτόφνωρου και της πρόκλησης, η εξουθένωση από αυτές είναι μικρότερη.
-Επιδιώξτε να διαθέτετε προσωπικό χρόνο για χαλάρωση
-Πληροφορηθείτε για την ιστορία και τα πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής που θα επισκεφθείτε. Να έχεστε σε επαφή με τους ντόπιους.
-Διαβάστε ένα βιβλίο και αποφύγετε την τηλεόραση και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
-Ακούστε πολλή μουσική
-Ανάλογα με την προσωπικότητά σας, είτε επιδιώξτε να κάνετε διαφορετικά πράγματα από αυτά που έχετε συνηθίσει είτε μεταφέρετε τις συνήθειες σας, αλλά σε χαλαρότερους ρυθμούς..
-Κάντε νέες γνωριμίες
-Μην προβείτε σε έξοδα, που υπερβαίνουν τις δυνατότητές σας
-Μην επαναπαυθείτε ότι οι διακοπές μπορούν να σας αποζημιώσουν για το υπόλοιπο έτος.
-Μην ακολουθείτε τη μόδα.Επιλέξτε προορισμούς, που δεν απευθύνονται στη μάζα
-Αποκοπείτε από όλα όσα σας αγχώνουν.Αποσυνδεθείτε με κάθε τρόπο και ξεχάστε τα εμάιλ, τα κινητά, την εργασία. Μεριμνάτε μόνο για τη σημερινή μέρα και όχι για το αύριο. Ενημερώστε τους φίλους και τον προιστάμενο ότι δεν θα είστε διαθέσιμοι για την περίοδο των διακοπών.
-Επιδιώξτε τη φυσική άσκηση.
-Επιλέξτε ένα αργό μέσο μεταφοράς, για να σας μετφέρει στον προορισμό σας. Αυτό σας δίνει τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσετε ότι φεύγετε.
-Μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από το πέρας των διακοπών τα επίπεδα της πίεσης και του άγχους θα έχουν επανέλεθει στα προγενέστερα επίπεδα. Κρατήστε στην εργασία σας τις αναμνήσεις και τις φωτογραφίες από τις εξορμήσεις σας.

Δρ Ευστράτιος Παπάνης, Ακαδημία των Πολιτών

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…