Συμβουλευτική Εκπαίδευση και Ε…

Τα Προγράμματα Συμβουλευτικής και Επαγγελματικής Ενδυνάμωσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου ανακοινώνουν την έναρξη του πρώτου Θερινού...

ΕΤΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ "ΠΑΝΕΠΙΣ…

Τα Προγράμματα Συμβουλευτικής και Επαγγελματικής Ενδυνάμωσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου ανακοινώνουν την έναρξη της διαδικασίας υποβολής...

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΗΜΕ…

Παρακαλούμε επιλέξτε το ακαδημαϊκό έτος κατά το οποίο παρακολουθήσατε το σεμινάριο καθώς και τις ώρες...

Επαγγελματικά Προγράμματα Πανε…

Τα Προγράμματα Συμβουλευτικής και Επαγγελματικής Ενδυνάμωσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου ανακοινώνουν την έναρξη της διαδικασίας υποβολής...

Πανεπιστήμιο Αιγαίου: Πρόσκλησ…

Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος για το ΘΕΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ στο ΠΛΩΜΑΡΙ της ΛΕΣΒΟΥ 19-26 Ιουνίου 2019 Εκδήλωση ενδιαφέροντος:http://bit.ly/2uy2kUF...

Εναρκτήριες Επισημάνσεις: Επαγ…

Εναρκτήριες Επισημάνσεις Το Πανεπιστήμιο ΑιγαίουΙδρύθηκε το 1984 και σήμερα, τριάντα πέντε χρόνια μετά, λειτουργεί με 17...

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ: ΕΝΑΣ ΚΑΙ…

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ Κέντρο διά βίου Μάθησης Προγράμματα Συμβουλευτικής και Επαγγελματικής Ενδυνάμωσης ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΜΕΧΡΙ 31/03/2019 ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΣ ΘΕΣΜΟΣ...

Αναλυτική Παρουσίαση 35 Επαγγε…

Πρόσκληση υποβολής αιτήσεων Τα Επαγγελματικά Προγράμματα Ενδυνάμωσης και Συμβουλευτικής του Πανεπιστημίου Αιγαίου ανακοινώνουν την έναρξη της...

Σύγχρονες Έρευνες Παιδοψυχολογ…

Σύγχρονες Έρευνες Παιδοψυχολογίας   Το παρόν βιβλίο ‘Σύγχρονες Έρευνες στην Παιδοψυχολογία: Θεωρία και Πρακτικές’ προσφέρει μια εις...

Μ’ αυτά που έχεις (ξεχώρισέ τα) και τα άλλα που θάρθουν (κράτησέ τα) Φοβέρισε την αδυ- ναμία σου.

Τον θλιβερό της ψυχής σου μαρασμό. χαιρέτησε, παντοτινό χαιρετισμό. Το Άπειρο αγκάλιασε. Μάθε να τραγουδάς και με τη ζωή σου μάθε να αγαπιέσαι. (Νατάσα Καράπαππα)
Πού γίνονται αγαπητοί γονείς τα μεγαλύτερα Ρίχτερ; Με αλλεπάλληλες μετασεισμικές δονήσεις; Ίσως καταλάβατε ότι πρόκειται για το χώρο στον οποίο κινούνται το δίκαιο, η τιμή, η ευθύ- νη το φιλότιμο, η αλήθεια, η συνέπεια και το καθήκον. Στην ψυχή του παιδιού συνεχώς και ασταμάτητα θα επαναλαμβάνω την αξία που έχει το προσωπικό μας παράδειγμα στη διαμόρφωση του χαρακτήρα των παιδιών μας. Κι όμως δεν θα είναι ποτέ αρκετό το παράδειγμα αν πρώτα δεν ανεβούμε τα σκαλιά της αυτογνωσίας. Γνωρίζοντας τον εαυτό μας θα βοηθήσουμε το παιδί μας. Ας αφαιρέσουμε από πάνω μας τα φκιασίδια τις υποκρισίες και ότι άλλο μας φόρτωσε η ζωή, απαλλαγμένοι από τους φόβους τα άγχη μας και τις φιλοδοξίες και ας στοχαστούμε! Ποιες είναι οι αγαπημένες ενέργειες που διαμορφώνουν το ασυνείδητο κομμάτι του εαυτού μας; Παίρνω, ζητάω, διεκδικώ, απαιτώ, αποκτώ, κατακτώ! Το συνειδητό όμως κομμάτι του εαυτού μας είναι πιο ισχυρό. Αυτό δεν είναι παρά η πνευματικότητά μας, ο ηθικός μας κώδικας, το άγρυπνο μάτι που παρακολουθεί τις πράξεις μας, τις σκέψεις μας, ώστε να μην ξεπερνάει τα όρια που χάραξε μέσα μας αυτός ο πολύτιμος ηθικός κώδικας. Τέτοιον που μας δίδαξαν οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι ρίζες μας, ολόκληρη η σοφία του ανθρώπινου γένους. Όταν εξετάζουμε τον εαυτό μας θα ήταν καλό να αναρωτηθούμε: «Αν ζούσα με τον εαυτό μου, θα τον άντεχα συνέχεια δίπλα μου;» Και θέλω τώρα εδώ να σταθώ.

Στο σημείο από το οποίο ξεκινάει η ανθρώπινη ευτυχία! Στην ικανότητα να συμβιώνουμε, να συνεργαζόμαστε, να επικοινω- νούμε, να γινόμαστε φίλοι με άλλους ανθρώπους. Μέσα στη μικρή κοινωνία που ζω παρατηρώ τους ανθρώπους που σαν μωσαϊκό προσωπικοτήτων κινούνται στο χώρο και συνθέτουν τον μικρόκοσμό μας. Αν τους παρατηρήσεις από ψηλά, τους βλέπεις να ζουν για ορισμένα ιδανικά, σκοπούς και στόχους, Επίσης ενδιαφέρονται για τον διπλανό τους ενώ ταυτόχρονα καλλιεργείται ένας τυπικός αλληλοσεβασμός. Η επιρροή του ενός με τον άλλο είναι τεράστια σε ότι έχει να κάνει με πράξεις, ενέργειες, αισθήματα. Αποκτούν ίδιες συνήθειες τρό- πους, σκέψεις. Πότε η αλληλεπίδραση αυτή είναι δημιουργική όταν κινείται ανάμεσα σε καλλιεργημένους χαρακτήρες που ξέρουν τι θέλουν, τι ζητούν και πότε καταστροφική όταν αναπτύσσεται ανάμεσα σε δόλιους, ύπουλους χαρακτήρες, που κοιτάνε το συμφέρον τους, χωρίς ανώτερα ιδανικά και στόχους. Αν πλησιάσεις λίγο πιο κοντά παρατηρείς μια εσωτερική ερήμωση. Τυπικές σχέσεις, με μικρές δόσεις καχυποψίας και δυστυχώς αρκετή κατάκριση. Τέτοια που μοιάζει με μαστίγωμα. Η κρίση δεν είναι δικαίωμα του ανθρώπου, είναι μία αντικοινωνική πράξη. Κανείς δεν γνωρίζει το κίνητρο με το οποίο κάποιος κάνει διάφορες πράξεις. Αυτοί όμως που τις βλέπουν τις κρίνουν λάθος ανάλογα με τα δικά τους προσωπικά δεδομένα. Ας πούμε ένα παράδειγμα: Ένας άντρας αργά το βράδυ στέκεται έξω από ένα σπίτι. Τρεις άνθρωποι τον κοιτούν.

Ο ένας πιστεύει ότι θέλει να κλέψει, ο άλλος λέει πως είναι ύποπτος για πονηρή πράξη, ενώ ο τρίτος κρίνει με αγαθή πρόθεση λέγοντας ότι είναι επισκέπτης και περιμένει κάποιον. Δεν πρέπει λοιπόν να είμαστε περίεργοι ερευνώντας αμέτρητες ώρες τη ζωή των άλλων. Μας αφαιρεί χρόνο από τη διαπίστωση των δικών μας πράξεων. Γι’ αυτό και η κρίση αυτή δεν είναι ποτέ ασφαλής. Ο κρίνων ζημιώνεται και προδίδει το χαρακτήρα του. Όταν κρίνεις τον συνάνθρωπό σου δεν συνειδητοποιείς τη δική σου επάρκεια αλλά και στερείσαι τη δυνατότητα να κερδίζεις από τα θετικά του άλλου αν ξέρεις να τα διακρίνεις. Όταν συνεχώς ασχολείσαι με τις αρνητικές πλευρές του άλλου εμποδίζεις τη δική σου αυτοσυνειδησία. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα είσαι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων με μετριοπάθεια, που αποφεύγει τις συγκρούσεις και προσπαθεί να τα πάει καλά με όλους. Που μέσα του βράζει και δεν εξωτερικεύει την αρνητική άποψη για τους άλλους. Και σας ρωτώ: Μπορούμε να ζήσουμε μόνοι; Πόσες φορές μετά από τέτοιες καταστάσεις είτε σαν κρίνοντες είτε σαν κρινόμενοι δεν θελήσατε να κρυφτείτε σε μια σπηλιά! Μακριά από την κοσμικότητα! Κι ύστερα πάλι συνειδητοποιήσατε πως η ατομικότητα δεν συνάδει με την πορεία της ανθρωπότητας. Ο ένας ο άλλος όλοι μαζί κάνουμε το εμείς. Το εμείς εκπέμπει χαρά! Τo εμείς έχει συγνώμες, τρυφερότητα, άγγιγμα. Το εμείς είναι η βροχή που ποτίζει τη γη. Το εμείς δεν έχει λόγια που πληγώνουν. Έχει κατανόηση της προσωπικότητας του άλλου, του χαρακτήρα του, όπως αυτός διαμορφώθηκε στην πορεία της ζωής ανάλογα με τις αντιξοότητές του. Πάντα πρέπει άλλωστε να τρέφουμε βαθύ σεβασμό για τα δικαιώματα, τις απόψεις και τα αισθήματα του άλλου. Αλήθεια πόση χαρά σε πλημυρίζει όταν δίνεις φιλία, αφοσίωση, χρόνο! Αξίζει τον κόπο να ασχολιόμαστε εκτός από την οικογένειά μας και τον εαυτό μας, με τη γειτονιά μας και τον τόπο μας. Αυτή είναι η ιδανική ισορροπία του εαυτού μας καθήκον. Άρα δεν είναι το μήλο κάτω από τη μηλιά που θα πέσει… αλλά η παγωνιά που θα συναντήσει στο διάβα του. Ο καθένας μας χωριστά έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ζεστασιάς και ενδιαφέροντος γι’αυτούς που αγαπάμε.

Δημοσιεύθηκε Τεύχος 32 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2012

Tatiana Karagiannidou

Διαβάστηκε 963 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)
Μοιραστείτε αυτό το άρθρο
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Διαζύγιο και Παιδιά Το άγχος των διακοπών »
Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…