Πρωτοποριακά Προγράμματα Ψυχικ…

Μοριοδοτούμενα Επαγγελματικά Προγράμματα Ψυχικής Υγείας Ιουνίου 2020 Πρωτοποριακά Προγράμματα με διπλή επιλογή: Δωρεάν για την γνώση Ή Με...

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΕΤΗΣΙΟΥ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ…

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΗΣ & ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ  ΥΓΕΙΑΣ Επιστημονικά Υπεύθυνος: Ευστράτιος Παπάνης, Μόνιμος Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου...

Δωρεάν επιμόρφωση για πολίτες …

Αξιοποιήστε τις ατελείωτες ώρες περιορισμού με ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΕΝΔΥΝΑΜΩΘΕΙΤΕ ψυχολογικά με την ένταξη σας...

ΦΟΡΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ …

Αξιοποιήστε τις ατελείωτες ώρες περιορισμού με ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΕΝΔΥΝΑΜΩΘΕΙΤΕ ψυχολογικά με την ένταξη σας...

Σύντομο Ερωτηματολόγιο σχετικά…

Το ερωτηματολόγιο αποτελεί μια βασική και γρήγορη προσπάθεια καταγραφής των στάσεων του γενικού πληθυσμού σχετικά...

ΕΤΗΣΙΟ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ …

ΕΤΗΣΙΟ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΨΥΧΟΛΟΓΙΑ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ (436 ΩΡΩΝ) Τα Προγράμματα Ψυχικής και Κοινοτικής Υγείας...

ΜΗΝΙΑΙΟ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ…

Τα Προγράμματα Ψυχικής και Κοινοτικής Υγείας του ΚΕΔΙΒΙΜ του Πανεπιστημίου Αιγαίου ανακοινώνουν την έναρξη της...

Συνεργασίες/συμπράξεις με ιδιω…

Τα Προγράμματα Ψυχικής και Κοινοτικής Υγείας του Πανεπιστημίου Αιγαίου στα πλαίσια των ερευνητικών, επιμορφωτικών και...

ΕΤΗΣΙΟ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:…

Τα Προγράμματα Ψυχικής και Κοινοτικής Υγείας του ΚΕΔΙΒΙΜ του Πανεπιστημίου Αιγαίου ανακοινώνουν την έναρξη της...

Τρίτη, 09 Αυγούστου 2016 13:12

Διαζύγιο και Παιδιά

Γράφει ο Διονύσης Σουρέλης,Ψυχολόγος, M.Sc., υπ. Διδάκτωρ συμβουλευτικής ψυχολογίας και ψυχοθεραπείας,
παν/μίου Middlesex, Λονδίνου. Εκπαιδευτής προγραμμάτων ψυχικής και κοινοτικής υγείας, παν/μίου Αιγαίου.

Το διαζύγιο είναι και αυτό ένα κομμάτι των ανθρώπινων σχέσεων, μέρος της οικογενειακής πραγματικότητας και φυσικά αποτελεί δικαίωμα των συντρόφων να το επιλέξουν. Οι συνθήκες χωρισμού ενός ζευγαριού διαφέρουν όπως διαφέρουν και τα στοιχεία της προσωπικότητας των ανθρώπων που πρέπει να τον διαχειριστούν. Όλοι αυτοί οι λόγοι καθιστούν το διαζύγιο μια πολυπαραγοντική διαδικασία που γίνεται ακόμα πιο πολύπλοκη όταν υπάρχουν ανήλικα παιδιά.

Μια λέξη κλειδί που θα μπορούσε να μας βοηθήσει είναι η ευθύνη και η ανάληψη της. Και οι δυο γονείς έχουν την υποχρέωση να είναι υπεύθυνοι για την ψυχική και σωματική υγεία των ανήλικων παιδιών τους και κατά συνέπεια θα έπρεπε να δρουν και να θέτουν τις προτεραιότητες τους σε σχέση με αυτή. Ένα διαζύγιο -και ως διαδικασία αλλά και ως ουσία- μπορεί να προκαλέσει στα παιδιά ποικίλα συναισθήματα και αντιδράσεις. Για παράδειγμα, το άγχος του αποχωρισμού κάποιου γονέα ή της συνεκτικότητας της οικογένειας, ο φόβος κατά τη διάρκεια πιθανών καυγάδων (που περιέχουν λεκτική ή σωματική βία), ο θυμός απέναντι σε κάποιον γονέα (ή και στους δύο) που το παιδί θα θεωρήσει υπεύθυνο για την διάλυση της σχέσης και κατά συνέπεια η θλίψη που μπορεί ακολουθήσει όλων αυτών είναι κάποια από αυτά.

Έτσι λοιπόν, η ποιότητα ζωής καθώς και η σωματική και ψυχική υγεία των ανήλικων παιδιών, θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για τους γονείς. Ως πιο ώριμοι και ως ενήλικες πρέπει να βρουν ένα τρόπο να χτίσουν μια διαφορετικού τύπου σχέση με τον/την πρώην σύντροφο τους προς όφελος των παιδιών τους. Η σχέση αυτή θα πρέπει να δουλευτεί πάνω σε νέες βάσεις (μην ξεχνάμε ότι και οι δύο παραμένουν γονείς, άσχετα με το αν έχουν επιλέξει να χωρίσουν ως ζευγάρι) έτσι ώστε να είναι τουλάχιστον ανοιχτή σε συζητήσεις που θα έχουν ως στόχο την κοινή αλλά και σύμφωνη διαχείριση της φροντίδας των παιδιών.

Παρ’όλα αυτά πρέπει να επισημάνουμε πώς υπάρχουν πολλοί τρόποι διαχείρισης ενός διαζυγίου που σχετίζεται με ανήλικα παιδιά (κάθε ηλικίας), καθώς επίσης υπάρχουν πολλοί ειδικοί επαγγελματίες υγείας που θα μπορούσαν να βοηθήσουν εφόσον το ζευγάρι επιθυμεί μια επιστημονική προσέγγιση φροντίδας.

Κατηγορία Άρθρα Μελών
Σάββατο, 06 Αυγούστου 2016 18:32

Το άγχος των διακοπών

Γράφει ο Διονύσης Σουρέλης,
Ψυχολόγος, M.Sc., υπ. Διδάκτωρ συμβουλευτικής ψυχολογίας και ψυχοθεραπείας, παν/μίου Middlesex, Λονδίνου
Εκπαιδευτής προγραμμάτων ψυχικής και κοινοτικής υγείας, παν/μίου Αιγαίου.

 

Το άγχος είναι μια (φυσιολογική) ψυχοσωματική αντίδραση σε ερεθίσματα τα οποία ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ως απειλητικά ή απαιτητικά. Ως εκ τούτου, ενεργοποιεί μηχανισμούς των οποίων κύριος σκοπός τους είναι να αφυπνίσουν, να αμυνθούν κι εν τέλει να προστατεύσουν το άτομο από μια ενδεχόμενη απειλή. Σε κάποιους ανθρώπους το άγχος πυροδοτεί πληθώρα ψυχικών και σωματικών συμπτωμάτων (όπως οι επίμονες σκέψεις, σωματική ένταση, πόνους κλπ.) όσο και συναισθημάτων (θυμός, απογοήτευση, φόβος θλίψη κλπ.)

Όπως καταλαβαίνουμε το ζήτημα της οντότητας του άγχους είναι τόσο πολύ-παραγοντικό όσο και πολύπλοκο. Αυτό από την μια σημαίνει πως μπορούμε να το συναντήσουμε παντού και από την άλλη πως μπορούμε να το πλαισιώσουμε (και να το μελετήσουμε) με ποικίλους τρόπους. Στο κείμενο αυτό θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το άγχος, που πολλοί άνθρωποι βιώνουν, κατά τη διάρκεια των διακοπών τους.

Καταρχάς να υπενθυμίσουμε πως το άγχος είναι μια φυσιολογική αντίδραση. Θα μπορούσαμε να πούμε πως μας δίνει ένα «μήνυμα» το οποίο καλούμαστε να ακούσουμε. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε πως δεν χρειάζεται πάντα να εξηγούμε εις βάθος το «μήνυμα» του άγχους. Συχνά ο λαβύρινθος των εξηγήσεων μπορεί να προκαλέσει ακόμα εντονότερη αίσθηση του στρες και κάποιες φορές ο χρόνος και ο χώρος δεν είναι ιδανικός (ή αρκετός) για ενδεχόμενες και πολύπλοκες σκέψεις και επιλύσεις. Επίσης ορισμένες φορές ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα είδος άγχους που απλά «υπάρχει». Αυτό μπορεί να είναι άγχος αποφόρτισης (μετά από περιόδους έντονων δυσκολιών) ή απλά κομμάτι της ύπαρξης μας (υποσυνείδητο ή ασυνείδητο άγχος που συνδέεται με πολύ βαθύτερες εσωτερικές διεργασίες).

Ένας εκ των βασικών λόγων του στρες των διακοπών είναι η έντονη προσδοκία να περάσουμε καλά. Συχνά, οι σκληρές απαιτήσεις της καθημερινότητας συρρικνώνουν τον διαθέσιμο χρόνο των διακοπών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει έντονη προσδοκία να προκαλέσουμε τις συνθήκες που θα μας κάνουν να περάσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα. Αυτό φυσικά δεν είναι λάθος. Παρ ‘όλα αυτά υπάρχουν διάφοροι λειτουργικοί τρόποι για να προσπαθούμε να προκαλέσουμε τα ερεθίσματα και να προετοιμάσουμε τις συνθήκες. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να υπενθυμίσουμε και να προετοιμάσουμε τη σκέψη μας πως το σώμα και ο νους μας θα υποστούν αλλαγές. Αυτό είναι εύλογο καθώς θα αλλάξουν οι συνήθειες της καθημερινής μας ρουτίνας. Αλλαγή των ερεθισμάτων σημαίνει αλλαγή των αντιδράσεων (είτε του σώματος είτε του νου και κατά συνέπεια της συμπεριφοράς). Είναι δύσκολο για το σώμα μας να αντιδράσει άμεσα στις νέες συνθήκες όταν το έχουμε «προγραμματίσει» (και πιέσει) να δρα κάτω από ένα συγκεκριμένο μοτίβο για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να «αγκαλιάσουμε» το άγχος αυτό, να το ερμηνεύσουμε ως φυσιολογικό, και να μας δώσουμε τον κατάλληλο χρόνο και χώρο να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες. Για να το επιτύχουμε αυτό θα πρέπει να διερευνήσουμε και να συναντήσουμε τις πραγματικές μας ανάγκες (π.χ. αν θέλουμε να κοιμηθούμε περισσότερο, να ακολουθήσουμε έναν πιο χαλαρό τρόπο ζωής, να έχουμε ένα πλάνο διακοπών ή αντίθετα να βγούμε περισσότερο, να μην έχουμε συγκεκριμένο πρόγραμμα, να μην διακόπτουμε διαδικασίες που μας αρέσουν μόνο και μόνο επειδή είχαμε προγραμματίσει κάτι άλλο κλπ.).

Φυσικά οι διακοπές συχνά περιλαμβάνουν και τις προσδοκίες σημαντικών (ή μη) άλλων. Οι σύντροφοι, τα παιδιά, οι φίλοι έχουν τις δικές τους ανάγκες τις οποίες καλούμαστε (ή μας καλούν) να προσεγγίσουμε. Το κομμάτι των ανθρώπινων σχέσεων είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο και φυσικά δεν μπορεί να αναλυθεί σε λίγες γραμμές. Παρ ‘όλα αυτά, η λέξη κλειδί είναι η «επικοινωνία». Καλούμαστε να βρούμε τον τρόπο να επικοινωνήσουμε εποικοδομητικά προκειμένου να διαχειριστούμε τον χρόνο, τις ανάγκες μας, τα όρια και τους περιορισμούς μας. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι οι άνθρωποι γύρω μας δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν τις πραγματικές μας ανάγκες. Θα πρέπει λοιπόν να τις εκφράσουμε και να τους ζητήσουμε ευγενικά να τις λάβουν υπόψιν τους. Έπειτα θα ακούσουμε τις δικές τους και θα προσπαθήσουμε να βρούμε κάτι που θα ικανοποιήσει και τις δύο πλευρές. Έτσι κι αλλιώς πάντα θα υπάρχουν περιορισμοί. Κάποιοι πιθανώς πιο ελεγχόμενοι, κάποιοι άλλοι όμως προερχόμενοι από εξωτερικούς (και μη ελεγχόμενους από εμάς) παράγοντες (π.χ. ασθένειες, οικονομική κατάσταση κλπ.). Η λύση για τους περιορισμούς που (πάντα) θα προκύπτουν προέρχεται πάλι από την επικοινωνία και την διαχείριση που θα επιλέξουμε να προκύψει.

Ας συσχετίσουμε τις σχέσεις με έναν «χορό». Ο χορός χρειάζεται συγχρονισμό, χρειάζεται το ταίρι σου να κάνει ένα βήμα πίσω εκεί που κάνεις εσύ κάνεις ένα βήμα μπροστά (και το αντίστροφο). Οι διαφωνίες είναι υγιές μέρος της επικοινωνίας, δεν χρειάζεται όμως να παίρνουν την διάσταση «καυγάδων» ή κουραστικών διαπληκτισμών. Οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να βρίσκουμε τρόπους εποικοδομητικής επικοινωνίας αν νιώσουμε ασφαλείς, αποδεκτοί και ευπρόσδεκτοι. Καλό θα ήταν λοιπόν να μοιραζόμαστε τις διακοπές μας με ανθρώπους που γνωρίζουμε ότι έχουν τα χαρακτηριστικά και την διάθεση να συζητούμε και να βρίσκουμε μαζί τις λύσεις. Η αποδοχή των αναγκών των άλλων και ο συγχρονισμός τους με τις δικές μας είναι σίγουρα μια επίπονη διαδικασία. Μην ξεχνάτε όμως πως οι περισσότερες διαδικασίες που μας εξελίσσουν και κάνουν τις σχέσεις μας ποιοτικότερες είναι επίπονες.

Κατηγορία Άρθρα Μελών
Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…